Αγοράζουν για τα παιδιά

Η σχέση των Ελλήνων με την ανάγνωση θα μπορούσε να είναι πιο δυναμική, είναι η
εκτίμηση τών κατεξοχήν αρμοδίων στον χώρο του βιβλίου, των εκδοτών, οι οποίοι
δίνουν σημασία στη μεγάλη ανάπτυξη της εκδοτικής δραστηριότητας τα τελευταία
δέκα χρόνια και παραδέχονται μία πτωτική τάση στις πωλήσεις μέσα στο 2001.
Γεγονός που αποδεικνύει ότι οι Έλληνες αναγνώστες δεν έχουν ακόμα κάνει τα
βιβλία αντικείμενα των πόθων τους.

«Την τελευταία δεκαετία η εκδοτική δραστηριότητα έδωσε στην αγορά πολλούς
τίτλους βιβλίων, πολλά μεταφρασμένα έργα και έκανε ανοίγματα και σε πιο
ειδικευμένους τομείς, εκτός από τη λογοτεχνία και το δοκίμιο, σε επιστημονικά
βιβλία και βιογραφίες. Όλα αυτά δεν θα συνέβαιναν αν δεν υπήρχε η ανάλογη
ζήτηση από τον κόσμο», επισημαίνει η Άννα Πατάκη, ιδιοκτήτρια των ομώνυμων
εκδόσεων. «Ωστόσο, έχω να παρατηρήσω – συνεχίζει – ότι οι εκδότες ήταν πιο
δραστήριοι από το κοινό στο οποίο απευθύνονται. Οι άνθρωποι αγοράζουν βιβλία
μάλλον για τα παιδιά τους παρά για τους ίδιους, ενώ το 2001 ήταν μια χρονιά
που έκλεισε με ενδείξεις κορεσμού στην εκδοτική αγορά».

Το γεγονός αυτό το θεωρεί φυσικό, καθώς το αποδίδει στο ότι ο αριθμός
των αναγνωστών δεν έχει αυξηθεί και το κοινό δεν ανταποκρίνεται ακόμα.
«Βέβαια, υπάρχει και το παράδειγμα της Ολλανδίας που είναι εξίσου μικρή χώρα
με την ιδιαιτερότητα της γλώσσας, αλλά που ο αριθμός των βιβλίων, η ποιότητα
που τα χαρακτηρίζει και οι μεγάλες πωλήσεις την αναδεικνύουν σε εκδοτικό
παράδεισο», σημειώνει η κ. Πατάκη, που παρατηρεί ότι η ελληνική λογοτεχνία
προπορεύεται σε σχέση με την ξένη λογοτεχνία στις προτιμήσεις των Ελλήνων
αναγνωστών.

«Σημασία έχει και για ποιες ηλικίες μιλάμε. Από τα 12 μέχρι τα 18, τα παιδιά
κλείνουν τα βιβλία και πηγαίνουν φροντιστήριο. Αναγνώστες γίνονται από τα 20
μέχρι τα 35. Ενώ, οι απαιτητικοί αναγνώστες που διαβάζουν λογοτεχνία και
εξειδικευμένα έργα συγκεντρώνονται στα μεγάλα αστικά κέντρα. Στα υπόλοιπα
πληθυσμικά μικρότερα μέρη κυκλοφορεί η λαϊκή λογοτεχνία».

Ακόμα και αν το «Ευρωβαρόμετρο» μάς χτυπάει το καμπανάκι για τις
χαμηλές αναγνωστικές μας επιδόσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν σημαίνει ότι οι
ενδείξεις είναι αμετάκλητες. Σε αυτό άλλωστε οδηγούν οι χώροι των σύγχρονων
βιβλιοπωλείων που προσφέρουν εκτός από ράφια με βιβλία, εκδηλώσεις,
συναντήσεις με τους συγγραφείς, καφέ και γλυκό. Όπως συνηθίζει το βιβλιοπωλείο
«Ο Ευριπίδης στη στοά» στο Χαλάνδρι, με τακτικές εκδηλώσεις που αφορούν τα
παιδικά βιβλία, αλλά και με επισκέψεις σχολείων της περιοχής, ώστε τα παιδιά
να έρχονται σε επαφή και γνωριμία με το βιβλίο.

«Αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι οι παιδικές εκδηλώσεις έχουν αποκτήσει πια
σταθερό κοινό. Τα παιδιά που έρχονται είναι σχεδόν τα ίδια. Τα έχουμε μάθει με
το μικρό τους όνομα, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν αποκτήσει μία σχέση με το
βιβλίο η οποία πρόκειται στο μέλλον να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο»,
προσθέτει η υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του βιβλιοπωλείου Μυρτώ Τζαννετάκη.
Παρατηρεί μάλιστα ότι οι γυναίκες είναι εκείνες που επισκέπτονται πιο συχνά το
βιβλιοπωλείο, που ψωνίζουν δώρα για τα παιδιά τους και ενισχύουν κυρίως τη
λογοτεχνία με προτίμηση στην ελληνική παραγωγή. «Σίγουρα οι πιο ενημερωμένοι
είναι λιγότεροι από εκείνους που έρχονται περιστασιακά για να αγοράσουν
βιβλία. Ξεχωρίζουν όμως επειδή έρχονται με μεγαλύτερη συχνότητα, ενώ οι
υπόλοιποι είτε ζητάνε τη γνώμη των πωλητών είτε έρχονται με αποκόμματα εφημερίδων».