ΜΑΤΙΕΣ Για το παιδί

Μπάφιασα από το μαύρο, μπάφιασα από το γκρίζο, που βλέπω γύρω μου, τον
τελευταίο καιρό. Και αισθάνομαι ότι καίγεται η ψυχή μου κάθε φορά που
αντικρύζω στην τηλεόραση εκείνες τις φριχτές εικόνες από το Αφγανιστάν:
σκοτωμένα και σακατεμένα παιδάκια, 4-5 χρόνων, στα ερείπια πλινθόκτιστων
σπιτιών, που τα βρήκαν οι βόμβες και οι πύραυλοι των Αμερικάνων και των
Άγγλων…

Μπάφιασα. Γι’ αυτό μόλις δω ένα πράσινο φύλλο, ένα ανοιχτό παράθυρο ελπίδας,
γαντζώνομαι. Όπως τώρα, με τη «Μέριμνα». Μια εταιρεία επιστημονική, μη
κερδοσκοπική, «για τη φροντίδα παιδιών και οικογενειών στην Αρρώστια και στο
Θάνατο», που ιδρύθηκε πριν από 6 χρόνια και οι πόροι της προέρχονται από
δωρεές, επιχορηγήσεις και δραστηριότητες ή εκδηλώσεις. (Διεύθυνση: Τιμ. Βάσσου
16, 11521. Τηλ. 6452.013).

Τη «Μέριμνα» την ίδρυσαν 9 έμπειροι επιστήμονες από τους χώρους της υγείας και
της Παιδείας και οι κύριοι στόχοι της είναι: α) η παροχή υπηρεσιών στα παιδιά
που είναι βαριά άρρωστα, καθώς και στις οικογένειές τους κι ακόμα στα παιδιά
που πενθούν για τον θάνατο αγαπημένου τους προσώπου. β) Η ευαισθητοποίηση της
κοινωνίας μας, σε θέματα που αφορούν τη βαριά αρρώστια, την απειλή της ζωής
και το θάνατο. Και γ) η εξειδικευμένη κατάρτιση και εκπαίδευση των
επαγγελματιών υγείας και παιδείας για την στήριξη των παιδιών, που ήρθαν
πρόσωπο με πρόσωπο με την Αρρώστια και τον Θάνατο.

Αλήθεια, πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ένα παιδάκι που έχασε τον πατέρα του, τη
μητέρα του, τον αδελφό του; Τι καταλαβαίνει ένα παιδί για τον θάνατο; Πώς
αισθάνεται όταν πεθαίνει ένα πολυαγαπημένο του πρόσωπο; Πόσο επιβαρημένη θα
είναι πια η ζωή του απ’ αυτό το συνταρακτικό γεγονός; Κι εμείς, οι γύρω του,
οι μεγάλοι, με τι τρόπο θα του συμπαρασταθούμε για να επουλώσουμε, όσο είναι
δυνατόν, τις πληγές του;

Σ’ αυτά τα ερωτήματα και πολλά άλλα ­ δίνει απαντήσεις η «Μέριμνα». Που έχει
ιδρύσει, εδώ και δύο χρόνια, Συμβουλευτικό Κέντρο, το οποίο παρέχει
ψυχολογικές υπηρεσίες, σε παιδιά, οικογένειες, εκπαιδευτικούς. Αυτά τα δύο
χρόνια έχουν απευθυνθεί στο Κέντρο περισσότερα από 200 παιδιά και ενήλικοι,
ενώ 30 σχολεία έχουν συνεργασθεί με τους ειδικούς της εταιρείας σε κρίσιμες
περιόδους (σεισμοί κ.λπ.).

Κάτι, που θα έπρεπε, ίσως, να πω καθαρά από την αρχή: η «Μέριμνα» δεν είναι
φιλανθρωπικό σωματείο. Και πολύ περισσότερο δεν έχει σχέση με συνάξεις
πλούσιων κυριών, οι οποίες ανάμεσα στα ενδιαφέροντά τους βάζουν και τη
«φροντίδα για το παιδί». Αντιμετωπίζει το πρόβλημα του παιδιού που πονάει,
πρωτίστως επιστημονικά. Και αναπτύσσει σχέσεις συνεργασίας, με αντίστοιχες
εταιρείες και οργανισμούς του εξωτερικού.