[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Κόσμος πάει κι έρχεται στου Μαξίμου. Άλλοι για να συζητήσουν με τον
Πρωθυπουργό θέματα που αφορούν τον τομέα της αρμοδιότητάς τους και άλλοι για
να μιλήσουν μαζί του για το επικείμενο Συνέδριο. Και ο Κώστας Σημίτης ακούει,
και ακούει, και ακούει, κι όλο σημειώνει και σημειώνει. Εκείνο το μπλοκάκι,
δεν μπορεί, θα’ χει γεμίσει, με τόσα που του έχουν πει. Το ερώτημα είναι πώς
δεν τα μπερδεύει ο άνθρωπος. Να θεωρήσει, ας πούμε, αυτά που του λέει ο
Χριστοδουλάκης ή ο Γιαννίτσης πως είναι για το Συνέδριο και αυτά που θα του
πει, λ.χ., τη Δευτέρα ο Πάγκαλος ότι αφορούν τον καλύτερο συντονισμό του
κυβερνητικού έργου…

Μπα; Ο Πάγκαλος στο Μαξίμου; Δεν μπορεί, κάποιος φούρνος θα γκρεμίσθηκε.

Κι αν δεν γκρεμίσθηκε, ή μεγάλη θεομηνία έρχεται (Θεέ μου φύλαγε) ή τα
πράγματα είναι πολύ άσχημα στο εκσυγχρονιστικό στρατόπεδο…

Ο «λευκός» κίνδυνος

Εννέα ολόκληρους μήνες είχε να διαβεί την πόρτα του Μεγάρου ­ μόνος εννοείται
­ ο πληθωρικός Θεόδωρος, όχι γιατί εκείνος δεν το ήθελε, αλλά γιατί ο Κώστας
Σημίτης δεν ήθελε να ακούει για Πάγκαλο. Ούτε να (τον) βλέπει φυσικά. Και ήταν
κοινό μυστικό ότι στις συνεδριάσεις του Εκτελεστικού Γραφείου δεν τον κοιτούσε
καν ­ τόσο τον ενοχλούσαν όσα έλεγε ο πρώην υπουργός. Τώρα όμως, που ο
«λευκός» κίνδυνος πλανάται πάνω από την κεφαλή του, κάλεσε και τον Πάγκαλο,
μήπως και ανασυσταθεί εκείνο το πάλαι ποτέ κραταιό μπλοκ των εκσυγχρονιστών.
Κι ας το γνωρίζουν και οι περαστικοί της Ηρώδου Αττικού ότι τρεις φορές θέλησε
να διαγράψει τον Πάγκαλο, αλλά δεν το έκανε γιατί του είπαν πως δεν μπορούσε
να τον διαγράψει. Μόνο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα θα μπορούσε να τον
διώξει, από το Εκτελεστικό όχι. Κι αφού έκανε πέτρα την καρδιά του, έκλεινε τα
αυτιά και έβαζε τον Ρέππα και τον Πανταγιά να απαντούν στην κριτική του
Πάγκαλου με τη φράση «ακολουθεί τον μοναχικό του δρόμο»…

Ενδημική νόσος

Εδώ που τα λέμε, και σε ποιον αρέσει η κριτική; Σε κανέναν. Του λες του άλλου
κάτι που δεν είναι αυτό που θέλει να ακούσει, δηλαδή επαίνους, και αμέσως το
μυαλό του πάει στο ότι τον υπονομεύεις. Στο ότι κάτι άλλο έχεις στο μυαλό σου,
από το να τον φέρεις στον ίσιο δρόμο. Να τον κάνεις καλύτερο. Να τον
αποτρέψεις από την καταστροφή. Και αμέσως αντιδρά, με τον μόνο τρόπο που
βρίσκει πρόχειρο. Καταγγέλλοντας συνωμότες, υπονομευτές, καιροσκόπους, εχθρούς
του λαού και του έθνους. Γιατί, άνθρωπέ μου, δεν δέχεσαι αυτό που είναι και
βασανίζεσαι με αυτά που δεν είναι; Επειδή είναι νόσος ενδημική των ηγετών, να
τους φταίνε όλοι οι άλλοι, αλλά όχι ο κακός τους εαυτός…

Περί στρούγκας

Να, ας πούμε ο Κώστας Σημίτης είναι ­ μεταφέρουν οι παπαγάλοι του Μαξίμου ­
εξαιρετικά ενοχλημένος με την πολιτική παρέμβαση των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ.
Δεν το περίμενε, λένε. Πρώτον, το περίμενε, γιατί είχε διαρρεύσει ότι οι
συνδικαλιστές, όντας ακόμη στα…κεραμίδια από το έπος του Ασφαλιστικού, θα
επιχειρούσαν να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά τη νίκη τους. Δεύτερον, προς τι η
ενόχληση; Είπαν τίποτε περισσότερο οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ απ’ ό,τι
συζητούν, ας πούμε, στην τοπική Θέρμου Τριχωνίδας, όταν είναι ανοιχτή, καμιά
Κυριακή και σχόλη; Τρίτον, τι να σου κάνει και ο Πολυζωγόπουλος, που ακούει
ότι οι (πρώην) γεννηματικοί στηρίζουν και πάλι Σημίτη; Τι είμαστε, σου λέει ο
άνθρωπος; Πρόβατα, να μας μεταφέρει ο ένας κι ο άλλος από τη μια στρούγκα στην
άλλη;

Τα πάντα ρει

Μέχρι το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, πάντως, έχουμε να δούμε και να ακούσουμε πολλά
ακόμη. Συμμαχίες παλιές να ανασυστήνονται. Καινούργιες να δημιουργούνται, κι
άλλες που προετοιμάζονται από καιρό να χαλάνε την τελευταία στιγμή. Γιατί στην
πολιτική τίποτε δεν είναι στατικό, ακόμη κι αν φαίνεται.

