ΜΑΤΙΕΣ Τα «σπίτια»…

Μου είπε, προχθές, στο τηλέφωνο, ο Μίκης Θεοδωράκης: «Χρόνια, τώρα, λέμε, σε
όλους τους τόνους, ότι δεν πρέπει να υπάρχουν οι λεγόμενες “διαχωριστικές
γραμμές”. Κάτι, όμως, συμβαίνει, ξαφνικά, κι αυτές οι “διαχωριστικές γραμμές”,
μέσα σε μια μέρα, ξανακάνουν την εμφάνισή τους! Είδες; Μόλις τέθηκε το θέμα
της “βασιλικής περιουσίας”, μια ολόκληρη παράταξη άρχισε να υποστηρίζει ότι το
ζήτημα είναι… νομικό! Και εφόσον είναι νομικό, ο Γλύξμπουργκ πρέπει να πάρει
τα δισεκατομμύρια που του χαρίζει το ευρωπαϊκό δικαστήριο! Δισεκατομμύρια, που
θα πληρώσει ο ελληνικός λαός!».

Σωστά τα λόγια του μεγάλου συνθέτη. Όλη η Δεξιά, τις τελευταίες μέρες, ή κάνει
το κορόιδο ή υποστηρίζει ότι ο Κωνσταντίνος δικαιώθηκε από το δικαστήριο και,
επομένως, η Ελλάδα οφείλει «να του τα σκάσει»! Και ο Κ. Μητσοτάκης, το πάει
ακόμα πιο πέρα: Ζητάει από την κυβέρνηση να προχωρήσει σε συμβιβασμό! Για να
μας κοστίσει το πράγμα… κομμάτι φτηνότερα! Και για να μη… διασυρθούμε
διεθνώς!

Το θέμα, ασφαλώς, δεν είναι νομικό. Και ορθώς υπογράμμισε με πρόσφατη δήλωσή
του ο Μίκης: «Μια οικονομική ποινή, είναι στην ουσία ένας εθνικός
εξευτελισμός, δεδομένου ότι μας εξαναγκάζει στην άρνηση της ίδιας της εθνικής
μας ιστορίας, μέσα στην οποία η κατάργηση της Μοναρχίας δεν ήταν μια απλή
συμβολαιογραφική πράξη, αλλά μια καταλυτική ενέργεια ενός λαού, που κατόρθωσε
να γυρίσει οριστικά μια σελίδα της ιστορίας του(…). Δεν είναι μόνο ότι αυτός
που καλείται να πληρώσει είναι ο απλός Έλληνας πολίτης, αλλά κυρίως τούτο: με
την τιμωρία αυτή, εξευτελίζεται η ιστορική μας προσωπικότητα. Και
παραβιάζονται τα άγια των αγίων της εθνικής μας συνείδησης».

Υπάρχει ένα βιβλίο του Λεωνίδα Παπάγου, ο οποίος έζησε κοντά στον Γλύξμπουργκ,
σε πολύ υπεύθυνη θέση στα χρόνια της δικτατορίας. Στο σημαντικό αυτό
«ημερολόγιο» βλέπει κανείς, ανάγλυφα και σε δεκάδες περιπτώσεις, πώς ο Κοκός
έγλειφε τους μαύρους συνταγματάρχες, για να μπορέσει να κρατήσει την περιουσία
του! Τα παλάτια, δηλαδή, που δεν πλήρωσε για να τα αποκτήσει ­ δούλεψε και
ποτέ; ­ αλλά τα πρόσφερε η Ελλάδα στους προγόνους του, για να τα
χρησιμοποιούν!

Την ίδια δουλειά κάνει και τώρα, ο γιος της Φρειδερίκης. Γλείφει. Γλείφει και
κλαίει: «Πολλοί Έλληνες έχουν δύο σπίτια. Γιατί να μην έχω κι εγώ;». «Γιατί
μου πήρατε το σπίτι; Τιμωρία μού βάλατε;». «Δεν υπάρχει λόγος να τρέχουμε στα
δικαστήρια. Αν υπάρχουν λογικοί άνθρωποι, θα λυθεί το θέμα». «Οι απαιτήσεις
μου δεν είναι 600 δισεκατομμύρια. Είναι περίπου 160 δισεκατομμύρια…». «Εσείς
τι θα κάνατε αν σας έπαιρναν το σπίτι σας; Τι θα κάνατε αν σας έπαιρναν τους
τάφους των προγόνων σας; Κι εσείς θα πηγαίνατε στα δικαστήρια. Γιατί είστε
Ρωμιοί ­ κι εγώ Ρωμιός είμαι!».

Ήμαρτον, Θεέ μου…