ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Μπαρούτι που βρωμάει

Βρωμάει ηθικολογία. Το μπαρούτι, ή μάλλον η κηροζίνη των αεροπλάνων, που
έκαψε, που κατάστρεψε και σκότωσε, βρωμάει χειρότερα όσο περνάει ο καιρός. Η
μυρωδιά απλώνεται παντού στον κόσμο. Αυτοί που είδαν πρόθεση τιμωρίας στο
χτύπημα, μάντεψαν σωστά. Στο όνομα ιερού πολέμου ο επιτιθέμενος περιφρονεί
τους κανόνες των ανθρώπων. Παίρνει αεροπλάνα, για να φαίνεται ανώτερος.
Χτυπάει τους πύργους, το ανθρώπινο επίτευγμα. Χρησιμοποιεί το θεό του για να
μη σέβεται τίποτα, να μην έχει ιερό, ούτε όσιο. Υπάρχουν τόσα πράγματα στη ζωή
μας που χρειάζονται κριτική, που προκαλούν απελπισία, που σηκώνουν βελτίωση,
που μας θυμώνουν και μας εξεγείρουν, αλλά πώς να πιάσεις και να τα αναφέρεις,
πώς να κατηγορήσεις τις κοινωνίες, τις κυβερνήσεις, τις ανθρώπινες ομάδες για
το ένα και για το άλλο, όταν βλέπεις ξαφνικά την κριτική να έχει πάρει τέτοιο
εγκληματικό πρόσωπο; Δεν είμαστε για πέταμα ακόμα, ως κληρονόμοι ανάξιοι του
πολιτισμού. Φτάσαμε ως εδώ, με την επιστήμη μας, τις αδικίες μας, τους
πολέμους και τις «ειρήνες» μας, τον ΟΗΕ μας, τα συστήματά μας, κάπως έχουμε
προχωρήσει. Δοκιμάσαμε τα απόλυτα και καταλήξαμε στα σχετικά. Στη συνύπαρξη
και στο παζάρι και στην αποδοχή του άλλου, εκεί βρήκαμε το καλύτερο σημείο
επιβίωσης στον πλανήτη. Οι πολιτικοί που βρίσκουν τρόπους συνεννόησης είναι
προτιμότεροι από κήρυκες αποκαλύψεων που κρατάνε ρομφαία. Ο Βρετανός στο Ιράν,
ο Κορεάτης στην Αμερική, ο Αμερικανός στο Πακιστάν κι ο Παλαιστίνιος στο
Ισραήλ ξανά μανά, αλλά υπό «ισορροπημένες πιέσεις». Κι ο Μπους, που είχε
ξεκινήσει την καριέρα του βγαίνοντας από όλους τους παγκόσμιους οργανισμούς,
λες κι ήταν διαδηλωτής στη Γένοβα, τώρα να τρέχει μέσα σ’ όλα, ακόμα και σε τζαμί.