Μάχες στις Κάννες!

Από την Τετάρτη 15 Μαΐου μέχρι και την Κυριακή το βράδυ, 26, του ίδιου μήνα,
με την απονομή του Palme d’ Or από τον πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής Ντέιβιντ
Λιντς, θα παρελάσει η μισή αφρόκρεμα της κινηματογραφικής υφηλίου. Το μενού
κάθε ημέρας προβλέπεται το ίδιο αγωνιώδες όσο οι ημιτελικές φάσεις του
Champion’s League. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους.

Ο παραδίπλα κατάλογος των ονομάτων είναι ικανός μόνο με την ανάγνωση να
προκαλέσει ρίγη… κανιβαλικής ηδονής στα στίφη των σινεφίλ. Αρχηγός της
ολιγομελούς αμερικανικής ομάδας, ο πιτσιρικάς Πολ Τόμας Άντερσον της
«Μανόλια». Το σπουδαιότερο – μαζί με τον Αρονόφσκι – ταλέντο των ΗΠΑ. Η τριάδα
του βρετανικού τιμ (Λι – Λόουτς – Γουίντερμπότομ) είναι ικανή για οποιοδήποτε
αποτέλεσμα. Η πολυπληθής γαλλική αντιπροσωπεία είναι του ύψους ή του βάθους.
Δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ θριάμβου και πανωλεθρίας. Ο Πολάνσκι είναι ο
αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής, αλλά το… άγνωστο όνομα Ρομπέρ Γκιντιτζιάν μου
μυρίζει έκπληξη και ανατροπή.

Όμως εκεί που θα γίνει πανηγύρι είναι με τις μεμονωμένες περιπτώσεις. Ο
Κρόνενμπεργκ είναι το αγαπημένο όνομα του Ντέιβιντ Λιντς. Οι Βέλγοι αδελφοί
Νταρντέν (οι δημιουργοί της τροπαιοφόρου «Ροζέτα») είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει
σήμερα στον λεγόμενο πολιτικό νεορεαλισμό. Ο Κιαροστάμι με την… ξυπόλητη
ποίησή του μπορεί να θρυμματίσει την καρδιά της Κριτικής Επιτροπής και κυρίως
της Σάρον Στόουν.

Όμως ουδείς εκ των ανωτέρω δεν ξεχνάει πως η παράδοση όλων των φεστιβάλ λέει
πως στο τέλος οι Ασιάτες φεύγουν με κάτι μεγάλο. Το καλύτερο, με τη μονομαχία
Ισραήλ – Παλαιστίνης, το φύλαξα για το φινάλε. Μέγιστοι διπλωμάτες αυτοί οι
Γάλλοι. Στο ίδιο πρόγραμμα, στον ίδιο διαγωνισμό, για τον ίδιο Φοίνικα, ο Αμός
Γκιτάι από το Ισραήλ με τον… Ελίας Σουλεϊμάν από την Παλαιστίνη. Ω, ρε μάνα
μου, γλέντι που θα γίνει. Βάλτε τώρα που η μπίλια γυρίζει!

Η παρέλαση των σταρ

Το «Hollywood ending», η τελευταία ταινία (εκτός συναγωνισμού φυσικά) του
Γούντι Άλεν, που ουδέποτε άλλοτε εμφανίστηκε επί… Καννιώτικου εδάφους, θα
ανοίξει το πρόγραμμα. Ακολουθούν (στα εκτός διαγωνισμού), ο Κλοντ Λελούς με το
«And now ladies», το «Αραράτ» του Εγκογιάν για τη γενοκτονία των Αρμενίων, το
«Murder by numbers» του Μπάρμπετ Σρέντερ και το «Spirit», τα κινούμενα σχέδια
της Dreamworks του Σπίλμπεργκ, συνοδεία ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Τζον
Γουίλιαμς. Βάλτε τώρα στο μυαλό σας πως, εκτός αυτών, θα παρελάσει και το μισό
Χόλιγουντ – από Ρέιφ Φάινς και Τζακ Νίκολσον μέχρι Σάρον – για να λάβετε
μικρή, αμυδρή εικόνα του πιο απρόβλεπτου γλεντιού.

Οι 22 «μαχητές»

ΗΠΑ

Πολ Τόμας Άντερσον «Punch-Drank-Love»

Μάικλ Μουρ «Bowling for Columbine»

Αλεξάντερ Πέιν «About Schmidt»

Βρετανία

Μάικ Λι «Όλα ή τίποτα»

Κεν Λόουτς «Sweet sixteen»

Μάικλ Γουίντερμπότομ «24 hour party people»

Γαλλία

Ρομάν Πολάνσκι «Ο πιανίστας»

Ολιβιέ Ασαγιάς «Δαιμονικός έρωτας»

Γκασπάρ Νοέ «Irreversible»

Νικόλ Γκαρσιά «L’ adversaire»

Ρομπέρ Γκιντιτζιάν «Marie-Jo et ses deux amours»

Ασία

Ιμ-Κβον Τεκ (Ν. Κορέα) «Chihwaseon»

Ξιαν Ζανγκ Κε (Κίνα) «Unknown pleasures»

Βέλγιο

Αδελφοί Νταρντέν «Ο γιος»

Καναδάς

Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ «Αράχνη»

Πορτογαλία

Μάνοελ Ντε Ολιβέιρα «Ο principio da incerteza»

Ιταλία

Μάρκο Μπελόκιο «L’ Ora di religione»

Ιράν

Αμπάς Κιαροστάμι «10»

Ρωσία

Αλεξάντερ Σοκούροφ «Η ρωσική κιβωτός»

Φινλανδία

Άκι Καουρισμάκι «Άνθρωπος δίχως παρελθόν»

Ισραήλ

Αμός Γκιτάι «Kedma»

Παλαιστίνη

Ελίας Σουλεϊμάν «Intervention divine»