[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

«Αεροπορική» επίθεση ­ για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους ­ κατά της
Αθήνας εξαπέλυσε αιφνιδιαστικά η Ουάσιγκτον, επιχειρώντας να προωθήσει τα δικά
της μαχητικά αεροσκάφη και να καθηλώσει στο έδαφος την κυβερνητική επιλογή για
την προμήθεια των Γιουροφάιτερ.

Η επίθεση αυτή ­ που προκάλεσε την άμεση και εύλογα οξεία αντίδραση τόσο της
κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης ­ εκδηλώθηκε σε μια χρονική φάση που οι
ΗΠΑ πιέζουν και για τη στήριξη των τουρκικών επιδιώξεων στην Ευρώπη εις βάρος
των ελληνικών θέσεων.

Η αμερικανική πλευρά, διά του κ. Μπερνς, δυσαρεστήθηκε τα μάλα για την
κυβερνητική επιλογή των Γιουροφάιτερ, εκθειάζοντας τα προσόντα των
(ανταγωνιστικών) αμερικανικών, ενώ αμφισβήτησε και την αξιοπιστία των
ευρωπαϊκών, ανησυχώντας προφανώς για τη μαχητική ικανότητα της Ελλάδας (έναντι
της Τουρκίας)!

Η «αερομαχία» αυτή ενόχλησε την Αθήνα η οποία, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι η
επιλογή των αεροσκαφών είναι δεδομένη. Και μάλιστα μέσα στην εβδομάδα
υπογράφεται η σχετική σύμβαση.

Το άλλο σκέλος του δίπτυχου των αμερικανικών πιέσεων αφορά την υπόθεση της
εταιρικής σχέσης της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την οποία η
Ουάσιγκτον επιδεικνύει, όπως πάντα, περισσό ενδιαφέρον, κάνοντας και
«υποδείξεις» στην Αθήνα να νερώσει το κρασί της και να υποκύψει στον εκβιασμό
της Άγκυρας.

Η Άγκυρα απειλεί (!) την Ε.Ε. με πάγωμα των πολιτικών της σχέσεων σε περίπτωση
που περάσει από την Ε.Ε. κείμενο της εταιρικής σχέσης που να δεσμεύει την
Τουρκία για το Κυπριακό και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Στη βάση αυτή, η Ουάσιγκτον πιέζει την Αθήνα και συνιστά στους «μεγάλους» της
Ε.Ε. να επιδείξουν «κατανόηση» στις τουρκικές αξιώσεις.

Το θέμα της εταιρικής σχέσης συζητείται σήμερα σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών
της Ε.Ε. εν όψει της συνόδου κορυφής, όπου θα ληφθεί και η οριστική απόφαση
της Ε.Ε.

Προς το παρόν, η ελληνική πλευρά έχει διαμηνύσει προς την αμερικανική ότι
εμμένει στην ένταξη του Κυπριακού και των ελληνοτουρκικών στα πολιτικά
κριτήρια της εταιρικής σχέσης.

Στο εσωτερικό πεδίο, το Μέγαρο Μαξίμου έχει να αντιμετωπίσει τις «επιθυμίες»
κυβερνητικών στελεχών για μετάθεσή τους σε (υψηλότερους) υπουργικούς θώκους
(π.χ. περίπτωση Γ. Παπαντωνίου).

Στη φάση αυτή όμως ο κ. Σημίτης δεν αντιμετωπίζει ένα τέτοιο ενδεχόμενο τόσο
για «πρακτικούς» λόγους (έλλειψη κενών θέσεων) όσο και πολιτικούς (άκαιρη
προβολή θέματος ανασχηματισμού).

Την ίδια ώρα, το ΠΑΣΟΚ μεταθέτει σε επόμενες κομματικές διαδικασίες το θέμα
της οργανωτικής αναδιάταξης του κόμματος μετά τη διήμερη οργανωτική
συνδιάσκεψη, όπου ο κ. Σημίτης, μεταξύ άλλων, εξαπέλυσε οξύτατη επίθεση κατά
της Ν.Δ.

Από την πλευρά της η τελευταία ευελπισθεί να κρατήσει χαμηλούς τόνους στην
«υπόγεια» αντιπαράθεσή της με τον δήμαρχο Αθηναίων, με το σκεπτικό ότι ανοιχτή
σύγκρουση για τις πολιτικές του φιλοδοξίες θα έδινε εικόνα ανησυχίας και
προβληματισμού.

Πάντως, στη Ν.Δ. ενδημεί και ισχυρή τάση που υποστηρίζει την έγκαιρη και
ανοιχτή ρήξη με τον δήμαρχο.