ΜΑΤΙΕΣ Τα ωραία

Μερικά ωραία ­ με την έννοια που έδινε στο «ωραία» ο αξέχαστος Βασίλης
Τσιτσάνης ­ που δεν θέλω, σε καμιά περίπτωση, να τα χάσει η στήλη:

­ Ο Τζίμης Πανούσης, όπως είδαμε στην τηλεόραση, οδηγείται στο δικαστήριο, από
έναν αστυνομικό. Πριν ανεβεί τα σκαλιά του κτιρίου, δέχεται «επίθεση» από
πλήθος τηλερεπόρτερς. Ο καλλιτέχνης γνωρίζει τι θα τον ρωτήσουν. Γι’ αυτό και
δεν περιμένει την ερώτηση. Σπεύδει να δηλώσει: «Ομολογώ! Εγώ είμαι ο
δολοφόνος! Εγώ τον σκότωσα!». Ιδιοφυές σχόλιο, για πολλά και διάφορα που
συμβαίνουν στη χώρα μας. Και, κυρίως, για την ανθρωποφαγία της τηλεόρασης, που
δεν μπορεί να ζήσει χωρίς έγκλημα, χωρίς δίκη, χωρίς διαπλοκή, χωρίς ενόχους,
γενικώς, ούτε μια μέρα… Σκέφτομαι, πάντως: ένας άνθρωπος, τόσο προικισμένος,
όπως ο Τζιμάκος, ένας άνθρωπος με μοναδικό χιούμορ, γιατί να καταφεύγει,
μερικές φορές, σε ακρότητες; Πιστεύω ότι δεν τις έχει ανάγκη.

­ Ο υφυπουργός Εσωτερικών Κώστας Καϊσερλής είναι νησιώτης. Από την Κω.
(Δεκαετίες δήμαρχός της, με καταπληκτικό έργο, για το οποίο έχω γράψει πολλές
φορές, στο παρελθόν.) Φυσικό είναι, όταν μιλάει για τη νησιωτική Ελλάδα, που
κυκλοφορεί μέσα του, όπως το αίμα του, να ενθουσιάζεται και να μελώνει. Να
μελώνει, ακόμη κι όταν διατυπώνει υπηρεσιακά έγγραφα για την ανάπτυξη των
νησιών, και τα απευθύνει στην υπουργό του, τη Βάσω Παπανδρέου. Ένα τέτοιο
έγγραφο, που έχω στα χέρια μου, συνοδεύεται κι από έξι στίχους του υφυπουργού!
Έξι στίχους, που κάνουν το κείμενό του ­ για πιστώσεις, για δράσεις, για
επενδύσεις, για πολεοδομίες κ.λπ. ­ να ανασαίνει και να ομορφαίνει. Το
αντιγράφω: «Η νησιωτική Ελλάδα είναι μια ξεχωριστή Ελλάδα / Σ’ αυτή γεννήθηκε
ο πολιτισμός / Πάνω στον βράχο και μέσα στην αλμύρα / Και η γοργόνα της
θάλασσας / Ψάχνοντας να βρει τον πλούτο / Κλαίει για την κατάντια της
περασμένης δόξας…».

­ Πάρις Πρέκας: ο σπουδαίος ζωγράφος, ο εξαίρετος άνθρωπος, ο αγαπημένος
φίλος, που χάσαμε πριν από μερικούς μήνες… Οι εκδόσεις «Τοπίο» έβγαλαν ένα
υπέροχο άλμπουμ, με 140 υδατογραφίες του! Γράφει για την Ελλάδα του ο Πρέκας:
«Θέλω να κρατήσω ό,τι απέμεινε, ό,τι προλάβω από την καταστροφή να σώσω. Να
της κάνω το πορτραίτο». Και ο Κ. Γεωργουσόπουλος: «Ο Πρέκας ζωγράφιζε, και
μάλιστα με την ακαριαία τεχνική της υδατογραφίας, μια ζωγραφική χειρονομίας,
αυτόματης σύλληψης και εκτέλεσης, με την πνευματικότητα ενός ιστορικού και την
οξυδέρκεια ενός μάντη. Το ιστορικό του ένστικτο τον οδηγούσε, όπως τον
περιηγητή Παυσανία (…) να μαντεύει μέσα στο έρημο τοπίο στάσεις ανθρώπων,
πάθη ασίγαστα, έρωτες συνταρακτικούς σε στιγμές παροξυσμού…». Ένα
εξαιρετικό, επίσης, λεύκωμα, με έργα του, που με εντυπωσίασαν, κυκλοφόρησε και
ο Δήμος Σκουλάκης. Τα έργα αυτά, με γενικό τίτλο «Ο τζόγος και ο μύθος των
μορφών», θα μπορεί να τα χαρεί, κανείς, από την Τετάρτη (μεθαύριο) στο
πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα».