[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Αν ο καπνός βλάπτει σοβαρά την υγεία, τα καπνά ασφαλώς βλάπτουν σοβαρά την
κυβερνητική, αγροτική, πολιτική. Διότι αυτό που σκέπτεται ο κάθε ψύχραιμος
αναγνώστης, φαίνεται ότι είναι δύσκολο να το σκεφθεί η ηγεσία του υπουργείου
Γεωργίας. Ερώτηση πρώτη, και μάλλον αφελής: Χθες, προχθές δημιουργήθηκε το
θέμα με την περιστολή των κοινοτικών επιδοτήσεων στα καπνά; Όχι, βέβαια. Πάνε
μήνες. Απλώς έπρεπε να βάλουν μπρος τις μηχανές των τρακτέρ οι αγρότες, για να
αποφασίσει η κυβέρνηση να ασχοληθεί σοβαρά με το πρόβλημα του καπνού. Διότι,
παγίως, η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τα προβλήματα. Της κάνει κόπο να τα
προλαβαίνει!

Όταν πατάς σε 2 βάρκες

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις, να το ξέρετε, αυτή τη φορά δεν θα προκαλέσουν
μόνο προβλήματα στην κυβέρνηση, εξαιτίας της πίεσης του κοινωνικού συνόλου που
θα υποφέρει από τους αποκλεισμούς. Θα προκαλέσουν πρόβλημα και στη Νέα
Δημοκρατία. Ήδη πήραμε μια μικρή (και πολύ ευχάριστη…) γεύση του τι σημαίνει
να πατάει κανείς σε δυο βάρκες. Η επίσημη, τελική, στάση της Ν.Δ., να
αποδοκιμάσει τις κινητοποιήσεις και όχι να τις επικροτήσει για να μην σηκωθεί
η τρίχα των αστών που – υποτίθεται ότι – εκπροσωπεί το κόμμα, είχε έναν
ενδιαφέροντα αντίλογο. Σκληρός συνεταιριστής, άρχων του θεσσαλικού κάμπου,
ονόματι Νασίκας, επετέθη με ασυνήθιστη σκληρότητα στον Θ. Ρουσόπουλο για την
δήλωση-αποκήρυξης των κινητοποιήσεων. Στο χωριό του κ. Νασίκα ασφαλώς και
ισχύει η παροιμία «χτυπάω τον γάιδαρο γιατί δεν μπορώ να χτυπήσω το σαμάρι».
Αλλά είναι ανάγκη να μας το δείχνει κιόλας;

Εκείνοι περίμεναν 77 χρόνια

Μιλώντας για τη δεξιά και την ηγεσία της, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτές
τις ημέρες (της) έφτασαν καλά νέα απο την μακρινή Δανία, όπου είχαν εκλογές. Η
είδηση δεν είναι ότι έφυγε ένας Ρασμούνσεν (ο Νίροπ) και ήρθε ένας άλλος
Ρασμούνσεν (ο Άντερς) ως νικητής. Ούτε ότι ο πρώτος ήταν ένας κεντροαριστερός
Ρασμούνσεν και ο δεύτερος είναι ένας δεξιός Ρασμούνσεν. Είναι ότι το δεξιό
κόμμα της χώρας κέρδισε τις εκλογές ύστερα από… 77 χρόνια παραμονής στην
αντιπολίτευση, διότι την εξουσία, με τη μία ή την άλλη μορφή, κατείχαν οι
κεντροαριστεροί! Είναι καλό νέο αυτό για τη Ν.Δ.; Ε, πώς δεν είναι. Σημαίνει
ότι έχουν ελπίδες οι άνθρωποι, διότι τώρα τελευταία ένας πεσιμισμός τους είχε
καταλάβει…

Ένα αστείο είπαμε

Αντιθέτως, πλήρης η αισιοδοξία για την εξέλιξη του κυβερνητικού έργου. Όλα
βαίνουν καλώς. Τίποτε δεν σκιάζει την ήρεμη λειτουργία του κυβερνητικού
μηχανισμού, ο οποίος με ρυθμούς σταχανοβίτη τής προπολεμικής περιόδου
εργάζεται νυχθημερόν για ακόμη καλύτερες ημέρες. Τόσο που να έχουμε την
πολυτέλεια να ασχολούμαστε – παρεμπιπτόντως – με «μείζονα» θέματα, όπως το πώς
θα κάνουν δηλώσεις οι υπουργοί. Θα κάνουν μόνοι; Ή θα ενημερώνουν προηγουμένως
τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, και κατ’ επέκτασιν το Μαξίμου; Είναι γνωστό άλλωστε
ότι αν τον αφήσεις τον υπουργό… ελεύθερο, γύρευε τι θα σου ξεφουρνίσει σε
δηλώσεις! Και πόσο θα πληγεί η ενιαία επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.
Ενιαία; Ε, εντάξει, κάθε είδηση έχει και την αστεία της πλευρά…

