ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Απόμαχοι

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Γιάννης Μίτσελλ, Προύσης 6, Αθήνα, γράφει:

«Μας ταλαιπώρησαν και μας ξαναταλαιπώρησαν για να πάρουμε τις συντάξεις μας
(θυμόσαστε τις ουρές στις σκάλες και όλα τα άλλα θλιβερά γεγονότα) κι αυτό
φοβάμαι ότι θα γίνεται πάντοτε, παρά τα όσα υποσχέθηκε για Αλλαγή ο αείμνηστος
Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος είχε ένα μεγάλο όραμα και αγωνίστηκε γι’ αυτόν
τον τόπο. Δυστυχώς δεν υπάρχει πια και όλα έμειναν στη μέση, όπως θα λέγαμε,
μισοδουλειές και μπαλώματα.

Ξεχάστηκαν τα περήφανα γηρατειά και αντί να γίνεται η ζωή των πιο εύκολη,
ταλαιπωρούνται και στέλνονται από εδώ και από εκεί για να πληρωθούν αυτά που
τους ανήκουν από τον μόχθο της δουλειάς των. Αλλά αυτοί που κάθονται στις
μεγάλες καρέκλες και απολαμβάνουν τους παχυλούς, μισθούς, πώς είναι δυνατόν να
θυμηθούν για λίγο και τους απόμαχους της δουλειάς; Το μόνο που μπορώ να πω
είναι ότι αυτό που γίνεται είναι λυπηρόν και αν κάποιος αρμόδιος δεν πιστεύει
στα όσα λέγω, δεν έχει παρά να πάει σε κάποιο υποκατάστημα της ΑΤΕ για να δει
και ο ίδιος το χάος που επικρατεί και την ταλαιπωρία των ηλικιωμένων. Είναι
ντροπή να βλέπει κανείς γριούλες και γέροντες 70-80 ετών να στέκονται όρθιοι
στην ουρά, έτοιμοι να καταρρεύσουν από την κούραση και διότι τα πόδια τους δεν
αντέχουν πια. Συγχαρητήρια στην εξουσία! Μπράβο μας!!»

Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Με έκπληξη άκουσα τον κ. Καραμανλή να μας πληροφορεί ότι κάποιος βρόγχος
σφίγγει τον λαιμό του λαού. Επειδή ο βρόγχος σαν τμήμα των πνευμόνων δεν
μπορεί να κάνει αυτή τη δουλειά, αλλά κάποιος βρόχος, διερωτώμαι:

Είναι δυνατόν να οδηγηθεί ένας λαός από κάποιον που δεν ξέρει τη γλώσσα του;
Άραγε αν συμβεί κάτι τέτοιο θα αυξηθεί το κύρος ενός θώκου όπου κάθησαν
γίγαντες όπως Τρικούπης, Βενιζέλος, Γεώργιος και Ανδρέας Παπανδρέου, άπαντες
γίγαντες της γνώσης και κατά σύμπτωσιν ανήκοντες στη δημοκρατική παράταξη; Θα
αναρωτηθείτε, από ένα πλεονάζον “γ” μπορούν να βγουν συμπεράσματα; Θα
υπενθυμίσω ότι οι αρχαίοι έλεγαν “Εξ όνυχος τον λέοντα”».