ΜΑΤΙΕΣ Αεροδρόμιο

Μέρες κρασιού και λουλουδιών… Η Αθήνα απέκτησε, επιτέλους, ένα από τα πιο
σύγχρονα αεροδρόμια του κόσμου! Ευλόγως εκατομμύρια είναι οι πολίτες αυτής της
χώρας που χαίρονται και καμαρώνουν. Υπάρχουν, όμως και πολλοί που κοιτάζουν το
«Ελευθέριος Βενιζέλος» μ’ ένα σκούρο, βαλκανικό βλέμμα, γεμάτο οργή και δεν
κάνουν τίποτ’ άλλο από το να γκρινιάζουν…

Με ξάφνιασε ένα άρθρο του Γεωργίου Ράλλη ­ πολιτικός άνδρας που ιδιαίτερα τιμώ
­ στην «Καθημερινή» (21/3). Γράφει ο πρώην πρωθυπουργός: «… Σήμερα, βεβαίως,
το αεροδρόμιο των Σπάτων είναι καύχημα της κυβερνήσεως και το προβάλλουν ως
ευλογία Θεού. Θα μπορούσε, όμως, αυτή η ευλογία να είχε συντελεστεί πολύ
ενωρίτερα, επ’ ωφελεία της εθνικής οικονομίας και της χώρας μας
γενικότερα…».

Θα μπορούσε. Εντάξει. Αλλά εκεί θα σταθούμε; Στο λάθος, στην
παράλειψη, στην αντιπολιτευτική κόντρα του ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ., στην καθυστέρηση,
στην οικονομική ζημιά; Αυτά έγιναν. Και κακώς έγιναν ­ να συμφωνήσω, αν
το θέλει ο Γ. Ράλλης, μαζί του. Είναι, όμως του παρελθόντος. Σήμερα έχουμε
μιαν άλλη πραγματικότητα. Έχουμε μπροστά μας ένα καταπληκτικό έργο, ένα
από τα πιο μεγάλα έργα που κατασκευάστηκαν ποτέ στην Ελλάδα! Και
«μουρμουρίζουμε», αντί ν’ ανοίγουμε σαμπάνιες;

Το αεροδρόμιο δεν ανήκει στο ΠΑΣΟΚ. Ανήκει στην Ελλάδα. Μικρή σημασία έχει,
πιστεύω, αν φτιάχτηκε επί των ημερών του Σημίτη και του Λαλιώτη. Το καίριο, το
σημαντικό, είναι ότι φτιάχτηκε. Και θα μείνει. Όπως έμειναν ο Ισθμός της
Κορίνθου, το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, η αποξήρανση της Κωπαΐδας, οι
εθνικές οδοί, η λεωφόρος Αθηνών – Σουνίου, το Μετρό κ.λπ.

Βλέπω πολλούς, τελευταία, από τη Ν.Δ. να βγαίνουν στα κανάλια και να
επιτίθενται στον Κ. Λαλιώτη για το σπουδαίο αυτό έργο! Νομίζω ότι ο υπουργός
Περιβάλλοντος και Δημοσίων Έργων πρέπει να κλείνει τ’ αυτιά του. Και να
θυμάται, πάντα, ότι τα λόγια πετάνε, ενώ τα έργα αλλάζουν τη φυσιογνωμία της
χώρας. Και να θυμάται, επίσης, ότι «άκουσαν» πάρα πολλά και ο Χ. Τρικούπης,
για τον Ισθμό, την Κωπαΐδα, τους σιδηροδρόμους κ.ά. και ο Καραμανλής για τις
εθνικές οδούς. Λίγα «άκουσε», άλλωστε και ο ίδιος για το Μετρό;

Να ξαναγυρίσω στον αερολιμένα: πράγματι, για να φτάσει κανείς στα Σπάτα
χρειάζεται πολύ περισσότερη ώρα, απ’ όση χρειαζόταν για να φτάσει στο
Ελληνικό. Τι να κάνουμε, όμως; Για ένα διάστημα, ώσπου να τελειώσει η Αττική
Οδός, θα ταλαιπωρηθούμε, θα νευριάσουμε, θα βρίσουμε. Ποιο μεγάλο έργο, στο
κάτω – κάτω, έγινε, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, εύκολα, γρήγορα και χωρίς
ζόρι για τον κόσμο;