ΜΑΤΙΕΣ Μ. Τετάρτη

Παρακολουθώ, ώρες πολλές, τούτη την Εβδομάδα, το Γ’ Πρόγραμμα. Είναι ένα
λουτρό ψυχής. Βυθίζομαι στην απόλαυση της μουσικής και του λόγου, επί ώρες.
Και αποξεχνιέμαι. Και δεν βγαίνω από το σπίτι μου. Γιατί έτσι όπως έχει γίνει
η γειτονιά μου, με τις μπουλντόζες, τα βαριά φορτηγά, τη φασαρία, τη βρώμα και
τα πούλμαν με τους τουρίστες, είναι για να την κλαις.

Μπρος από τον «Διόνυσο» υπήρχε ένα λιθόστρωτο, φτιαγμένο από μεγάλους
κυβόλιθους, για να ταιριάζει κάπως με το λιθόστρωτο του Πικιώνη. Το λιθόστρωτο
αυτό ξηλώθηκε εν μια νυκτί! «Γιατί, βρε παιδιά;», ρώτησα. «Θα ρίξουμε
άσφαλτο», μου απάντησε ο ένας. «Θα βάλουμε πλάκες», ο άλλος. «Και για ποιο
λόγο;». «Στο πλάτωμα θα έρχονται τα τουριστικά λεωφορεία και θα αδειάζουν το
φορτίο τους ­ τους τουρίστες που θα επισκέπτονται την Ακρόπολη. Και, φυσικά,
το λιθόστρωτο δεν βολεύει για τις μανούβρες. Θα καταστρέφει τα λάστιχα των
αυτοκινήτων».

Υπήρχαν και δέντρα στο πλάτωμα. Στις άκρες, κυρίως. Φοβάμαι ότι και τα δέντρα
θα μας αδειάσουν τη γωνιά. Για να μην εμποδίζουν. Τα πούλμαν, φυσικά. Που οι
ιδιοκτήτες τους είναι τα αφεντικά της τουριστικής περιόδου. «Εμείς φέρνουμε
συνάλλαγμα», σου λένε όλο ύφος. Και οι «αρμόδιοι» στέκονται σε στάση
προσοχής…

Μεγάλη Τετάρτη. Ψάλλει ο Ρωμανός ο Μελωδός: «Ο πόρνην καλέσας θυγατέρα, Χριστέ
ο Θεός / υιόν μετανοίας κάμέ αναδείξας / δέομαι ρύσαι με / του βορβόρου των
έργων μου / Κατέχουσα εν κατανύξει η πόρνη τα ίχνη σου / εβόα σοι εν μετανοία
τω ειδότι τα κρύφια / Χριστέ ο Θεός· / «Πώς σοι ατενίσω τω όμματι η πάντας
απατήσασα τω βλέμματι; / Πώς σε δυσωπήσω τον εύσπλαγχνον ή σε παροργίσασα τον
κτίστην μου; / Αλλά δέξαι τούτο το μύρον προς δυσώπησιν δέσποτα / και δώρησαί
μοι άφεσιν της αισχύνης / του βορβόρου των έργων μου…».

Επιστροφή στο Γ’ Πρόγραμμα. Η τέλεια ωραιότης του θείου λόγου. Ανθολογία
κειμένων Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Διαβάζουν η Λυδία Κονιόρδου και ο Πέτρος
Φυσσούν. Ιησούς και ποιήματα. Απαγγέλλει ο Νίκος Καρούζος. Οι Ακολουθίες της
Μ. Εβδομάδας στη λαϊκή παροιμιολογία. Μ. Θεοδωράκη, Κασσιανή. Γυναίκες θρηνούν
για τα πάθη του Χριστού, ερμηνεύοντας Έργα από την αραβοβυζαντινή λειτουργική
μουσική. Από τον Μυστικό Δείπνο στη Σταύρωση, με τη Δέσπω Διαμαντίδου και την
Αλέκα Παΐζη, Μοιρολόγια της Παναγιάς και ύμνοι από Ελλάδα, Κύπρο, Καραϊβική,
Μεξικό, Ν. Ιταλία, Αρμενία, Ισπανία. Σκέψεις του Φώτη Κόντογλου. Κ. Παλαμάς «Ο
τάφος», Κ. Βάρναλης «Η μάνα του Χριστού», Γ. Ρίτσος «Επιτάφιος», Κ. Παξινού
«Εκάβη»… Ωραία πράγματα!

Στις εκκλησιές: «Πόρνη προσήλθε σοι, μύρα συν δάκρυσι, κατακενούσα σου ποσί,
φιλάνθρωπε και δυσωδίας των κακών λυτρούται τη κελεύσει σου»… Καλό Πάσχα.