ΓΝΩΜΗ Ανουάρ ελ-Μπους

Πήγε ο Κόλιν Πάουελ στη Μέση Ανατολή για να προσπαθήσει να σταματήσει τους
σκοτωμούς, και τι έγινε; Πρώτα, τον έφερε σε αμηχανία ο νεαρός βασιλιάς του
Μαρόκου. Ύστερα έφθασε στο Ισραήλ και τον υποδέχθηκε με υστερικά άρθρα η
«Τζερούσαλεμ Ποστ» με το αιτιολογικό πως η αποστολή του «είναι καταδικασμένη
σε αποτυχία» επειδή δεν βλέπει τα πράγματα όπως ακριβώς ο Αριέλ Σαρόν και
μερικοί μανιακοί δεξιοί στην κυβέρνησή του. Πριν καλά-καλά φθάσει στην
Ιερουσαλήμ, ο Πάουελ έμαθε τα νέα πως η Σούχα, η σύζυγος του Αραφάτ (από το
πολυτελές καταφύγιό της στο Παρίσι), είχε δηλώσει πως αν είχε γιο, ευχαρίστως
θα τον έβλεπε «μάρτυρα» για την Παλαιστίνη. Έμαθε επίσης πως η Παλαιστίνια που
είχε ανατιναχθεί στην Ιερουσαλήμ δεν ήταν παρά ένα κοριτσάκι. Έχω και εγώ ένα
κορίτσι. Δεν υπάρχει νέος άνθρωπος που να μπορεί να πάρει μόνος του την
πολιτική απόφαση να αυτοκτονήσει. Σίγουρα κάποιος άλλος μεγαλύτερος τούς λέει
να το κάνουν και τους ζώνουν με δυναμίτες. Αυτό δεν είναι αυτοκτονία, είναι
τελετουργική θυσία.

Δεν είναι καιρός για διμερείς διεθνείς διασκέψεις. Το δοκίμασαν οι Αμερικανοί
και οι Σοβιετικοί μετά τον πόλεμο του 1973, αλλά ο Ανουάρ ελ-Σαντάτ, βλέποντας
πως ήταν χάσιμο χρόνου, προτίμησε να πάει στην Ιερουσαλήμ και να τα θέσει όλα
στο τραπέζι. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο πρόεδρος Μπους τώρα. Πρέπει να
γίνει ο Ανουάρ ελ-Σαντάτ του καιρού μας, αφού δεν υπάρχει άλλος για να γίνει.
Να βάλει κάτω δηλαδή ένα σαφές αμερικανικό σχέδιο ειρήνης που, πρώτον, θα
θέτει τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα υπό νέα εντολή του ΟΗΕ για τη συγκρότηση μιας
νέας Παλαιστινιακής Αρχής η οποία θα είναι σε θέση να ασκήσει εξουσία σε αυτές
τις περιοχές, δεύτερον θα προβλέπει τη σταδιακή αποχώρηση των ισραηλινών
στρατευμάτων, όπως την προέβλεπε το σχέδιο Κλίντον και, τρίτον, θα βάζει
αμερικανικές ή ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις να εξασφαλίσουν την εφαρμογή της συμφωνίας.