ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κατιούσα

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Κίμων Χλαπανίδης, Λυκούργου 10, Αθήνα,
γράφει:

«Ύστερα από τη μεγάλη εθνική ικανοποίηση από την ένταξη της χώρας μας στην
ΟΝΕ, η απογοήτευση: φαίνεται ότι η πορεία των εθνικών μας θεμάτων, τόσο στο
Κυπριακό όσο και στο Σκοπιανό, παίρνει την κατιούσα.

Όσον αφορά το Σκοπιανό, ύστερα από ετών διαπραγματεύσεις εις το Κέντρο των
Ηνωμένων Εθνών φαίνεται ­ κακώς ­ ότι πάμε “πιο κοντά στη λύση για το όνομα”
εις βάρος μας. Διότι το αμετάφραστο Novomakedoniya του αλήστου μνήμης αρχηγού
του γιουγκοσλαβικού κράτους Τίτο προτείνεται να καταχωρηθεί στο Μητρώο του ΟΗΕ
στο γράμμα “Ν” και επιπλέον η Αθήνα επεξεργάζεται ένα μεγάλο πακέτο πολλαπλής
οικονομικής βοήθειας προς τα Σκόπια κ.λπ. κ.λπ., χωρίς αυτό να είναι δυνατόν
να εγκριθεί από σύμπαντα τον ελληνικό λαό και το έθνος.

Στο Κυπριακό, κατά δημοσιογραφικές εκτιμήσεις, γίνονται συστηματικές πιέσεις
εις βάρος μας, με δέσμευση των Ελληνοκυπρίων στην “Ισοτιμία”. Εμείς
διερωτώμεθα: πώς φθάσαμε, ύστερα από αλλεπάλληλα ψηφίσματα του Συμβουλίου
Ασφαλείας, της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, μέσω
Ελλάδος, η Τουρκία και τα Σκόπια να ικανοποιούν τις προτάσεις των; Περιμένουμε
την υλοποίηση της υποσχέσεως του Προέδρου Κλίντον, απερχομένου μεν, αλλά
οπωσδήποτε επιτυχόντος εις την ηγεσία των ΗΠΑ, για την αίσια έκβαση των
ελληνικών αιτημάτων».

Ο Κ. Παπανδρέου, Φαρές Πατρών, γράφει:

«Ο Βασίλης Ραφαηλίδης ήταν άνθρωπος καθαρής συνείδησης και πνευματικής
εγρήγορσης. Δεν μας συγχωρούσε για την παθητικότητά μας απέναντι σε αυτούς που
μας θέλουν βλάκες. Μισούσε λιγότερο τον κακό και περισσότερο τον βλάκα, γιατί
ένας κακός πιθανόν κάποια στιγμή να υποστεί κρίση συνειδήσεως και,
μετανιωμένος πλέον, να παύσει να είναι κακός. Ο βλάκας όμως, εκτός του ότι ο
ίδιος είναι ένα πρόβλημα για τον εαυτό του, μοιραίως δημιουργεί προβλήματα και
στους άλλους διά βίου.

Οι ιδέες του Β. Ραφαηλίδη στα γραπτά του είναι εξαιρετικά χρήσιμες και
υπερβαίνουν την καθημερινότητα και το εύκολο της τρέχουσας ζωής».

Ο Κ. Στρογγυλάκης, Αμοργού 40, Κυψέλη, γράφει:

«Ο κ. Σημίτης είναι υπέρ της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Ο
κ. Μητσοτάκης είναι υπέρ της “αναγραφής”. Μήπως θα έπρεπε Ιεράρχες, απλοί
κληρικοί μέχρι τον τελευταίο (κατά αλφαβητική σειρά) Έλληνα πολίτη, που είναι
υπέρ της αναγραφής και ιδιαιτέρως αυτοί που συμμετέχουν στα συλλαλητήρια, να
αναρωτηθούν και βάζοντας το χέρι στο Ευαγγέλιο να απαντήσουν: από την πολιτική
τους παρουσία και δραστηριότητα (πολύχρονη και από πολλές θέσεις) ποιον
θεωρούν περισσότερο “χριστιανό ορθόδοξο”, τον κ. Σημίτη ή τον κ. Μητσοτάκη;
Νομίζω ότι θα είχε “ενδιαφέρον”, εάν ήταν εφικτό και γίνονταν γνωστές οι
απαντήσεις».