ΜΑΤΙΕΣ Η Εκεχειρία

«Έφυγα. Ήθελα να μείνω μόνη μου, να ηρεμήσω, να σκεφτώ. Στην Αθήνα, χτυπούσαν
συνεχώς τα τηλέφωνα, “συγχαρητήρια”, “να ‘ρθούμε για μια συνέντευξη;”, ξέρεις,
τώρα. Τη δουλειά τους, βέβαια, κάνουν οι δημοσιογράφοι ­ και την κάνουν καλά.
Αλλά εγώ δεν μπορώ μ’ αυτή την πίεση, όσο και αν η αγάπη του κόσμου με
ενθουσιάζει…».

Η Ειρήνη Παπά, βρίσκεται στη Ρώμη. Στο σπίτι της. Που το έχει φτιάξει δίπλα
στη Βία Βένετο: τρία δωμάτια που έχουν γίνει ένα, χολ, μπάνια, κουζίνα,
υπέροχα δάπεδα και ταβάνια και μια τεράστια βεράντα, γεμάτη λουλούδια και
πρασινάδες. Τη «βλέπω» γερμένη σε μια πολυθρόνα, με το ακουστικό στο αυτί και
το βλέμμα στραμμένο στο χαριτωμένο μπαλκονάκι τής απέναντι «φωλιάς», με το
πευκάκι και τα πουλιά…

Συνεχίζει: «Το βραβείο που κέρδισα, το βραβείο της “Γυναίκας της Ευρώπης”, δεν
έχει καθήκοντα, δεν έχει υποχρεώσεις, δεν έχει χρήματα. Κάποτε, είχε και
χρήματα, αλλά τα ‘κοψε η Ευρωπαϊκή Ένωση, που τα έδινε. Φαντάσου, ότι για όλην
αυτή την ιστορία, δεν υπάρχει ούτε καν ένα γραφείο δημοσίων σχέσεων! Η Ιταλία
και η Ισπανία δεν γνωρίζουν τίποτα για τη διάκρισή μου…».

«Πόσον καιρό θα μείνεις στη Ρώμη και τι σκέφτεσαι να κάνεις;», τη ρωτάω. «Δεν
ξέρω», απαντάει. Και ύστερα: «Θα ήθελα, με τη βοήθεια αυτού του βραβείου, να
είχα πρόσβαση σε όλες τις πρωτεύουσες της Ευρώπης, για να δουλέψω για την
Εκεχειρία. Να συνδεθώ με γυναικεία σωματεία και να οργανώσουμε ομιλίες,
παντού, γύρω απ’ αυτό το ζήτημα. Οι γυναίκες, μην ξεχνάς, πληρώνουν τον
λογαριασμό, σε όλους τους πολέμους… Αλλά για να γίνει μια τέτοια
κινητοποίηση, χρειάζονται χρήματα, χρειάζονται άνθρωποι. Πώς θα βάλω στο
παιχνίδι την κυρία Μπους ή τη Χίλαρι Κλίντον, αν δεν έχω γύρω μου συνεργάτες
και γραφείο υποστήριξης; Δυστυχώς, δεν διαθέτω οικονομικά μέσα, για να
αναπτύξω ανάλογες πρωτοβουλίες…».

«Και τα άμεσα σχέδιά σου, για τις “σχολές” σου, στη Βαλένθια και στη Ρώμη;»,
την ξαναρωτάω. «Ωραία πράγματα!», μου λέει. «Τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, θα
ανεβάσουμε “Λυσιστράτη” και “Εκκλησιάζουσες” σε μια τρίωρη παράσταση όπου θα
παίξω και θα πρωταγωνιστήσω. Κατόπιν, έχουμε την “Ηλέκτρα”, με τη Νούρια
Εσπέρτ και σκηνοθέτη τον Ιάπωνα Σουζούκι. Και ετοιμάζουμε, βέβαια, για τη
Ρώμη, μια μεγάλη παράσταση, σε σκηνοθεσία του Ρονκόνι».

Η Ειρήνη. Ένας σπουδαίος άνθρωπος, που δεν στέκεται στιγμή… Σπουδαίος
άνθρωπος, άξιος για τη βιτρίνα κάθε χώρας.