ΜΑΤΙΕΣ Για βιτρίνες

Αυτές οι μέρες δεν είναι για Προϋπολογισμούς και άλλα τέτοια άγρια πράγματα.
Αυτές οι μέρες είναι για βιτρίνες και για φώτα. Είναι για βόλτες στις αγορές
και για ούζα στη Θεσσαλονίκη ­ στη Μοδιάνο. Και είναι, πρωτίστως, για αγάπη.
Στα παιδιά, που τόσο την έχουν ανάγκη. Αλλά και στους ηλικιωμένους, που,
φέτος, κυριολεκτικά, «άγρια τους έδειρεν η βαρυχειμωνιά»…

Τι χειμώνας κι αυτός!.. Διαβάζω ότι ο εφετινός Δεκέμβριος είναι από τους
ψυχρότερους των τελευταίων εκατό χρόνων, στην Ελλάδα! Και το κύμα της
κακοκαιρίας, το μεγαλύτερο σε διάρκεια! Αλλά, χρειάζεται να διαβάσει κανείς τι
γράφουν οι εφημερίδες, για να αντιληφθεί σε ποια… Σιβηρία έχουμε πέσει; Εδώ,
σταματάνε τρένα από το χιόνι, άνθρωποι πνίγονται σε χειμάρρους, η ζωή μας
βρίσκεται, συνεχώς, υπό το μηδέν!

Φοράω παλτό, καβουράκι, κασκόλ, χοντρό πουκάμισο, πουλόβερ, φανέλα, μάλλινες
κάλτσες, γάντια ­ λέω να αγοράσω και μερικά μακριά σώβρακα, σαν κι αυτά των
πατεράδων μας… ­ βγαίνω στο κέντρο, ακριβώς για τις βιτρίνες και τα φώτα,
που έλεγα στην αρχή, και ωστόσο ξεπαγιάζω! Ποτέ δεν μου ‘χει συμβεί κάτι
τέτοιο, όσο θυμάμαι… Μεγαλώνω, βέβαια, και όλα και οι αντιστάσεις μου, όσο
να ‘ναι, λιγοστεύουν, μειώνονται. Αλλά τα χρόνια μού φταίνε ή ο κακός μας ο
καιρός;

Όσο κρατούσε ψηλά τη σημαία του το γαϊδουροκαλόκαιρο, βρίζαμε όλοι και λέγαμε
«δεν θα βρέξει και καμιά στάλα, να πιει λίγο νεράκι η γη, να ξεδιψάσει;».
Άρχισαν να πέφτουν μερικές βροχές και κάναμε τον σταυρό μας, γεμάτοι
ικανοποίηση. Αλλά όχι αυτός ο χαλασμός ­ για όνομα του Θεού! Πάνω από
πεντακόσια χωριά, στη Βόρεια Ελλάδα, είναι αποκλεισμένα! Χωρίς νερό και φως!
Απίστευτα πράγματα…

Κια, μέσα σ’ όλην αυτή τη «θεομηνία», να και τα σακουλάκια με τα ευρώ! Και να,
φυσικά, και η γραφειοκρατία και η ηλιθιότητα, με τα ΑΦΜ και τα ρέστα και να οι
σπρωξιές και οι καβγάδες στις ουρές και να και οι… παραχαράκτες στα Σκόπια,
έτοιμοι να φτιάξουν πλαστά πενηντάρικα και να τινάξουν στον αέρα όλες τις
τράπεζες της Ευρώπης!..

Τι άλλο θα δούμε ώς το τέλος του χρόνου;