ΓΝΩΜΗ Το κλίμα της εχθρότητας

Μας είπαν ότι θα ήταν ένας μακροχρόνιος, επικίνδυνος αγώνας, και πράγματι
είναι. Ο πόλεμος της Αμερικής εναντίον της τρομοκρατίας εισήλθε στο δεύτερο
στάδιό του, ένα στάδιο που χαρακτηρίζεται από τη θύελλα των αντιδράσεων όσον
αφορά τις συνθήκες κράτησης των αιχμαλώτων στο Γκουαντάναμο της Κούβας, και
από την αποκαρδιωτική αποτυχία των ΗΠΑ να εντοπίσουν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν και
τον μουλά Ομάρ. Επιπροσθέτως, αν η Αμερική επιτεθεί τώρα σε άλλες χώρες για
τις οποίες υπάρχουν υποψίες ότι υποθάλπουν τρομοκράτες, είναι σχεδόν σίγουρο
ότι θα το πράξει μόνη. Σε πείσμα των στρατιωτικών επιτυχιών της, βρίσκεται
αντιμέτωπη με έναν ευρύτερο ιδεολογικό αντίπαλο, ο οποίος μπορεί να αποδειχθεί
εξίσου ισχυρός με τον ισλαμισμό: τον αντιαμερικανισμό.

Τα καλά νέα είναι ότι αυτή η μετά – τους – Ταλιμπάν εποχή δεν ευνοεί τους
φανατικούς ισλαμιστές. Νεκροί ή ζωντανοί, ο Μπιν Λάντεν και ο μουλάς Ομάρ
μοιάζουν να ανήκουν στο παρελθόν, ανίεροι πολεμιστές που επέβαλαν τη θυσία σε
άλλους ενόσω έτρεχαν να κρυφτούν. Η ιδέα ενός τζιχάντ δεν είναι πλέον τόσο
δελεαστική όσο το περασμένο φθινόπωρο.

Η Αμερική έκανε, στο Αφγανιστάν, ό,τι έπρεπε να γίνει, και το έκανε καλά. Τα
άσχημα νέα, ωστόσο, είναι ότι οι επιτυχίες αυτές δεν της εξασφάλισαν
καινούργιους φίλους. Οι επικριτές της εκστρατείας στη Δύση είναι εξοργισμένοι
διότι αποδείχθηκαν άστοχοι σε κάθε τους βήμα. Την ίδια ώρα, τα στοιχεία εκείνα
του αραβικού και μουσουλμανικού κόσμου που κατηγορούν την Αμερική για τα δικά
τους αισθήματα πολιτικής ανικανότητας, νιώθουν περισσότερο ανίκανα από ποτέ. Ο
αντιαμερικανισμός έχει εξελιχθεί σε ένα χρήσιμο παραπέτασμα για τα πολυάριθμα
ελαττώματα των μουσουλμανικών εθνών – της διαφθοράς, της ανικανότητας, της
καταπίεσης των πολιτών τους, του οικονομικού, επιστημονικού και πολιτιστικού
τους μαρασμού.

Θα ήταν εύκολο για την Αμερική, μέσα στο παρόν κλίμα εχθρότητας, να αρνηθεί
την εποικοδομητική κριτική, ή, ακόμη χειρότερα, να αρχίσει να συμπεριφέρεται
ως αυταρχική υπερδύναμη. Η αντιμετώπιση των κρατουμένων στην Κούβα είναι ένα
ανησυχητικό σημάδι. Η κυβέρνηση Μπους, όμως, έχει διανύσει πολύ δρόμο από τότε
που περιφρονούσε τις διεθνείς συνθήκες. Και δεν πρέπει να σταματήσει τώρα να
επιζητεί τη συναίνεση. Δεν πρέπει να αγνοήσει τον υπόλοιπο κόσμο και να
προχωρήσει μόνη. Κινδυνεύει να χάσει όλα όσα κατέκτησε.

Ο Salman Rushdie είναι συγγραφέας