ΜΑΤΙΕΣ Και πάλι βία

Νάτη και πάλι η βία στα ελληνικά γήπεδα ποδοσφαίρου. Πρωταγωνιστές, όπως πάντα
σχεδόν, οι «φίλαθλοι». Που, για ένα γκολ, για ένα πέναλτι, για ένα λάθος του
διαιτητή, το θεωρούν πολύ φυσικό να ορμήσουν στον αγωνιστικό χώρο και ν’
αρχίσουν να δέρνουν τους παίκτες της αντίπαλης ομάδας!

Μου έκανε εντύπωση ένας αθλητικός συντάκτης: μίλησε στην τηλεόραση (ΕΤ1) για
τα εκτεταμένα επεισόδια στο γήπεδο του ΟΦΗ, αλλά δεν τα ‘βαλε με τους οπαδούς
της κρητικής ομάδας, οι οποίοι επιτέθηκαν χωρίς λόγο στους ποδοσφαιριστές της
Παναχαϊκής! Τα ‘βαλε με την Αστυνομία ­ ο εύκολος στόχος σε κάθε περίπτωση ­
που χρειάσθηκε να χρησιμοποιήσει δακρυγόνα, για να αποκαταστήσει την τάξη!

Με τέτοιες, όμως, «ζαβολιές», που επηρεάζουν την κοινή γνώμη, με τέτοια χάδια
στους ταραξίες, δεν πρόκειται να γλιτώσουμε ποτέ από τα έκτροπα. Ούτε από
κάποιους προέδρους, που, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την ήττα της ομάδας
τους, μιλάνε για Αθηναίους… απατεώνες, οι οποίοι αποκαλούν τους
Βορειοελλαδίτες «Βούλγαρους»! (Το ελεεινό αυτό σύνθημα έχει πάψει να ακούγεται
προ πολλού…).

Επεισόδια ανάλογης έκτασης έγιναν και στη Δράμα. Και θα γίνονται όλες αυτές
τις ημέρες, που το πρωτάθλημα τελειώνει και έρχεται η «δύσκολη ώρα» των μπαράζ
και των υποβιβασμών. Κάθε «αγωνιστική» θα είναι κόλαση! Και κάθε σφύριγμα,
ύποπτο! Γιατί, βέβαια, οι Έλληνες «φίλαθλοι» δύο πράγματα έχουν μάθει στη ζωή
τους: να βρίζουν χυδαία, από τις εξέδρες, μανάδες, διαιτητές, παίκτες,
προέδρους και πόλεις και να μην παραδέχονται ποτέ ότι στο ποδόσφαιρο υπάρχει
και η ήττα για τις ομάδες τους.

Κάποτε, στα γήπεδα πήγαιναν πραγματικοί φίλαθλοι, για να παρακολουθήσουν
ποδόσφαιρο. Στις μέρες μας, ένα τμήμα των «φιλάθλων» αποτελείται από εφήβους
που πίνουν το «τσιγαράκι» τους προτού πάρουν τη θέση τους στην εξέδρα και
ύστερα κανένας δεν μπορεί να τους σταματήσει. Δεν το ‘χουν σε τίποτα να ρίξουν
μια φωτοβολίδα και να σκοτώσουν τον απέναντί τους! (Υπό την επήρεια
ναρκωτικών, την Κυριακή, δεν μαχαίρωσε, μια νεαρή κοπέλλα, τον δεκαεξάχρονο
φίλο της, στην Αγία Παρασκευή;).

Πότε θα εκδιωχθούν οι ταραξίες από τα γήπεδα; Η απάντηση είναι, ποτέ. Τους
ταραξίες, τους χρειάζονται τα «αφεντικά». Είναι ο «στρατός», που ακολουθεί τη
«σημαία» της ομάδας σε κάθε «μάχη» και τα δίνει όλα ­ αλίμονό μας ­ για τη
νίκη του κόκκινου, του πράσινου, του κίτρινου και του μπλε…