«Η ρατσιστική μας φιλαυτία»

Πολύ θα ήθελα να μάθω πού βρήκε τις βιβλιοθήκες στην Ελλάδα το 9% που
υποτίθεται ότι τις χρησιμοποίησε. Και θα ‘θελα να γνωρίσω από κοντά,
έναν-έναν, το 13% που δηλώνουν ακροατές της κλασικής μουσικής. Όπως και θα
‘θελα να ξέρω ποιο ήταν το βιβλίο που διάβασε το 45% του πληθυσμού που
δηλώνουν αναγνώστες – από βιβλίο σε βιβλίο υπάρχει τόση διαφορά, όση από την
γλώσσα στην απόλυτη αλαλία. Δεν μας αρέσει η εικόνα μας στον καθρέφτη και ως
συνήθως ηθικολογούμε ασυστόλως. Το βιβλίο έχει καταντήσει είδος κοινωνικής
ενοχής – κάτι σαν ρούχο με υπογραφή, την περιφορά του Επιταφίου ή τα 4Χ4 το
καλοκαίρι στο νησί. Κι αντί για βιβλιοθήκες εννοείται ότι θα φτιάξουμε το 2004
ποδηλατοδρόμια και κωπηλατοδρόμια για την μεγάλη γιορτή του «Ωραίου» και του
«Δυνατού». Αγγίξαμε τα όρια της ρατσιστικής μας φιλαυτίας. Η ελληνική κοινωνία
εξακολουθεί να παραμένει αντιπνευματική σ’ έναν κόσμο που όλο και περισσότερο
προσπαθεί να της μοιάσει.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος είναι συγγραφέας