ΡΙΠΕΣ Φωνές

ΠΑΝΤΟΥ και πάντα η δημαγωγία και οι ρητορικές εξάρσεις είναι πράγμα
εύκολο…

ΚΑΙ η φωνή της λογικής και οι ήρεμοι τόνοι δύσκολα ακούγονται.

ΕΙΝΑΙ γι’ αυτό παρήγορο πως, για το θέμα του Αλβανού μαθητή που είχε
ορισθεί σημαιοφόρος της τάξης του για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου…

ΗΣΑΝ πολλοί εκείνοι που απετόλμησαν να αντιταχθούν στη μισαλλοδοξία…

ΑΨΗΦΩΝΤΑΣ την όποια αντίδραση ενός τμήματος της κοινής γνώμης.

ΚΑΙ αν δεν εκπλήσσει πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τίμησε ­ για άλλη
μια φορά ­ τις καλύτερες παραδόσεις του τόπου μας…

ΓΙΑΤΙ να μην αναγνωρισθεί πως όχι μόνο από την κυβέρνηση ­ με πρώτο τον
υπουργό Παιδείας ­ η ίδια φιλελεύθερη φωνή ακούστηκε…

ΚΙ ούτε μόνο στην Αριστερά η ίδια λογική πρυτάνευσε…

ΑΛΛΑ και ­ γεγονός που πρέπει να χαιρετισθεί ­ πολλοί ήσαν εκείνοι και
από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης…

ΠΟΥ ­ προερχόμενοι από τόσο διαφορετικές πτέρυγες της παράταξής τους
όπως ο κ. Ράλλης και ο κ. Έβερτ, ο κ. Σπηλιωτόπουλος και ο κ. Ανδρεουλάκος ­
μίλησαν ως υπεύθυνοι πολιτικοί και όχι ως δημαγωγοί.

ΚΑΙ είναι γι’ αυτό κρίμα πως η ηγεσία του κόμματός τους απέφυγε να
πάρει η ίδια θέση…

ΟΠΩΣ και ότι η ­ συνήθως λαλίστατη ­ κορυφή της Εκκλησίας προτίμησε για
το ίδιο το θέμα τη σιωπή, για να επιδοθεί σε αγοραία και ανέξοδη πατριδοκαπηλία.