ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Φαρισαίοι

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ο Κώστας Γιαμπάνης, Αγνώστων Μαρτύρων 53, Ν. Σμύρνη, γράφει:

«Μια παροιμία του λαού μας πολύ σοφά λέει: “Θέλω ν’ αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν
οι διαβόλοι”. Αυτό έχω πάθει με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Χριστόδουλο. Τις
προάλλες, θέλοντας να δείξει μεγαλοψυχία, ενώ είναι μνησίκακος, δήλωσε πως
συγχωρεί τους δεσπότες Ιωακείμ Κοζάνης και Αντώνιο Ηλείας επειδή πήραν μέρος
στην Εθνική Αντίσταση, όχι όμως και τον Ιωακείμ Χίου. Βλέπετε, αυτός είχε
μεγαλύτερη δράση και μάλιστα καταδικάστηκε από εκκλησιαστικό δικαστήριο
σκοπιμότητας το 1946 με βάση ψευδομαρτυρίες ακόμη και του κατοχικού νομάρχη
Χίου, που τον κατηγόρησε, αυτός ο δωσίλογος, για… συνεργασία με τους
Γερμανούς (!), μια συνηθισμένη τότε πρακτική για να σπιλώνουν τους αγωνιστές
της Αντίστασης.

Κι έρχεται σήμερα ο κ. Χριστόλουλος, με τη γνωστή αλαζονεία που τον διακρίνει,
να δηλώσει ότι στα χρόνια της χούντας, ενώ ήταν αρχιγραμματέας της Ιεράς
Συνόδου, δεν ήξερε πως γίνονταν βασανιστήρια, πως υπήρχε ΕΑΤ-ΕΣΑ και πως ένας
ολόκληρος λαός υπέφερε τα πάνδεινα επτά ολόκληρα χρόνια κάτω από το σύνθημα
“ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ”. Ο κύριος Χριστόδουλος, γι’ άλλη μια φορά,
επιδιώκοντας σκοτεινούς σκοπούς, προκαλεί και προσβάλλει συγχρόνως τη
νοημοσύνη και την ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού. Δυο πράγματα έχω να του
πω: πρώτον, “στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί” και, δεύτερον,
“ουαί υμίν Φαρισαίοι υποκριταί”».

Ο Δημ. Κυριαζής, Βοσπόρου 111, Καλογρέζα, γράφει:

«Πάντα στην επικαιρότητα η Μικρασιατική Καταστροφή (ή γενοκτονία;) ­ πονάει
πάντα… Στις 27 Φεβρουαρίου, η εκπομπή του Παπαχελά στο Mega αφιερωμένη σε
αυτή. Αλλά, από όση ενημέρωση έχω, δεν έχει αναφερθεί ο ρόλος του παράγοντα
Εκκλησία σε αυτήν.

Ως γνωστόν, το 1916, επί Αρχιεπισκόπου Θεοκλήτου, η Εκκλησία αναθεμάτισε τον
Βενιζέλο. Ο αφορισμός διαβάστηκε σε όλες τις εκκλησίες και από 12 –
25.12.1916, μπροστά οι παπάδες και πίσω οι ενορίτες, κάνανε “αναθεματισμό”,
δηλαδή, σε κάποιο μέρος πετούσαν ένα λιθάρι φωνάζοντας: Ανάθεμα στον Βενιζέλο!
Στην Αθήνα, σχηματίστηκε ένα βουναλάκι στο Πεδίον του Άρεως. Παιδάκι (γεν. το
1920), θυμάμαι στο χωριό μου (Σιδερόκαστρο Τριφυλίας) έναν αρμακά λιθάρια ­ το
“ανάθεμα του Βενιζέλου” ­ το προσπερνούσαμε φοβισμένα και γρήγορα γρήγορα…
Και αλλού είδα “αναθέματα”. Στοιχειώσανε χρόνια…

Αυτά και οι λόγοι από άμβωνος, που παρουσιάζανε τον Βενιζέλο ένα είδος σατανά,
οδηγήσανε στην αρνητική προς τον Βενιζέλο ψήφο το 1920, περισσότερο από την
“κόπωση” και το “οίκαδε”. Η παρουσία και μόνον του Κώτσου και των Λαϊκών συν
τις απύθμενες ηλιθιότητές τους “τρίψανε ψωμί στο γάλα” των υποστηριχτών του
Κεμάλ… (Ας σκεφτούμε ότι και σήμερα με εντελώς εξωπραγματικά επιχειρήματα η
Εκκλησία συγκέντρωσε, λέει, 2,5 εκατ. υπογραφές για τις ταυτότητες!…, πόσο
μεγαλύτερη ήτανε τότε η καταστροφική επιρροή της…).

Αν κέρδιζε ο Βενιζέλος; Στη χειρότερη περίπτωση, αν τροποποιόταν, δεν
εφαρμοζόταν η Συνθήκη των Σεβρών, τέτοια καταστροφή δεν θα είχαμε».