ΜΑΤΙΕΣ Δυσφορία

Για ποιο λόγο, πείτε μου, σας παρακαλώ, τα εσωκομματικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ,
της Νέας Δημοκρατίας, κ.λπ., πρέπει να ενδιαφέρουν τους Έλληνες πολίτες ­ τους
ανέργους, τους συνταξιούχους, τους φαντάρους, τους αδιόριστους πτυχιούχους,
τις νοικοκυρές; Για ποιο λόγο, οι εργαζόμενοι, που ταλαιπωρούνται από τις
Εφορίες, τις συγκοινωνίες, τα πολεοδομικά γραφεία, τους γραφειοκράτες και τις
ουρές, πρέπει να ασχολούνται με το τι σκέπτεται και τι λέει ο τάδε «πράσινος»
βουλευτής και ο δείνα «γαλάζιος» τομεάρχης;

Επί ένα μήνα, τώρα, ο ελληνικός λαός «τρώει στη μάπα» δηλώσεις και κόντρα
δηλώσεις παραγόντων της κυβέρνησης, αλλά και της αντιπολίτευσης, που ο ένας
πιστεύει στο «Χ», ο άλλος στο «Ψ» και ο τρίτος στο «ΧΨ». Όχι για ζητήματα που
μας καίνε όλους, βεβαίως, μα για θέματα που έχουν σχέση με μηχανισμούς,
επιρροές, «κουκιά» και άλλα τέτοια «κόλπα»! Και φυσικά, η δουλειά, το έργο, ο
έλεγχος, σε μια εποχή τόσο δύσκολη, πάνε πίσω.

«Ουφ, βαρεθήκαμε!», λέει ο κόσμος. Και ασφαλώς, έχει δίκιο. Ακόμη και ο
Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που βλέπει πολλά, αλλά ποτέ δεν μιλάει, αναγκάσθηκε
να «παρέμβει». Τονίζοντας, ότι τα εσωτερικά προβλήματα των κομμάτων «δεν
πρέπει να υπερκαλύπτουν τη λειτουργία τους, που είναι η κατάθεση των πολιτικών
τους προτάσεων».

Δεν ξέρω αν οι πολιτικοί, εν γένει, κυκλοφορούν στους δρόμους, μπαίνουν στα
καφενεία, κουβεντιάζουν με ταξιτζήδες, ανεβαίνουν στα λεωφορεία, τα λένε με
τον κουρέα τους. Αν μια-δυο φορές τα κάνουν όλ’ αυτά, θα διαπιστώσουν ότι στον
φορολογούμενο Έλληνα κυριαρχεί η δυσφορία.

Τα κόμματα πρέπει να ξεφύγουν αμέσως από το νοσηρό κλίμα της «εσωστρέφειας».
Και οι πολιτικοί, να βγουν στην κοινωνία. Η τηλεόραση, που με τόση μανία
παρακολουθούν υπουργοί, βουλευτές, πολιτευτές και παρατρεχάμενοι, δεν είναι η
ζωή. Η ζωή είναι η δουλειά, το εργαστήριο, το αμφιθέατρο, το συνδικάτο, ο
υποαπασχολούμενος, ο νέος…

Το «Βήμα», προ δεκαημέρου, στην «ερώτηση της ημέρας» ζήτησε από 6 πρόσωπα να
απαντήσουν, αν θα έδιναν 20.000 δρχ. για να γίνουν μέλη κάποιου κόμματος. Και
τα έξι απάντησαν «όχι»! Μια κυρία, μάλιστα, η Δ. Αράπη, τόνισε: «Μάλλον πρέπει
ν’ αρχίσουν να μας πληρώνουν, για να γίνουμε μέλη τους!». Τέτοια απαξίωση!..