ΡΙΠΕΣ Κατατρεγμένοι

ΚΟΝΤΕΥΕΙ μια δεκαετία τώρα που η χώρα μας ζει ξανά και ξανά το δράμα
των προσφύγων…

ΚΑΘΩΣ χιλιάδες θύματα της φτώχειας που μαστίζει τις λιγότερο
αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη…

ΑΛΛΑ και θύματα πολιτικών διώξεων από τα κάθε είδους ανελεύθερα
καθεστώτα που εξακολουθούν να ευδοκιμούν…

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ μια δεύτερη ευκαιρία για να ζήσουν με στοιχειώδη αξιοπρέπεια
στις αναπτυγμένες χώρες της Δύσης.

ΚΙ ΕΙΝΑΙ από καιρό πια φανερό ότι αυτά τα αλλεπάλληλα κύματα των
κατατρεγμένων καμιά δύναμη δεν πρόκειται να τα σταματήσει…

ΚΑΙ καμιά κατασταλτική πολιτική δεν πρόκειται να αποδειχθεί
αποτελεσματική…

ΟΣΟ οι συνθήκες διαβίωσης στις χώρες του Τρίτου Κόσμου δεν αλλάζουν κι
όσο η αδιαφορία των ισχυρών κρατών συνεχίζεται.

ΓΙΑ την Ελλάδα, που αποτελεί πύλη εισόδου των προσφύγων στην Ευρώπη,
αυτό σημαίνει…

ΠΩΣ θα είναι αναγκασμένη για πολλά χρόνια ακόμα να ζει με το πρόβλημα,
χωρίς στην ουσία να μπορεί να αντιδράσει.

ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί φυσικά να διανοηθεί ότι, εκτός εξαιρετικών
περιπτώσεων, θα ήταν ποτέ δυνατόν να δοθεί άσυλο σε όλες αυτές τις χιλιάδες
των ανθρώπων.

ΕΙΝΑΙ, ωστόσο, απαραίτητο για το διάστημα που μένουν στην Ελλάδα να
αντιμετωπίζονται με ανθρωπιά και σε συνθήκες που δεν προσβάλλουν τον πολιτισμό
μας.

ΑΥΤΟ είναι υποχρέωση της Ελλάδας, είναι και υποχρέωση της Ευρώπης και
των διεθνών οργανισμών, που θα πρέπει να συνδράμουν και οικονομικά…

ΤΙΣ προσπάθειες ενός κράτους-μέλους που δίνει τη μάχη στην πρώτη
γραμμή.