ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Η ασχήμια

Ο λόγος στους αναγνώστες:

Ο Γ. Νικολαΐδης, Λυκούργου 220, Καλλιθέα, γράφει:

«Στον τόπο που ζούμε, πολλά είναι τα βρώμικα και τα άσχημα που μας περιβάλλουν
και τα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε. Ένας πεζός, ας πούμε, δεν
είναι εύκολο σήμερα να περπατήσει σε ένα πεζοδρόμιο! Θα συναντήσει μπροστά
του, εκτός από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, και χίλια δυο άλλα εμπόδια.

Και πάμε πιο πέρα: είναι άσχημη, βρώμικη και άκρως θλιβερή η εικόνα που
παρουσιάζουν οι προσόψεις των σπιτιών, των τοίχων και διαφόρων άλλων
οικοδομημάτων, που προσφέρονται στην ασυδοσία και την καταστρεπτική μανία των
σημερινών νέων, ανεξαρτήτως ηλικίας. Οι άνθρωποι αυτοί επιδίδονται στην
αναγραφή συνθημάτων και μηνυμάτων, φτιάχνουν διάφορα ακαταλαβίστικα σχέδια και
γραφήματα, για να εκτονώσουν τις βαθύτερες καλλιτεχνικές τους παρορμήσεις.
Ρυπαίνουν, όμως, έτσι, τις καθαρές προσόψεις των σπιτιών, προς στενοχώρια και
αγανάκτηση των ιδιοκτητών.

Το κακό έχει προχωρήσει και στα μέσα μεταφοράς ­ ιδίως στα μέσα που μεταφέρουν
τους φερέλπιδες αυτούς νέους προς τα γήπεδα ποδοσφαίρου ­ στα οποία γίνονται
και σημαντικές ζημιές. Την απαίσια δε υποτιμητική και υποβαθμισμένη εικόνα
όλων των σταθμών του Ηλεκτρικού, την ξέρουμε όλοι και την… απολαμβάνουμε!
Και η κατάσταση αυτή, ως γνωστόν, όλο και χειροτερεύει, όλο και επιδεινώνεται
χωρίς ν’ αντιδρά ουδείς!

Η ασχήμια έχει φτάσει και σε χώρους που τους κοσμούν διάφορα αγάλματα και
ανδριάντες προσώπων, που μας κάνουν υπερήφανους και προκαλούν τον σεβασμόν
μας.

Θλίβομαι κι απορώ: πώς κανένας φορέας, δημόσιος ή άλλος, δεν έχει αντιδράσει
στο όλο και επιτεινόμενο αυτό κακό;

Κι όμως, υπάρχει λύση: να αναληφθεί μια σταυροφορία, από τα σχολεία, τα
ραδιόφωνα, τον Τύπο, τις τηλεοράσεις και, φυσικά, την οικογένεια.

Μια εντατική εκστρατεία με πραγματικό ενδιαφέρον και συνεχείς αναφορές στο
θέμα αυτό, δεν μπορεί παρά ­ σαν μια πλύση εγκεφάλου ­ να βελτιώσει, εάν όχι
να εξαλείψει παντελώς, την ελεεινή αυτή κατάσταση».

Η κ. Β. Στράντζαλη, Καρτάλη 8, Αθήνα, γράφει:

«Εσείς οι δημοσιογράφοι αποκαλείτε την Ορθοδοξία παραθρησκευτική οργάνωση και
την ελευθερία της σκέψης του Ανδρουλάκη σωστή. Βγαίνει και ο κυβερνητικός
εκπρόσωπος, ο δήθεν, και μας λέει ότι τάχα περιορίζεται η ελευθερία του λόγου.

Μα δεν βρέθηκε ένας υπουργός να υποστηρίξει τη θρησκεία μας, τον Χριστό μας,
τα όσια και τα ιερά μας;

Τριακόσιοι κύριοι εκεί πάνω στις υψηλές έδρες και ούτε ένας χριστιανός απ’
αυτούς δεν εθίγη τόσο δα! Πώς μπορούμε να ανεχόμεθα κάθε τυχόντα να προσβάλλει
την πίστη μας, τον Χριστό μας, με τόσο προσβλητικές σκέψεις; Και τον αποκαλούν
και συγγραφέα! Με αυτά που γράφει αυτός ο δήθεν διανοούμενος πούλησε και
οικονόμησε τα επίγεια αγαθά και τη δόξα. Περισσότερα δεν θα οικονομήσει, διότι
ο Χριστός κατ’ οικονομίαν θα πράξει, όταν έρθει η ώρα».