ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μικρασία

Ο λόγος στους αναγνώστες:
Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:
«Παρά την εκ μητρός μικρασιατική και εκ πατρός κωνσταντινουπολίτικη καταγωγή
μου, αισθάνομαι την ανάγκη, ευθύς εξ αρχής, να διαχωρίσω τη θέση μου από τα
πολεμοκάπηλα γεράκια του ελληνικού εθνικισμού, που επιχειρούν να
διαστρεβλώσουν την Ιστορία, με στόχο να αποτραπεί η δημιουργία κλίματος
προσέγγισης Ελλάδας – Τουρκίας, που θα έθετε τέρμα σε μια άγονη
μακροχρόνια αντιπαράθεση και θα στερούσε τους εμπόρους όπλων από
τεράστια κέρδη. Έχοντας υπόψη μου τη Σύμβαση του 1948, θεωρώ ότι η
Μικρασιατική Καταστροφή δεν θα μπορούσε, κατά κανέναν τρόπο, να
χαρακτηριστεί ως “γενοκτονία”, όπως επιθυμεί το διακομματικό
“υπερπατριωτικό” μπλοκ της Βουλής. Κατά την εκτίμησή μου, είναι πολύ δύσκολο
να θεμελιωθεί η επιπόλαιη κατηγορία ότι υπήρχε πρόθεση (άμεσος
δόλος) της τότε τουρκικής κυβέρνησης να καταστρέψει τους Μικρασιάτες Έλληνες
συνολικά ως ομάδα, διότι κύριος στόχος της αυταρχικής κεμαλικής
κυβέρνησης ήταν όχι η εξολόθρευση του ελληνικού πληθυσμού μέσω της
θανάτωσής του, αλλά η εκδίωξή του από τα πάτρια εδάφη, δηλαδή μια
εθνοκάθαρση αντίστοιχη με αυτήν που διέπραξε ο Μιλόσεβις στο Κόσοβο εις
βάρος Αλβανών. Ο εσωστρεφής κεμαλικός εθνικισμός της εποχής εκείνης
είχε διαλέξει αυτήν τη βίαιη και αντιδημοκρατική μέθοδο “επίλυσης” όλων
των μειονοτικών ζητημάτων της νεοσύστατης τότε Τουρκίας.
Πιστεύω ότι οι φοβερές σφαγές κατά των Ελλήνων έγιναν ως συνέπεια του
όλου κλίματος εχθρότητας και εκδικητικότητας που δημιουργήθηκε με την
άφρονα και άκρως ιμπεριαλιστική Μικρασιατική Εκστρατεία. Ας μην ξεχνάμε
ότι η Ελλάδα ήρξατο πρώτη χειρών αδίκων, και ενεπλάκη σε ένα
πολιτικοστρατιωτικό αδιέξοδο για σκοπούς κατακτητικούς, και όχι
απελευθερωτικούς, παρά τις σοβαρές ενστάσεις που ορθώς είχε τότε η Αριστερά.
Επιπλέον, στον αιματηρό αυτό πόλεμο, που εξυπηρετούσε τα σχέδια των Μεγάλων
Δυνάμεων της Δύσης, αρκετές είναι και οι αγριότητες που διέπραξε ο
ελληνικός στρατός εις βάρος Τούρκων αμάχων, όπως άλλωστε έχει
επισημάνει και η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου. Όσο δύσκολο είναι να διαγραφούν από
τη μνήμη του ελληνικού λαού τα εγκλήματα του κεμαλικού καθεστώτος, άλλο
τόσο δύσκολο είναι να διαγραφούν από τη μνήμη του τουρκικού λαού οι
εκτεταμένες βαρβαρότητες του ελληνικού στρατού».













