«Ποιος Αστερίξ; Γαλάτες δεν υπήρξαν!»

Εξ οικείων τα βέλη… Οι Γαλάτες ως ενιαίο φύλο δεν υπήρξαν ποτέ (αλλά ήταν
διάφορα ανομοιογενή φύλα που ονομάστηκαν Γαλάτες από τους Ρωμαίους) και ότι τα
σύγχρονα σύμβολα είναι αποκυήματα της λαϊκής φαντασίας, λέει τώρα ο Κριστιάν
Γκουντινό, καθηγητής Ιστορίας στο διεθνώς αναγνωρισμένο Κολέζ ντε Φρανς, στο
βιβλίο του «Par Toutatis» (σε ελληνική απόδοση: «Μα τον Τούτατη» -τον Κέλτη
Θεό-, έκφραση που χρησιμοποιούν συχνά οι Γαλάτες του Αστερίξ).

Σύμφωνα με το βιβλίο – που αντιμετώπισαν τον μύθο ότι οι Γάλλοι κατάγονται από
τους χαρωπούς τυχερούς ανθρώπους που ενσαρκώνει ο Αστερίξ – οι Ρωμαίοι είναι
αυτοί που παραποίησαν πιο πολύ απ’ όλους τη γαλλική ιστορία. Ο καθηγητής
υποστηρίζει ότι όταν οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στη χώρα που σήμερα ονομάζεται
Γαλλία αντίκρυσαν άσχετους μεταξύ τους στρατούς. Ο Ιούλιος Καίσαρ έδωσε το
όνομα Γαλατία στα εδάφη που είχε καταλάβει τραβώντας μια αυθαίρετη συνοριακή
γραμμή μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Στην αναζήτηση της δόξας οι Ρωμαίοι
απεικόνισαν τους εχθρούς τους ως φιλοπόλεμους και ανεξέλεγκτους, μια εικόνα
που ισχύει και στη σημερινή Γαλλία. Κατά τον κ. Γκουντινό όμως ήταν πολλοί
εκείνοι που έφεραν ελάχιστη αντίσταση, για να μην πούμε ότι δεν έδειξαν την
παραμικρή διάθεση να πολεμήσουν.

«Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι», που έλεγε κι ο Γαλάτης Αστερίξ. Τώρα ο Γάλλος ακαδημαϊκός υποστηρίζει ότι οι Γαλάτες ήταν απλώς επινόηση των Ρωμαίων και δεν υπήρξαν ποτέ – άρα ούτε ο Αστερίξ…

Η έρευνα Γκοντινό είναι πολύ σημαντική για τους Γάλλους γιατί αντικρούει τον
μύθο που αποτελεί τη βάση του σύγχρονου γαλλικού κράτους. Τα σχολικά
εγχειρίδια, λόγου χάριν, προπαγανδίζουν την ιδέα ότι η Γαλλία είναι μια
ξεχωριστή γεωγραφική και πολιτιστική οντότητα. Και ότι ο εθνικός της
χαρακτήρας προέρχεται από δύο πηγές: τους απειθάρχητους αλλά αγαπητούς Γαλάτες
και τη λογική συγκεντρωτική ρωμαϊκή διοίκηση που επέβαλαν οι Ρωμαίοι. Τίποτα
απ’ όλα αυτά δεν ισχύει, λέει ο καθηγητής, αλλά παρ’ όλα αυτά διαπερνούν τη
γαλλική κοινωνία απ’ άκρου εις άκρον. Ο πρόεδρος Σιράκ, για παράδειγμα, παρά
τις συνεχείς του αποτυχίες κατά τη διάρκεια της θητείας του, παρέμεινε
δημοφιλής διατηρώντας τον μύθο της καταγωγής του που τον ήθελε πέρα για πέρα
Γαλάτη: όρεξη για φαγητό, αλκοόλ και γυναίκες, δυνατή αίσθηση χιούμορ και
ικανότητα να αντέχει στις δυσκολίες.

Μέχρι τον Καίσαρα, ο όρος Γαλατία χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει το
μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης, από τις ακτές του Ατλαντικού μέχρι την Ουγγαρία,
λέει ο κ. Γκουντινό. Η εκδοχή του Ιουλίου Καίσαρος κέρδισε πόντους μετά την
Γαλλική Επανάσταση, όταν οι ηγέτες της χώρας πάσχιζαν να ενώσουν ένα έθνος που
είχε χάσει το βασικό σύμβολο του βασιλιά. Ο Κριστιάν Γκουντινό όμως δεν έχει
αυταπάτες. Ξέρει ότι παρά την ακαδημαϊκή ακρίβεια της έρευνάς του αποκλείεται
οι συμπατριώτες του να εγκαταλείψουν ένα μύθο με τον οποίο έχουν γαλουχηθεί
από προπαγάνδα δύο αιώνων.