[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Εντάξει, το ‘χαμε καταλάβει, αλλά άλλο να το ακούς, άλλο να ψυλλιάζεσαι
απλώς. Για την κυβέρνηση λέμε, η οποία ύστερα από εμβριθή ανάλυση στον «πρωινό
καφέ» ­ ασχέτως αν για τσάι πρόκειται ­ απεφάνθη ότι… δεν μπορεί να κάνει
τίποτε για το Χρηματιστήριο και «σηκώνει τα χέρια ψηλά».

Η Σοφοκλέους πάντως δεν περίμενε την κυβερνητική ετυμηγορία, κατρακύλησε (ναι,
ναι, και πάλι) και χωρίς αυτήν. Εδώ που τα λέμε, δεν έφταιξε μονάχα η
κυβερνητική αδυναμία για την καχεξία του Χρηματιστηρίου. Και κάτι εκθέσεις
χρηματοπιστωτικών οίκων έκαναν τη δουλειά τους και το γενικότερο πρόβλημα της
οικονομίας ­ δηλαδή, το τρίπτυχο έσοδα, δαπάνες, πληθωρισμός που ρίχνει έξω
τον προϋπολογισμό ­ έπαιξαν τον ρόλο τους.

Στον «πρωινό καφέ» πάντως σήκωσαν τα χέρια ψηλά και για κάτι ακόμη, που επίσης
αφορά ουκ ολίγους πολίτες ­ την απεργία των γιατρών του ΙΚΑ. «Μονιμοποιήσεις,
γιοκ» ήταν το μήνυμα ­ εμπνεύσεως Αλέκου Παπαδόπουλου ­ και αντ’ αυτού θα
προταθούν στους απεργούς… φράγκα. Θα πεισθούν; Μμμ, ούτε κατά διάνοια είναι
η εκτίμηση. Ως εκ τούτου, απεργίας ­ και ταλαιπωρίας ­ συνέχεια και μάλιστα σε
ουκ ολίγα μέτωπα: διότι κι οι υπάλληλοι των Ταμείων κι οι Εφορίες και άλλοι
τινές θα κάνουν ό,τι μπορούν για την ταλαιπωρία μας στο πλαίσιο του αγώνα
τους. Οι μόνοι που την… πάτησαν είναι οι της Ολυμπιακής, που είδαν την
απεργία τους να κηρύσσεται παράνομη.

Ο κ. Κώστας, ο Πρωθυπουργός μας, στο μεταξύ συνεχίζει απτόητος τις επαφές του
με τους κορυφαίους, μία μέρα μετά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του
ΠΑΣΟΚ, στην οποία ελάχιστοι έως κανείς δεν κατάλαβαν «πού το πάει». Να, χθες
είδε τον κ. Παπαδόπουλο, σήμερα δέχεται τον γραμματέα κ. Σκανδαλίδη και αύριο
τον κ. Βενιζέλο. Θα φωτισθούν; Θα φωτισθεί; Μμμ, δύσκολο, εκτός κι αν το
αυριανό Εκτελεστικό Γραφείο λύσει κάποιους γρίφους ­ ξέρετε, του τύπου «πες
μου τι θες να σου πω τι θέλω».

Στη Ρηγίλλης, πάντως, μια χαρά θα περάσουν σήμερα ­ θα ψηφίσουν για ρόλους και
ρολάκους, ε, να μη μετρήσουν κι αυτοί οι άνθρωποι μερικά κουκιά, που ‘ναι και
της μόδας; Κι εδώ, όμως, η τύχη επιφυλάσσει αδικίες ­ άλλοι θα δώσουν σκληρή
μάχη κι άλλοι θα κάνουν περίπατο…

Νόημα ύπαρξης, ωστόσο, φαίνεται να αποκτά η ανά την υφήλιο Αριστερά ­ ή
«αριστερά». Το «ραντεβού» της Γένοβας ένωσε τα ανόμοια κι αν κάποτε ήταν το
«προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε» το σύνθημα εναντίον του καπιταλισμού,
τώρα είναι το «αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης, ενωθείτε». Κάθε εποχή έχει τα
κινήματα που της αρμόζουν ­ υποθέτω…