ΓΝΩΜΗ Αβεβαιότητα

Η Γαλλία είναι πυρηνική και οικονομική δύναμη σε παγκόσμιο επίπεδο, μέλος του
Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πολιτική ατμομηχανή της Ενωμένης Ευρώπης, πρώτος
τουριστικός προορισμός της υφηλίου, ακόμα και πρώτο φαβορί στο επερχόμενο
Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου. Από την άλλη, οι φετινές προεδρικές εκλογές
διεξάγονται μέσα σε κλίμα αδιαφορίας, κόπωσης, γκρίνιας, ανασφάλειας και
απαισιοδοξίας. Πρόκειται για αντικειμενικά γεγονότα, όχι αντιφατικά αλλά
συμπληρωματικά, που θα μπορούσαν να συνιστούν τον ορισμό της Γαλλίας και,
πάντως, μας παρέχουν ένα χρήσιμο κλειδί για την κατανόηση των πολιτικών της
εξελίξεων.

Όχι ότι λείπουν οι αντικειμενικοί λόγοι για να μην αισθάνεται ευτυχισμένο το
εκλογικό σώμα: Τις παχιές αγελάδες της περιόδου 1998-2001 έχει από καιρό
διαδεχθεί η, σχετική έστω, οικονομική ύφεση. Η αύξηση του αισθήματος
ανασφάλειας διογκώνει επίσης τη δυσφορία έναντι της εξουσίας και αυτών που την
ασκούν. Οι κοινωνιολογικές αλλαγές που επιτελούνται με γοργούς ρυθμούς
(αστικοποίηση αλλά προς την επαρχία, αύξηση των γεννήσεων αλλά και του γηραιού
πληθυσμού, μείωση των ξένων καθώς όλο και περισσότεροι παίρνουν τη γαλλική
υπηκοότητα, παγίωση σχεδόν των αντισυμβατικών συμπεριφορών στους τομείς της
οικογένειας, της αναψυχής και της εργασίας, αύξηση των ανισοτήτων) δεν
συνοδεύονται από ανάλογη ανανέωση του πολιτικού προσωπικού. Η αμφισβήτηση της
φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης ενδυνάμωσε την αίσθηση αποστροφής προς την
πολιτική ή τουλάχιστον ανικανότητας να επηρεασθούν οι εξελίξεις της.

Στα εξωτερικά αυτά γεγονότα προστέθηκε η παραδοσιακή δυσπιστία των Γάλλων
έναντι της εξουσίας (αλλά και η τάση διατήρησης της καθεστηκυίας τάξεως, όταν
έρχεται η ώρα της ψήφου), καθώς και η, επίσης παραδοσιακή, προγραμματική
ασάφεια των προεδρικών εκλογών, ώστε να ολοκληρωθεί η εικόνα του εκλογικού
σώματος λίγα 24ωρα πριν από τον πρώτο γύρο: μικρό ενδιαφέρον, πολυδιάσπαση των
υποψηφίων, μεγάλος αριθμός αναποφάσιστων, αυξημένη ψήφος διαμαρτυρίας, άρα και
πιθανότητες εκπλήξεων, που θα μπορούσαν να εκδηλωθούν με τις μορφές της
αύξησης του εθνικού ρεκόρ αποχής (21,8%), του περιορισμού των δύο φαβορί κοντά
στο 20% και της επιτυχούς παρουσίας τόσο της άκρας Δεξιάς όσο και της άκρας
Αριστεράς.

Ο δικηγόρος Κώστας Β. Μποτόπουλος είναι διδάκτωρ του Συνταγματικού Δικαίου.