Ο αναμάρτητος πρώτος…

Αντιθέτως, καθόλου αστεία δεν είναι η ιστορία με τις αντιδράσεις στην
ρηξικέλευθη πρόταση της Ελληνίδας επιτρόπου Άννας Διαμαντοπούλου, να
καθιερωθούν τα αγγλικά ως δεύτερη επίσημη γλώσσα της χώρας. Θα δεχόταν κανείς
να υπάρξει αντίλογος στην πρόταση αυτή, αντίλογος επί της ουσίας. Όπως το πώς
μπορεί να υλοποιηθεί αυτό, με τι κόστος, κάτω από ποιες προϋποθέσεις, από ποια
βαθμίδα εκπαίδευσης κ.λπ. Αλλά είναι εντελώς απαράδεκτο, και πράξη ύψιστης
αντιδημοκρατικής λειτουργίας, να λοιδορείται η πρόταση, μόνο και μόνο γιατί
διατυπώθηκε! Και η επισήμανση δεν αφορά μόνο διάφορους γλωσσαμύντορες,
κεκράκτες του εθνικισμού, γνωστούς εργολάβους της πατριδοφιλίας, τύπου Χρήστου
Σαρτζετάκη. Αφορά και όσους εκ της κυβερνήσεως έσπευσαν να ειρωνευτούν την
επίτροπο για την πρόταση, λες και οι ίδιοι δεν έχουν βεβαρημένο παρελθόν με
υπερβολές και αστοχίες…

Τα είπε της νύφης

Σιγά να μην είναι η υπερβολή το πρόβλημα της κυβέρνησης. Το πρόβλημά της είναι
ότι βιάζεται. Βιάζεται πολύ. Το είπε και ο Γιάννος Παπαντωνίου στο πρόσφατο
Υπουργικό Συμβούλιο, με την άνεση του γνωρίζοντος από μέσα την οικονομία,
έναντι του νέου, από κάθε άποψη, στο πόστο, Νίκου Χριστοδουλάκη. Ουσιαστικά
«τα είπε της νύφης για να τα ακούσει η πεθερά». Διότι προφανώς η βιασύνη στην
εξαγγελία των φορολογικών ελαφρύνσεων χρεώνεται στον Κ. Σημίτη και όχι στον
υπουργό Οικονομίας. Αν δηλαδή ο Πρωθυπουργός έλεγε στον κ. Χριστοδουλάκη
«κράτησε» τις εξαγγελίες, θα προχωρούσε μόνος του ο Χριστοδουλάκης; Όχι,
βέβαια. Τώρα βρισκόμαστε σε αναζήτηση των λόγων που ώθησαν τον Γιάννο
Παπαντωνίου να τα «ρίξει», έστω και έμμεσα, στον Πρωθυπουργό. Έχει κανείς
καμιά ιδέα;

Πρόβλημα 17 ετών

Ιδέες να φάνε και οι κότες, που λέει ο λόγος. Από ουσία, τι γίνεται. Εκεί
είναι το πρόβλημα. Διότι μπορείς να λες «κάνε εμένα για 24 ώρες πρωθυπουργό
και σου τα λύνω όλα», αλλά το θέμα είναι ότι πρώτον εσύ δεν πρόκειται να
γίνεις ποτέ πρωθυπουργός, ούτε για ένα λεπτό, όχι για 24 ώρες. Και δεύτερον,
ακόμη κι αν γινόσουν δεν θα κατάφερνες το παραμικρό. Εδώ το ΠΑΣΟΚ είναι σχεδόν
17 χρόνια στην εξουσία, κι απ’ όσο θυμάμαι από το ’81 όλο «θα χτυπηθεί το
τέρας της γραφειοκρατίας» υποσχόταν. Στο τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο η Βάσω
Παπανδρέου έθεσε εκ νέου το θέμα, δηλώνοντας ότι «πρέπει να αντιμετωπισθεί το
πρόβλημα». Η ίδια ήταν για περίπου 2,5 χρόνια υπουργός Δημόσιας Διοίκησης, και
την γνώρισε την γραφειοκρατία από μέσα. Τόσο που να έχει την πολυτέλεια να
επισημαίνει το πρόβλημα, διότι να το επιλύσεις δεν είναι και ό,τι
ευκολότερο…

Τρέλα με τους «κατασκόπους»

Πλάκα έχει αυτή η ιστορία με τους Βρετανούς που έχουν συλληφθεί για
κατασκοπεία επειδή φωτογράφιζαν πολεμικά αεροπλάνα και αεροδρόμια ανά τη χώρα.
Και έχει πλάκα, διότι εδώ κάνουμε σαν να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας.
Φωτογράφιζαν, λέει, αεροπλάνα. Για λογαριασμού ποιου, αλήθεια; Των Άγγλων;
Σιγά να μην περίμεναν οι αγγλικές μυστικές υπηρεσίες να πληροφορηθούν από…
φωτογραφίες κατασκόπων πόσα αεροπλάνα, τι τύπου, και πού τα έχει η Ελλάδα. Για
λογαριασμό των Τούρκων; Ισχύουν τα ίδια. Όπως ΞΕΡΟΥΜΕ εμείς καταλεπτώς τα
πάντα για την τουρκική πολεμική μηχανή, τα ίδια γνωρίζουν και εκείνοι. Λοιπόν;
Τι τρελά πράγματα είναι αυτά; Αν υπάρχει ένα θέμα εδώ, είναι το εξής:
τηλεφώνησε στον Σημίτη ο Μπλερ, για να διαμαρτυρηθεί. Αν πιανόταν Έλληνας να
φωτογραφίζει βρετανική βάση, θα τηλεφωνούσε για να διαμαρτυρηθεί ο Σημίτης;
Και δεύτερον: αν ο ίδιος Έλληνας συλλαμβανόταν για το ίδιο αδίκημα, θα
εκδήλωνε την επιθυμία ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Τζακ Στρο να τον
επισκεφθεί στη φυλακή; Πάσα απάντηση δεκτή!