|
«Όπως κάποτε επιθυμούσα να είμαι ανοιχτή στον κόσμο μέσα από το σεξ, τώρα αναζητώ την επικοινωνία με τους ανθρώπους μέσα από τον διάλογο που ανοίγω μαζί τους γράφοντας τις εμπειρίες μου», λέει στα «ΝΕΑ» η κριτικός τέχνης Κατρίν Μιγιέ, που κατέγραψε τις εμπειρίες της στο βιβλίο «Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.»
|
«Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.» και 256 σελίδες αρκούν και περισσεύουν για
μία «κουλ» καταγραφή συναντήσεων, παρέλαση προσώπων και σεξουαλικών οργάνων
στο πέρασμα μιας εικοσαετίας, με τη Γαλλίδα κριτικό τέχνης – συγγραφέα να
επιθυμεί «να βρει ευχαρίστηση με το να διαθέτει τον εαυτό της και το σώμα της
σε όλον τον κόσμο».
Με μια τέτοια επίσημη δήλωση που έβγαινε από τις πολλαπλές συνεντεύξεις της
στη γαλλική τηλεόραση και το ραδιόφωνο, με τον σύζυγο της ίδιας να εκδίδει
ταυτόχρονα με το δικό της βιβλίο ένα λεύκωμα γυμνών φωτογραφιών της, με δικά
του σχόλια, με την ιδέα του σεξ να τριγυρίζει σήμερα ανεξέλεγκτα στα μίντια ως
μέσο επικοινωνίας και εμπορικής επιτυχίας, το πρώτο που δεν περιμένει κανείς
από μια συνάντηση μαζί της είναι η κουβέντα γύρω από τον ομαδικό έρωτα και τη
σεξουαλική συμπεριφορά να μοιάζει με σχολιασμό του ασφαλιστικού συστήματος και
με ανάλυση για τις επιπτώσεις της υπογεννητικότητας στην οικονομία. Απέναντί
μου βρίσκεται περισσότερο η διευθύντρια του έγκριτου περιοδικού «Art Presse»
με μαύρο κοστούμι, προσεγμένο γαλλικό μανικιούρ, και διόλου η Κατρίν Μιγιέ που
στα 18 της χρόνια αμφισβήτησε την καθολική διαπαιδαγώγησή της και θέλησε να
βρει απαντήσεις στα πάντα γύρω από το σεξ.
«Δεν διάλεξα τη ζωή που είχα. Δεν ήταν προϊόν κάποιας απόφασης, γι’ αυτό και
ήταν πολύ εύκολο να το κάνω. Βρέθηκα σε αυτόν τον τρόπο ζωής επειδή ήμουν νέα
και αθώα, επειδή ο φιλικός μου περίγυρος είχε ήδη υιοθετήσει αυτές τις
πρακτικές και εγώ απλά τους ακολούθησα χωρίς να αναρωτιέμαι, υπολογίζοντας τά
μήπως και τα όχι».
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, όλα εξελίσσονται όπως πάνω σε μία θεατρική σκηνή.
Καθένας παίζει ένα ρόλο και υπάρχουν κανόνες που πρέπει να σεβαστεί, όπως το
ότι δεν κακομεταχειριζόμαστε κανέναν, δεν προσβάλλουμε, δεν σοκάρουμε. Μπορεί
κάποιος να έρθει απλά ως θεατής και να μη συμμετάσχει, επειδή αν θέλουμε το
παιχνίδι να συνεχιστεί δεν πρέπει να συμβεί κάποιο ατύχημα».
Όλα αυτά συνέβησαν στην επιτρεπτή για πειραματισμούς εποχή των
70’ς-80’ς. Η Κατρίν Μιγιέ το κατανοεί και συμμερίζεται τη νεώτερη γενιά των
ανθρώπων που έζησαν μέσα στο ’90 συντροφιά με το AIDS και την ανεργία κι έχουν
επηρεάσει την ηθική τους. «Τα νέα παιδιά συνειδητοποιώντας ποια ήταν η
σεξουαλική απελευθέρωση των γονιών τους τρόμαξαν και προβληματίστηκαν. Η
εξήγηση αυτής της διαφορετικής συμπεριφοράς έχει να κάνει με το ότι δεν θέλουν
να ζήσουν όπως οι γονείς τους και από αντίδραση επιζητούν να είναι πιο
σοβαροί, πιο επιλεκτικοί, πιο υπεύθυνοι. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι να
βλέπω τους νεαρούς συνεργάτες μου στο περιοδικό να παντρεύονται και να κάνουν
παιδιά από πολύ νωρίς. Η νέα γενιά δεν ενδιαφέρεται να εξερευνήσει τη
σεξουαλικότητά της, αλλά να ανασυγκροτήσει τους συνεκτικούς δεσμούς στην ιδέα
της οικογένειας».
Μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον η Μιγιέ σκέφτηκε να γράψει το
βιβλίο της και για έναν άλλο λόγο. Για να διαχωρίσει τη θέση της, όπως
τονίζει, από τη στάση των μίντια και των περιοδικών που με τις έρευνες και τα
στοιχεία τους για συχνές και πολλαπλές ερωτικές σχέσεις αγχώνουν τον κόσμο
στην περίπτωση που δεν κάνουν πρωταθλητισμό στο σεξ. Πιστεύει ότι με το βιβλίο
της οι άνδρες που το διάβασαν και αγαπούν πραγματικά τις γυναίκες κατάλαβαν
πράγματα γι’ αυτό το απόλυτο μυστήριο του γυναικείου οργανισμού. Και
προειδοποιεί πως θα υπάρξει συνέχεια. Μετά περίπου είκοσι χρόνια, όταν θα
γράψει για την εμπειρία να είσαι ηλικιωμένος και να ποθείς ακόμα. «Μπορεί το
σώμα να μην μπορεί να ανταποκριθεί, είμαι όμως σίγουρη ότι ο πόθος και η
επιθυμία μένουν για πάντα ανέπαφα».
Απαγορεύεται η βία
Η Κατρίν Μιγιέ μιλά για ένα σαβουάρ βιβρ της συγκεκριμένης σεξουαλικής
τακτικής (της «διάθεσης του εαυτού σου και το σώματός σου σε όλον τον κόσμο»),
για μία θεατρικότητα, για ρόλους αλλά και για λεπτούς χειρισμούς των
συμμετεχόντων που πιθανόν να αναπτύξουν μεταξύ τους πιο ιδιαίτερη σχέση στη
διάρκεια μιας πολλαπλής συνεύρεσης. «Σίγουρα υπάρχουν κανόνες. Σε έναν κύκλο
ελευθερίων συναναστροφών υπάρχει ένας απόλυτος κανόνας: απαγορεύεται η βία», λέει.
INFO
Κατρίν Μιγιέ, «Η σεξουαλική ζωή της Κατρίν Μ.», εκδόσεις Κέδρος, μτφ. Αλίκη
Καρυώτη. Σελ. 256. Τιμή: 11,80 ευρώ.
