ΜΑΤΙΕΣ «Στο κρανίο»

Στο σημείο που η οδός Προπυλαίων ανταμώνει με τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου,
απέναντι από το Ηρώδειο, υπάρχουν δύο διώροφες πολυκατοικίες (νούμερα 2-4) με
τέσσερις κατοικίες και δύο μαγαζιά. Οι πολυκατοικίες αυτές, κολλητές η μία
στην άλλη, καταλαμβάνουν το ένα άκρο ενός μικρού πάρκου, στο μέσον του οποίου
βρισκόταν, κάποτε, το σπίτι του μεγάλου Παρθένη. Το σπίτι του ζωγράφου, όμως,
όπως και ένα άλλο κτίσμα, που ακουμπούσε στη μια από τις δύο πολυκατοικίες, το
γκρέμισαν. Αλλά τις δύο πολυκατοικίες, ίσως γιατί παρουσιάζουν οικτρό θέαμα,
ουδείς τις αγγίζει!

Χρειάζεται, ίσως, να πάτε κάποιο βράδυ στη «Στροφή». Στη γνωστή ταβέρνα, που
έχουν ο Βασίλης και ο Δάμων, τα αδέλφια. Οι δύο πολυκατοικίες, κοιμούνται τον
ύπνο του δικαίου, τον αδιατάρακτο, ακριβώς απέναντι. Στους εξωτερικούς τοίχους
της μιας, γωνία Προπυλαίων και Ρ. Γκάλι, βλέπει κανείς αποκρουστικά
ερείπια. Είναι τα απομεινάρια τοίχων και σοβάδων, από το παλιό σπίτι, που
πρόχειρα κατεδαφίστηκε. Στο σημείο αυτό, επί χρόνια, υπήρχαν σκουπίδια και
ακαθαρσίες, στάθμευαν δε και διάφορα αυτοκίνητα. Όλ’ αυτά, ξαναλέω, 50 μέτρα
από το πλακόστρωτο του Ηρωδείου!

Ποιος κρατάει όρθιες αυτές τις πολυκατοικίες και τα ερείπια, που βρίσκονται
δίπλα τους; Είναι μια ερώτηση που κάνω στους αρμόδιους, κάθε τόσο, χωρίς να
παίρνω απάντηση. Προχθές, κάποιος γείτονας, επιχείρησε να με διαφωτίσει: «Οι
πολυκατοικίες αυτές, ανήκουν σ’ έναν ιδιώτη. Το κράτος, θέλησε να τις
απαλλοτριώσει, αλλά δεν τα κατάφερε…». «Οι πολυκατοικίες αυτές, έτσι όπως
τις βλέπω, μου μοιάζουν για αυθαίρετες… Μπορεί να χτίσει κανείς σπίτια σ’
ένα πάρκο, που προφανώς ανήκει στο κράτος ή στον Δήμο;». «Δεν μπορεί…». «Ε,
τότε;».

Εδώ και 3-4 μήνες, το κράτος ξοδεύει πολλά εκατομμύρια, για να φτιάξει το
παρκάκι. (Θα συνδέει τη Ροβ. Γκάλι με το Ηρώδειο και τον βράχο της Ακρόπολης).
Δεκάδες εργάτες, πετράδες οι περισσότεροι, ανοίγουν δρομάκια, χτίζουν
σκαλοπάτια, υψώνουν στηθαία. Οι πολυκατοικίες, όμως, μένουν στη θέση τους!
Ακλόνητες. Σα να μην τις πιάνουν οι νόμοι. Και, κυρίως, οι νόμοι της
αισθητικής, που δεν ανέχονται τη μύγα μες στο γάλα.

Θα παρακαλούσα τον πρόεδρο της Α.Ε. Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Γιάννη
Καλαντίδη, να δώσει μια απάντηση για το τι συμβαίνει μ’ αυτές τις δύο
πολυκατοικίες. Όχι σε μένα. Αλλά στους χιλιάδες περιοίκους, που τα ‘χουν πάρει
στο κρανίο, με την περίεργη αυτή υπόθεση. Είναι δυνατόν, φάτσα στην Ακρόπολη
και το Ηρώδειο, να υπάρχει αυτή η ασκήμια; Τώρα, μάλιστα, που γίνεται μια
σοβαρή προσπάθεια, για την ανάπλαση όλης αυτής της ιστορικής περιοχής;