Αμάνθιο Πράδα: Πέρα απ’ το Φλαμένκο

![]() |
![]() |
Η πρώτη μου γνωριμία με τον Αμάνθιο Πράδα ήταν εδώ και περίπου δώδεκα χρόνια,
όταν φίλοι στη Μαδρίτη με κάλεσαν στη συναυλία ενός μουσικού που «ήξεραν ότι
θα μ’ αρέσει». Πώς το ήξεραν; Θα τραγουδούσε δικές του μελοποιήσεις ποιημάτων
τού Λόρκα. Ο Λόρκα υπήρξε το δόλωμα.
Όταν ακούμε για «ισπανική λαϊκή μουσική» ο νους μας πάει στο Φλαμένκο. Είναι
κι αυτό αναπόσπαστο κομμάτι της στερεοτυπικής εικόνας που έχουμε για τη φίλη
μεσογειακή χώρα – ταυρομαχίες, ασβέστης και ήλιος, μελαχρινές καλλονές με
γαρίφαλο στ’ αυτί, έρωτας, τιμή και θάνατος. Βέβαια, όλα αυτά είναι πράγματι
τυπικά ισπανικά, μόνο που χαρακτηρίζουν μια ιδιαίτερη περιοχή, την Ανδαλουσία,
την πατρίδα του Λόρκα, που με τον μαγικό του λόγο μάς παρασύρει κι αυτός στην
ταύτιση της χώρας με την ιδιαίτερή του πατρίδα.
Ο Αμάνθιο δεν μοιάζει με Τσιγγάνο γόητα… περισσότερο με καθηγητή, φιλόλογο,
Γυμνασίου και η γοητεία του βρίσκει τον στόχο της πολύ πιο έμμεσα, αφήνοντας
τον κάθε ακροατή με την εντύπωση ότι η απήχηση υπήρξε κάτι το κρυφά προσωπικό
ανάμεσα στον μουσικό και αυτόν τον ίδιο – ένα μυστικό που τους ενώνει. Η φωνή
του δεν διακρίνεται για βραχνά ανεβοκατεβάσματα και ρυθμικά παιχνίδια – είναι
φωνή ομιλίας, φωνή μελωδικής αφήγησης, όπου ο λόγος είναι μουσικό στοιχείο.
Στη δουλειά του βλέπουμε και ακούμε τη συνέχιση της παράδοσης των λαϊκών
βάρδων και παραμυθάδων, των τροβαδούρων του Μεσαίωνα.
Δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλο μέρος της έχει αφιερωθεί στις παραδοσιακές
μπαλάντες της χώρας του και κυρίως της ιδιαίτερής του πατρίδας στη
Βορειοδυτική Ισπανία, την Ισπανία του Ατλαντικού, την Κελτική Ισπανία, με τις
άγριες τρικυμίες, τις βροχές και τις ομίχλες, όπου οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω
στη φωτιά και έλεγαν παραμύθια για να περάσουν οι μακριές χειμωνιάτικες
νύχτες.
Στη μελοποίηση του Λόρκα, ο Αμάνθιο Πράδα πέρασε τους ρυθμούς τού Νότου, την
πεμπτουσία του «ντουέντε» μεσα από το φίλτρο της ισπανικότητας, και το έκανε οικουμενικό.
INFO
Ο Αμάνθιο Πράδα παρουσιάζει απόψε στις 8, στην αίθουσα «Αγ. Διονυσίου
Αρεοπαγίτου» (Σίνα 2), δείγματα της δουλειάς του. Συμμετέχει η Αλίκη
Καγιαλόγλου. Είσοδος ελεύθερη.















