ΓΝΩΜΗ Άλλος αιώνας, άλλος κόσμος

Αντί να πλησιάζει στο τέλος της, όπως επιμένει να πιστεύει ο Φράνσις
Φουκουγιάμα, η Ιστορία δικαιώνει τον Ντανιέλ Αλεβί, που τη βλέπει μάλλον να
επιταχύνεται. Ουδείς μπορεί να λογαριάσει όλα όσα άλλαξαν στις 11 Σεπτεμβρίου
­ ολόκληρος κατάλογος τον οποίο ο άνθρακας απλώς μεγαλώνει.

Α) Ο αμερικανικός λαός έχασε το βαθύ αίσθημα ασφάλειας που είχε έως
τότε. Δύσκολα φαντάζεται κανείς ότι μπορεί να το ξαναβρεί στο προβλεπτό
μέλλον.

Β) Πρόεδρος αρκετά αμφισβητούμενος έως τότε, ο Τζορτζ Μπους εμφανίστηκε
ως ηγέτης του έθνους και αναγνωρίστηκε ως τέτοιος από την τεράστια πλειονότητα
του λαού του.

Γ) Ο ίδιος Τζορτζ Μπους ενδιαφερόταν λίγο για την παγκόσμια πολιτική.
Αυτή έγινε τώρα η κύρια ανησυχία του.

Δ) Η μονομέρεια για την οποία τον κατηγορούσαν οι εταίροι του, δηλαδή η
τάση του να μη λαμβάνει υπόψη τις απόψεις τους, εξαφανίσθηκε ως διά μαγείας.

Ε) Ανατράπηκε η γεωπολιτική προσέγγιση που επικρατούσε έως τις 11
Σεπτεμβρίου στις όχθες του Πότομακ. Η Ρωσία και η Κίνα έγιναν εταίροι των ΗΠΑ.

ΣΤ) Μοναδικός διπλωματικός στόχος του Λευκού Οίκου έως τις 11
Σεπτεμβρίου ήταν η εφαρμογή της περίφημης αντιπυραυλικής ασπίδας. Θα ακούσουμε
ξανά γι’ αυτήν, αφού οι βιομηχανίες όπλων βαραίνουν πολύ στον προσανατολισμό
της αμερικανικής πολιτικής, αλλά θα περάσει πολύς καιρός πριν γίνει
προτεραιότητα.

Ζ) Το κόστος των ζημιών αυτής της επίθεσης ήταν τέτοιο ώστε η κυβέρνηση
Μπους αναγκάσθηκε να υιοθετήσει μια κεϋνσιανή οικονομική πολιτική.

Η) Στροφή 180 μοιρών έκαναν οι Αμερικανοί και στο περίφημο δόγμα του
πολέμου χωρίς νεκρούς. Ο Τζορτζ Μπους και οι υπαρχηγοί του είναι φανερό πως
δεν πιστεύουν πια ότι θα μπορέσουν να εξαλείψουν τον τρομερό Μπιν Λάντεν με
κάποια υπερεξελιγμένη συσκευή που θα ρίξουν από τον ουρανό.

Θ) Στην επιστροφή στη λογική θα πρέπει να αποδώσουμε και το γεγονός ότι
ο πρόεδρος δεν υπέκυψε στον πειρασμό της άμεσης και βίαιης αντίδρασης μετά τις
επιθέσεις.

Ι) Τι πρέπει λοιπόν να γίνει; Πρέπει με κάθε θυσία να προφυλαχθούμε από
τις απλές ιδέες.

Κ) Η πρώτη και η πιο επικίνδυνη θα ήταν να μην ασχοληθούμε με τα
αισθήματα των μουσουλμάνων, με κίνδυνο να προκαλέσουμε βίαιες αναταραχές στον
ισλαμικό κόσμο.

Λ) Αυτήν τη στιγμή, παρά τις εκκλήσεις του Μπιν Λάντεν και των Ταλιμπάν
για ιερό πόλεμο, ο μουσουλμανικός κόσμος παραμένει στο σύνολό του αξιοσημείωτα
ήρεμος.

Μ) Ο αμερικανικός Τύπος αρχίζει να διερωτάται σοβαρά γι’ αυτό που
αποκαλεί «ισλαμική οργή» και η οποία ωθεί τόσους ακόλουθους του προφήτη να
αρνούνται το μοντέλο για το οποίο είναι τόσο υπερήφανοι οι Αμερικανοί.

Ν) Μια άλλη απλή ιδέα θα ήταν να βοηθηθούν τα μέλη της Συμμαχίας του
Βορρά να καταλάβουν την Καμπούλ. Αν μια εξουσία που δεν θα είναι Παστούν
εγκαθίστατο στην Καμπούλ, οι Παστούν της υπόλοιπης χώρας θα ενώνονταν μαζικά
με τους Ταλιμπάν. Εξ ου και η ιδέα για τον τέως βασιλιά Ζαχέρ. Μπορεί να είναι
87 χρόνων, αλλά τουλάχιστον είναι Παστούν.

Ξ) Τελευταία υπερβολικά απλή ιδέα θα ήταν να ταυτίσουμε τα συμφέροντα
του Μπιν Λάντεν με εκείνα των Ταλιμπάν. Ο πραγματικός εχθρός, η Καρχηδών που
πρέπει να καταστραφεί, είναι ο Μπιν Λάντεν.

Ο Andre Fontaine είναι πρώην διευθυντής της εφημερίδας «Le Monde»