Τα λιπάσματα δεν είναι δηλητήρια!

Και βεβαίως καγχάζω, μια και γνωρίζω πολύ καλά ότι: πρώτον, τα λιπάσματα είναι
χρήσιμα, δεύτερον, τα λιπάσματα δεν είναι δηλητήρια και, τρίτον, η «φυσική»
λίπανση με κοπριά περικλείει περισσότερους κινδύνους για την υγεία μας απ’
ό,τι η «χημική».

Ένα φυτό, για να μεγαλώσει, χρειάζεται κατ’ αρχήν φως καθώς και το διοξείδιο
του άνθρακα της ατμόσφαιρας. Το οποίο θα ενωθεί με το νερό που θα πάρει από το
έδαφος και, με τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης, θα δημιουργήσει τα σάκχαρα.

Όμως, το φυτό, εκτός από τα παραπάνω χρειάζεται και άλλα στοιχεία και ενώσεις
όπως το άζωτο, για παράδειγμα. Το οποίο είναι απαραίτητο για τον σχηματισμό
των πρωτεϊνών και των ενζύμων. Το οποίο άζωτο το παίρνει από το έδαφος
διαλυμένο στο νερό. Με εξαίρεση, βέβαια, στα ψυχανθή φυτά (όσπρια), όπως τα
φασόλια, οι φακές, τα ρεβίθια, που παίρνουν το άζωτο από τον αέρα με τη
βοήθεια συμβιωτικών «αζωτοδεσμευτικών» μικροοργανισμών (βακτηρίων), που έχουν
στις ρίζες τους. Χρειάζονται επίσης και πολλά άλλα στοιχεία, όπως το μαγνήσιο,
το φωσφόρο, το νάτριο, το κάλιο κ.λπ.

Σ’ ένα χωράφι, λοιπόν, το έδαφος πρέπει συνεχώς να εμπλουτίζεται με
«θρεπτικά» συστατικά, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη των φυτών
και υπάρχουν μόνο δύο τρόποι για να γίνει κάτι τέτοιο. Είτε με την προσθήκη
«φυσικού» λίπασματος, όπως η κοπριά, είτε με την προσθήκη «συνθετικού», όπως
είναι τα σύγχρονα λιπάσματα. Τα οποία δεν είναι τίποτε παραπάνω ή παρακάτω από
απλές χημικές ενώσεις που προσφέρουν αυτά τα θρεπτικά στοιχεία στα φυτά. Δεν
είναι δηλητήρια, όπως πολλοί νομίζουν, ούτε βλάπτουν τους οργανισμούς. Αρκεί,
προφανώς, να γνωρίζουμε τι ακριβώς χρειάζεται το φυτό από το έδαφος. Κάτι απλό
με τη σύγχρονη τεχνική. Σε αντίθεση με το «φυσικό» λίπασμα, όπως η κοπριά, με
το οποίο προσθέτουμε ένα άγνωστο μείγμα του οποίου μεγάλο ποσοστό, πάνω από το
ένα τρίτο, είναι μικροοργανισμοί από τα έντερα ζώων!

Ο Ν.Σ. Μάργαρης είναι καθηγητής Διαχείρισης Οικοσυστημάτων στο Τμήμα
Διαχείρισης Οικοσυστημάτων Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου