[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Την… ταυτότητά τους αναζητούν από σήμερα το ΠΑΣΟΚ, σε ό,τι αφορά τις
εσωτερικές ισορροπίες και διεργασίες, η Ν.Δ. σχετικά με το ύφος της
αντιπολίτευσής της, αλλά και, κυρίως, η Εκκλησία με τις δραστηριότητές της για
το ζήτημα των ­ κανονικών ­ ταυτοτήτων.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο αρχίζει από σήμερα ­ με τη συνεδρίαση του
Εκτελεστικού Γραφείου ­ το ξεκαθάρισμα της κατάστασης για τις πολιτικές θέσεις
του κόμματος, αλλά και για το κλίμα υπό το οποίο το ΠΑΣΟΚ θα βαδίσει ομαλά
προς το Συνέδριό του.

Ο κ. Σημίτης φαίνεται να κρατά «σκληρή» στάση απέναντι στην εσωκομματική
αμφισβήτηση και να μη διαπραγματεύεται από θέση άμυνας τους συσχετισμούς εν
όψει της αναβάπτισής του στην ηγεσία του κόμματος.

Θεωρεί δε ότι ο κίνδυνος των πολλών «λευκών» που θα μπορούσε να δημιουργήσει
πρόβλημα δεν είναι πλέον τόσο μεγάλος, όπως εμφανιζόταν στην αρχή, και κατά
συνέπεια δεν κρίνεται τόσο αναγκαίος ένας «υπόγειος» συμβιβασμός για την
εξασφάλιση ευνοϊκότερου συσχετισμού.

Στη διαμόρφωση αυτού του κλίματος συνηγορεί και το γεγονός ότι πολλά στελέχη ­
που δεν ανήκουν κατ’ ανάγκην πλέον στον στενό πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου ­
έχουν ανοιχτά ταχθεί κατά του «λευκού» και υπέρ της στήριξης του κ. Σημίτη,
έστω και αν αυτή συνοδεύεται από προτάσεις για βελτιώσεις και αλλαγές.

Από την πλευρά του ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε από το Άργος απόλυτος στη θέση
ότι η κυβέρνηση συγκρούεται με την οπισθοδρόμηση και τα οργανωμένα οικονομικά
συμφέροντα και βέβαιος για την αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου.

Την ίδια ώρα και η Εκκλησία ξεκινά από σήμερα ­ με τη συνεδρίαση της Ιεράς
Συνόδου ­ τη σταυροφορία της για τις ταυτότητες, επιδιώκοντας με εκβιαστικό
κάπως τρόπο την εμπλοκή του Προέδρου της Δημοκρατίας στους σχεδιασμούς της με
την ευκαιρία της εθιμοτυπικής κατά τα άλλα συνάντησης της Τετάρτης.

Θα έχει προηγηθεί η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του «δημοψηφίσματος»
(συλλογή υπογραφών), με το οποίο ο κ. Χριστόδουλος προσδοκά να δημιουργήσει
εντυπώσεις.

Όμως η Ηρώδου Αττικού δεν φαίνεται πρόθυμη να παίξει το χαρτί του κ.
Χριστόδουλου, ενώ η κυβέρνηση στη φάση αυτή αποφεύγει να ρίξει λάδι στη φωτιά,
αναμένοντας προφανώς σταδιακή εκτόνωση.

Σε αναζήτηση όμως (αντιπολιτευτικής) ταυτότητας βρίσκεται και η Ν.Δ., η οποία
ταλανίζεται ακόμα με το ζήτημα της τακτικής της.

Στον περίγυρο της Ρηγίλλης έχουν αρχίσει να εγείρονται αμφισβητήσεις για το
ύφος της αντιπολίτευσης που έχει επίσημα διαμορφώσει ο κ. Σουφλιάς και
διατυπώνονται προτάσεις για πιο σκληρή αντιμετώπιση της κυβέρνησης.

Στο κλίμα αυτό, η Ρηγίλλης έχει αρχίσει να φοβάται ανεξέλεγκτες πρωτοβουλίες
βουλευτών, που θα θελήσουν να πλειοδοτήσουν σε αντιπολιτευτικό οίστρο και να
χαλάσουν έτσι την εικόνα της «σύνεσης» και της «μετριοπάθειας» που καλλιεργεί
η ηγεσία του κόμματος.

Ως παράδειγμα ανεξέλεγκτης δραστηριότητας εμφανίζεται η στάση βουλευτών στο
εκκλησιαστικό (ταυτότητες) με την άκριτη στήριξη των επιλογών και της τακτικής
του κ. Χριστόδουλου.