ΡΙΠΕΣ Αναλγησία

ΚΑΝΕΝΑΣ άνθρωπος με στοιχειώδη ευαισθησία δεν μπορεί να μένει
αδιάφορος…
ΜΠΡΟΣΤΑ στην τραγωδία των απεργών πείνας στις τουρκικές φυλακές που
χάνουν, ο ένας μετά τον άλλον, τη ζωή τους…
ΓΙΑ να υπερασπιστούν το στοιχειώδες αίτημα του σεβασμού των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων.
ΚΑΙ εκείνο που πράγματι συγκλονίζει είναι η αξιοπρέπεια με την οποία
βαδίζουν σ’ έναν προδιαγεγραμμένο θάνατο…
ΤΗΝ ώρα που το τουρκικό καθεστώς εμμένει, με τη συνήθη αναλγησία, στην
αγνόηση των εκκλήσεων από τις διεθνείς οργανώσεις…
ΚΑΙ υπεραμύνεται της «αποτελεσματικότητας» των λευκών κελιών στις νέες
φυλακές που κατασκεύασε για να εκμηδενίσει το φρόνημα των πολιτικών
κρατουμένων.
ΚΑΙ όλα αυτά ανάμεσά τους και οι 45 νεκροί από βασανιστήρια και
επιθέσεις της αστυνομίας σε φυλακές σε μία χώρα που κρούει την πόρτα της
Ενωμένης Ευρώπης…
ΚΑΙ τολμά να υποστηρίζει πως πληροί τους όρους για την προώθησή της.
ΚΑΙ οι ισχυροί της Δύσης που κόπτονται τάχα για τα ανθρώπινα
δικαιώματα…
ΜΟΙΑΖΕΙ, με χλιαρές αντιδράσεις, να τηρούν απλώς τα προσχήματα…
ΠΡΟΦΑΝΩΣ γιατί τα συμφέροντά τους γεωπολιτικά αλλά και οικονομικά
υπηρετούνται από ένα καθεστώς ανελεύθερο…
ΚΑΙ ποια σημασία έχουν όλα τ’ άλλα κι ας αποτελούν στίγμα μελανό για
ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο.













