ΜΑΤΙΕΣ Οι μπουνιές

Κοίταζα, πριν από μια εβδομάδα, τις σημειώσεις μου. Κι έλεγα: τη Δευτέρα του
Θωμά, θα γράψω στις «Ματιές» για τη… «Δευτέρα του Θωμά»! Για τη δύσκολη ώρα,
δηλαδή, της επιστροφής των παιδιών στα σχολεία, ύστερα από τις δεκαπενθήμερες
διακοπές του Πάσχα. Πριν προφτάσω, όμως, να βάλω δυο σκέψεις στο χαρτί, ήρθε
το «μπαμ» του Ασφαλιστικού! Οπότε, φυσικά, και ο Θωμάς και η Δευτέρα του και η
μελαγχολία των μαθητών πήγαν περίπατο…

Ασφαλιστικό, λοιπόν. Είπα δυο λόγια, προχθές. Επανέρχομαι. Δοθέντος μάλιστα
ότι αύριο έχουμε και απεργία. Επανέρχομαι, με μια φράση από ρεπορτάζ του
συναδέλφου Ηλία Γεωργάκη. Η οποία δείχνει πόσο… σοβαροί είμαστε και επί
Σημίτη, σ’ αυτή τη χώρα. Γράφει ο Γεωργάκης: «Πληρώσαμε 230 εκατομμύρια σε
βρετανική εταιρεία για να μας κάνει μια αναλογιστική μελέτη, για το ισχύον
ασφαλιστικό σύστημα στην Ελλάδα. Δηλαδή, να μας καταγράψει αυτά που γνωρίζουμε
όλοι και ζούμε καθημερινά με τις συντάξεις, αλλά στην αγγλική
γλώσσα(!). Και στο τέλος, όχι μόνο δεν χρησιμοποιήσαμε κανένα από
τα στοιχεία της μελέτης, αλλά προτιμήσαμε την πεπατημένη του ισχύοντος νόμου
της Ν.Δ. ­ του νόμου Σιούφα»!

Ρωτάω: Χρειαζόταν αυτή η μελέτη; Αν χρειαζόταν, γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε,
έστω και ένα τμήμα της; Αν δεν χρειαζόταν, γιατί την παραγγείλαμε; Και, εν
τέλει, ποιος υπουργός, ποιος μανδαρίνος, ποιος μυαλοπώλης θα πληρώσει το
μάρμαρο; Ποιος θα πληρώσει αυτά τα 230 εκατομμύρια, που, από επιπολαιότητα,
ανοίξαμε ένα παράθυρο και τα πετάξαμε στον δρόμο; Φυσικά, απάντηση δεν
περιμένω…

Επιπολαιότητα, όμως, δεν δείχνει και ο όλος χειρισμός του «ασφαλιστικού»;
Πρόκειται, ως γνωστόν, για ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα, που απασχολεί, χρόνια,
όλες τις κυβερνήσεις. Απασχόλησε και τον Σημίτη, φυσικά. Και τον
Γιαννίτση, ευλόγως. Έγιναν συσκέψεις, έγιναν συζητήσεις, έγιναν συνεδριάσεις,
έγιναν λογαριασμοί. Και, εν τέλει, ήρθε και η ώρα των ανακοινώσεων.

Και ποιες ήταν, παρακαλώ, οι ανακοινώσεις; Χωρίς να έχει υπάρξει στοιχειώδης
διάλογος, δέκα… μπουνιές και δέκα κλωτσιές στα μούτρα του κοσμάκη! Η
κυβέρνηση πήρε ένα σφουγγάρι και έσβησε με μιας, αγώνες, θυσίες, ξυλοδαρμούς,
συλλήψεις, κινητοποιήσεις, δεκάδων ετών! Παριστάνοντας και τον «ξερόλα»,
αποπάνω! Με τουπέ δέκα καρδιναλίων…

Όχι, δεν γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα. Για να υπάρξει αποτέλεσμα,
γενικώς αποδεκτό, πρέπει να συζητηθούν τα πάντα. Και με καλή πίστη, προπαντός.
Απ’ όλες τις πλευρές.