Οι πολλές «γραμμές»

Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει ­ και όταν πρόκειται για
Συνέδριο, αργεί να βγει η οριστική γραμμή. Κάτι τέτοιο έχουν πάθει οι
εσωκομματικοί υποστηρικτές του κ. Κ. Σημίτη τις τελευταίες ημέρες ύστερα από
την ομιλία Σημίτη, με την οποία ανακοίνωνε την επίσπευση του Συνεδρίου του
κυβερνώντος κόμματος, μία σειρά «καθαρόαιμων σημιτικών», όπως οι κ.κ. Χρ.
Βερελής, Τ. Γιαννίτσης και Γ. Παπαντωνίου (τους αναφέρουμε με τη χρονική σειρά
με την οποία έκαναν τις σχετικές δηλώσεις), μίλησαν δημόσια με τον έναν τον
άλλον τρόπο για την ανάγκη… να ξεκαθαρίσουν οι λογαριασμοί στο Συνέδριο,
προαναγγέλλοντας ουσιαστικά ακόμα μία μεγάλη εσωκομματική σύγκρουση.

Αντίθετα, άλλα στελέχη, επίσης ανήκοντα στον «σημιτικό κύκλο», όπως οι κ.κ.
Τηλ. Χυτήρης και Μ. Παπαϊωάννου, τήρησαν εντελώς διαφορετική στάση. Μάλιστα, ο
υφυπουργός Τύπου έφθασε να κάνει λόγο (στον Φλας) για μία απόφαση που ελήφθη
για λόγους… οικονομίας χρόνου, ώστε να μην ταλαιπωρηθεί η κυβέρνηση από μία
μακρά προσυνεδριακή περίοδο, ενώ δέχθηκε ότι μπορεί να αποφασιστεί η αλλαγή σε
πτυχές της πολιτικής…

Το τελευταίο δίλημμα

Σε όλα αυτά, δόθηκε απάντηση χθες το βράδυ με ένα «επίσημο νον πέιπερ» από
το Μέγαρο Μαξίμου, στο οποίο αφήνεται να εννοηθεί ότι αν «δεν δημιουργηθούν οι
προϋποθέσεις» για την υλοποίηση των στόχων που «έχουμε θέσει», ε, τότε τη λύση
θα δώσει η κάλπη των βουλευτικών εκλογών. Μάλλον η πρώτη γραμμή πέρασε, έτσι;