Είπαν

Παντελής Θαλασσινός:

(ο καλλιτέχνης, στον «Επενδυτή»)

«Στη δεκαετία του 1960, αλλά και λίγο αργότερα, ονειρευόμασταν τον κόσμο όπως
τον θέλαμε. Υπήρχαν τότε και τα ρεύματα της Αριστεράς κι εμείς θεωρούσαμε τις
ιδέες μας προοδευτικές. Ήμασταν σίγουροι. Αλλά ­ τελικά ­ τη ζωή τη χάσαμε
μέσα από τα χέρια μας από τους γιάπηδες. Κάτι γραβατωμένους που κάθονται πίσω
από ένα γραφείο. Δεν κυκλοφορούν, δεν έχουν μπει καν σε λεωφορείο».

Χριστίνα Παπανικολάου:

(η πρόεδρος του ΕΦΕΤ, για εργαζομένους στην αγορά του Ρέντη που φέρονται να
καπνίζουν, να μην πλένουν τα χέρια τους…, στον Πλάνετ)

«Αυτό είναι το ελληνικό».

Νίκος Σηφουνάκης:

(ο υπουργός Αιγαίου, στον Άλφα Νιουζ)

«Η Ν.Δ. δεν αφήνει άνθρωπο να αγιάσει. Αυτό που θέλει ο τόπος είναι να υπάρξει
μια απρόσκοπτη εργασία και δημιουργία. Αυτές οι συνθήκες δεν μπορούν να
υπάρξουν με το άγχος που διακατέχει τη Ν.Δ. μη μείνει πάλι εκτός εξουσίας, και
προσπαθεί να δημιουργήσει ένα κλίμα νοσηρό με λογικές άλλων εποχών. Έτσι
πάντως δεν πρόκειται να έρθουν στην εξουσία».

Κωνσταντίνος Μάνος:

(ο Ελληνοαμερικανός φωτογράφος)

«Σε καμιά φωτογραφία δικιά μου δεν κοιτάζει κάποιος στον φακό. Προτιμώ να
είναι αυθόρμητη η φωτογραφία. Δείχνω τη φωτογραφία, αλλά δεν είμαι εκεί…».

Σταυρούλα Βρυώνη – Κωνσταντινίδη:

(η αντιπρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων ­ στον Σκάι)

«Μου είπαν ότι υπάρχει “κράτος δικαστών”. Ποιο “κράτος δικαστών”; Εδώ οι
δικαστές δεν τολμούν να αγγίξουν όχι μόνο την ευθύνη των υπουργών, αλλά ούτε
των συνεργών τους».