ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι πρόσφυγες

Ο λόγος στους αναγνώστες:
Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:
«Δυστυχώς, σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης βασιλεύει περισσή
υποκρισία. Ενώ πολύ σωστά η κοινωνία μας αντιτίθεται στον βάρβαρο πόλεμο στο
Αφγανιστάν, ταυτόχρονα είναι απρόθυμη να αγκαλιάσει και να ενσωματώσει τους
πρόσφυγες, δηλαδή τα θύματα του πολέμου. Ας μη γελιόμαστε: Μπορεί να υπάρχουν
λαμπρές εξαιρέσεις σε ακριτικές περιοχές, αλλά στη μεγάλη τους πλειονότητα οι
συμπολίτες μας συναινούν στην ολέθρια και εγκληματική πολιτική των κλειστών
συνόρων.
Οι εικόνες που έρχονται από το Αφγανιστάν αποδεικνύουν το αυτονόητο: Δεν
υπάρχουν ούτε “ανθρωπιστικοί” βομβαρδισμοί, ούτε “ελεγχόμενες” απώλειες. Και,
βεβαίως, δεν υπάρχουν “δίκαιοι” πόλεμοι, διότι όλοι ανεξαιρέτως οι πόλεμοι,
είτε “επιθετικοί” είτε “αμυντικοί”, έχουν φριχτές συνέπειες: Θάνατος,
καταστροφή, ερήμωση, και ξεριζωμένοι πρόσφυγες. Οι πολεμικές επιχειρήσεις των
ΗΠΑ έχουν προκαλέσει ένα τεράστιο κύμα προσφύγων, που έρχεται να προστεθεί σε
αυτούς που ήδη είχαν φύγει για να γλιτώσουν από τον εμφύλιο ή από τον
απολυταρχισμό των Ταλιμπάν. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των ανθρώπων που θα
προσπαθήσει να περάσει τα σύνορα του Αφγανιστάν ίσως να φτάσει τα 5
εκατομμύρια. Είναι βέβαιο ότι χιλιάδες θα προσπαθήσουν να έρθουν στην Ευρώπη.
Όμως απέναντι σε αυτά τα καραβάνια των τρομοκρατημένων, πεινασμένων και
απελπισμένων ανθρώπων, ο δυτικός κόσμος (και μαζί του και η Ελλάδα)
επιδεικνύει το πιο βίαιο πρόσωπό του: Κλείνει τα σύνορα, και επιστρατεύει
ακόμη και κανονιοφόρους για να σταματήσει τα πλοία της απελπισίας. Αρνείται τη
χορήγηση πολιτικού ασύλου ακόμη και στις πιο τρανταχτές περιπτώσεις. Στο
ζήτημα αυτό δε η ελληνική κυβέρνηση έχει το αρνητικό ρεκόρ: Δεν δημιουργεί
υποδομές για την υποδοχή, φιλοξενία και περίθαλψη των προσφύγων, ενώ εξαπολύει
μέσω των ΜΜΕ μία απίστευτη προπαγάνδα που ταυτίζει τους πρόσφυγες με τα μέλη
της εγκληματικής Αλ Κάιντα. Έτσι, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα έρχονται σε
σύγκρουση με τις αξίες της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης, αφού ανατρέπουν μια
πολιτισμική παράδοση αιώνων που υπαγορεύει την αρωγή στους κατατρεγμένους.
Πιστεύω ότι χρειάζεται έμπρακτη αλληλεγγύη προς τους πρόσφυγες: Πρέπει να
ανοίξουν τα σύνορα, και να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο χωρίς αργοπορίες. Κλειστά
σύνορα για τους πρόσφυγες σημαίνουν θάνατο από αρρώστιες, πείνα και κακουχίες».













