ΜΑΤΙΕΣ Ντου Σημίτη

Τι σημαίνει η έκφραση «κάνω ντου»; Κατά το «Λεξικό της κοινής
νεοελληνικής», σημαίνει «ορμάω για ν’ αρπάξω, να κλέψω», «εισβάλλω σε κλειστό
χώρο, σε χώρα: έκανε ντου η Αστυνομία, κάνω πραξικόπημα». Και κατά τον
Μπαμπινιώτη, «ντου», σκέτο, θα πει «η ορμητική επίθεση, η έφοδος»: «Θα κάνω
ντου βρε πονηρή στα στέκια που αράζεις», «Φανατισμένοι οπαδοί έκαναν ντου,
παραβίασαν την κλειστή θύρα και μπήκαν στο γήπεδο».
Σωστά είναι όλ’ αυτά. Νομίζω, όμως, ότι «ντου» έκανε και ο Πρωθυπουργός λέξη
που δεν θα του αρέσει, βέβαια, αλλά τι να γίνει; προχθές, στη Θεσσαλονίκη:
μπήκε απροειδοποίητα, χωρίς συνοδούς και κάμερες, σε μια Εφορία και στον ΟΑΕΔ,
για να δει με τα μάτια του, τι τραβάει ο κοσμάκης στις ουρές και μπρος από τα
γκισέ των διαφόρων υπηρεσιών. Και, φυσικά, μελαγχόλησε.
Πιστεύω, ότι αυτά τα «ντου», ο Κ. Σημίτης πρέπει να τα συνεχίσει. (Άλλο τι σου
λένε οι σύμβουλοί σου και οι άλλοι συνεργάτες σου και άλλο τι διαπιστώνεις εσύ
ο ίδιος). Έτσι, μόνο, θα σχηματίσει ακριβή εικόνα για την «καθημερινότητα» του
πολίτη. Ο οποίος ταλαιπωρείται. Συνεχώς. Όχι μοναχά από τους γραφειοκράτες.
Αλλά και στις στάσεις των λεωφορείων και στις σκάλες του ΙΚΑ και στα
νοσοκομεία και παντού.
Η έκθεση του «Συνήγορου του Πολίτη» για τον περασμένο χρόνο δείχνει ότι τα
παράπονα των Ελλήνων φορολογουμένων δεν είναι χίλια ή δυο χιλιάδες. Είναι
άπειρα. Και τα περισσότερα, δικαιολογημένα. Ένα παράδειγμα, που βγάζει μάτι:
κάποιος Δήμος, επέβαλε «τέλη εμποροπανήγυρης» σ’ ένα δημότη του. Ο δημότης
απόρησε: «Μα, εγώ, δεν έχω καμιά σχέση με τέτοια πράγματα», είπε. Και από τον
Δήμο, του απάντησαν: «Πώς δεν έχεις; Αφού αυτό λένε οι γείτονές σου!..».
Διάβασα, ότι ο καθηγητής Διαμαντούρος είναι πολύ ευχαριστημένος από το γεγονός
ότι οι αναφορές προς τον Συνήγορο αυξήθηκαν, πέρυσι, σε σχέση με το 1999, κατά
55%. «Αυτό», είπε ο καθηγητής, «δείχνει την αυξανόμενη εμπιστοσύνη των
πολιτών, προς τον θεσμό». Σωστό.
Υπάρχει, όμως, και μια άλλη ανάγνωση: οι αυξανόμενες καταγγελίες αποδεικνύουν
ότι το κράτος δεν παίρνει κανένα μέτρο, για να βάλει στη θέση τους τους
γραφειοκράτες κ.λπ., που βασανίζουν, καθημερινώς, τους πολίτες.
Τι τον χρειαζόμαστε τον «Συνήγορο», όταν η κατάσταση δεν βελτιώνεται;













