ΡΙΠΕΣ Το έγκλημα

Η ΑΚΡΑΙΑ μορφή και οι ανεξέλεγκτες διαστάσεις που έχει πάρει η βία στη
Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να θεωρηθούν και ως το χρονικό ενός προαναγγελθέντος
εγκλήματος.

ΑΠΟ την πρώτη στιγμή που ανέλαβε πρωθυπουργός του Ισραήλ ο Αριέλ Σαρόν
με κύριο σύνθημά του τη βίαιη αντιμετώπιση της παλαιστινιακής εξέγερσης…

ΗΤΑΝ βέβαιο ότι τα πράγματα θα οδηγούνταν στη σημερινή δραματική
κλιμάκωσή τους και θα έφθαναν να απειλούν την ειρήνη σε ολόκληρη τη Μέση
Ανατολή.

ΟΙ διακηρύξεις Σαρόν για ασφάλεια του Ισραήλ είχαν φυσικά τα ακριβώς
αντίθετα αποτελέσματα, αφού ήδη πάνω από 300 Ισραηλινοί έχουν σκοτωθεί από τις
επιθέσεις Παλαιστινίων…

Η πλευρά των οποίων – και βεβαίως οι πτέρυγες των φανατικών – δεν είναι
άμοιρη ευθυνών για τα όσα συμβαίνουν.

ΟΙ εκατόμβες των θυμάτων – και από τις δύο πλευρές – καθώς και το
τραγικό αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η κατάσταση…

ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ότι η βία δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα της
περιοχής…

ΚΑΙ μόνο σε ακόμα μεγαλύτερες τραγωδίες οδηγεί.

ΤΕΡΑΣΤΙΑ όμως είναι η ευθύνη και της διεθνούς κοινότητας, κυρίως δηλαδή
των ΗΠΑ αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

ΠΟΥ καταδικάζουν μόνο στα λόγια την ισραηλινή εισβολή και αποφεύγουν
κάθε ουσιαστική παρέμβαση…

Η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει ξανά τις δύο πλευρές στο τραπέζι του
διαλόγου.

ΚΑΙ είναι ευθύνη ιστορική, καθώς ο κίνδυνος για μια γενικότερη ανάφλεξη
στην περιοχή…

ΕΙΝΑΙ περισσότερο από ποτέ άλλοτε υπαρκτός!