Όλα κινούνται στη λογική ότι αυτό που έχουμε τώρα μπορεί να είναι καλό, αλλά
ίσως κάτι άλλο να είναι καλύτερο. Έτσι και με τις συμμαχίες. Αυτή την περίοδο
κόσμος πάει κι έρχεται από γραφείο σε γραφείο, κι από τραπέζι σε τραπέζι. Όλοι
λειτουργούν με τη σκέψη στο Συνέδριο και την επόμενη μέρα. Κυρίως για την
ψηφοφορία εκλογής του προέδρου του κόμματος. Με όποιον μιλάς σού λέει «να μη
βρεθούμε απροετοίμαστοι, όπως την άλλη φορά». Και εννοούν εκείνη την Πέμπτη
που ο Σημίτης πήγε στο Εκτελεστικό, τους είπε ένα «βαρέθηκα πια, παραιτούμαι,
και πείτε μου μέσα σε δεκαπέντε ημέρες ποιος θα με διαδεχθεί για να του
παραδώσω». Κι εκείνοι κοιτάζονταν στα μάτια «μοιραίοι κι άβουλοι» που λέει κι
ο ποιητής….

Από άλλη εποχή

Είδα στην τηλεόραση σκηνές από μιαν άλλη εποχή. Από την εποχή που οι πρέσβεις
δεν ήταν καλοδεχούμενοι στις χώρες που ήταν διαπιστευμένοι, αλλά τους
λιθοβολούσαν, τους ακρωτηρίαζαν ή τους έριχναν στα πηγάδια να πεθάνουν. Είδα
σκηνές από μια περίοδο θολή της ιστορίας, καταδικασμένη στη συνείδηση του
λαού. Σκηνές εξόχως αντιδημοκρατικές που μας προσβάλλουν σαν κοινωνία και σαν
πολίτες. Γιατί ως χώρα, δεν το συζητάμε, νούμερο (ξανα)γίναμε. Κι όλα αυτά
γιατί; Επειδή ο πρέσβης των ΗΠΑ επισκέφθηκε την Κέρκυρα, και κάποιοι πατριώτες
μας πολιόρκησαν το οίκημα όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο που πήρε για να
μετακινηθεί, συνεπλάκησαν με τη φρουρά του ­ ωραία πράγματα. Όποιος είχε την
ιδέα πρέπει ασφαλώς να αισθάνεται πολύ περήφανος. Η επιχείρηση επέτυχε, ο
αγώνας τώρα δικαιώθηκε…

47 σκιώδεις

Να δούμε πότε θα δικαιωθεί η πρωτοβουλία του Κώστα Καραμανλή να δημιουργήσει
αυτή τη σκιώδη κυβέρνηση, η οποία επί του παρόντος μόνο χαμόγελα προκαλεί.
Χαμόγελα ειρωνικά βέβαια. Διότι καλά είναι να λες ότι στήνω σκιώδη κυβέρνηση
για να ελέγχω καλύτερα την κυβέρνηση, αλλά άμα ο υποψήφιος ψηφοφόρος σου
βλέπει ένα σχήμα με 47 άτομα, το σκέφτεται αλλιώς το πράγμα. Σου λέει, εσύ
κύριε κατηγορείς τον Σημίτη ότι έχει δημιουργήσει μια δυσκίνητη κυβέρνηση η
οποία είναι ασυντόνιστη και αδυνατεί να λειτουργήσει επαρκώς, επειδή δεν
μπορεί να την συντονίσει ο πρωθυπουργός. Και μας υπόσχεσαι τα ίδια και
χειρότερα. Λέω να μείνω λοιπόν με τους πασόκους που τους ξέρω, και είμαι και
σίγουρος ότι δεν θα με κάνουν να πλήξω…

Χρηματιστήριο

Με το Χρηματιστήριο, δεν υπάρχει κανένα θέμα πλήξης και ανίας. Πρώτον, διότι
όταν χάνεις χρήματα, μόνο ανία δεν νιώθεις. Σε καίει. Και σε στέλνει για
ψυχολογική υποστήριξη στον αρμόδιο επιστήμονα. Από αυτή την πλευρά λοιπόν τα
πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα. Άλλο είναι το πρόβλημα με το Χρηματιστήριο. Ότι
η κυβέρνηση έχει παραδώσει τα όπλα. Τους ρωτάς, τι γίνεται ρε παιδιά, και σου
απαντούν όπως στον προθάλαμο της εντατικής οι συγγενείς βαριά τραυματισμένου:
τώρα, μόνο ο Θεός! Το έλεγαν μέχρι την Τρίτη το απόγευμα, Τετάρτη και Πέμπτη
αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία οι εκτιμήσεις αυτού του είδους, αλλά μη
βιάζεστε να χαρείτε. Όπου να’ ναι θα τις ξανακούσουμε. Γιατί η κρίση στο
Χρηματιστήριο κύκλους κάνει…