[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Αν είστε από αυτούς που πίστευαν πως με την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ θα
τελείωνε η… οικονομική ανηφόρα για τον μέσο πολίτη, θα έχετε ­ φαντάζομαι ­
πεισθεί έως τώρα πως θέλουμε καιρό ακόμη για να φθάσουμε στο… ίσωμα.

Αυτό έγινε σαφές και από τη χθεσινή συνάντηση του Πρωθυπουργού με τον υπουργό
Εθνικής Οικονομίας Γιάννο Παπαντωνίου εν όψει της ομιλίας Σημίτη, τον
Σεπτέμβριο, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Όπως είναι γνωστό, κάθε
Πρωθυπουργός προσπαθεί στην ετήσια αυτή οικονομική ομιλία του να προχωρήσει σε
κάποιες παροχές για να προδιαγράψει πως οι θυσίες του κόσμου πιάνουν τόπο. Ε,
λοιπόν, όχι. Ό,τι ήταν να δώσει η κυβέρνηση, το έδωσε με κάποιες ελαφρύνσεις
που έχουν ήδη εξαγγελθεί. Κι ας λέει η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής
Ένωσης ότι η Ελλάδα έχει, μαζί με τη Βρετανία, τη Γερμανία και την Ιρλανδία,
το μεγαλύτερο ποσοστό φτωχών ­ 17% των Ελλήνων μισθωτών βρίσκονται κάτω από το
όριο της φτώχειας…

Πιο αισιόδοξα είναι τα πράγματα στο μέτωπο του κυκλοφοριακού της Αθήνας.
Βλέπετε η λειτουργία της πρώτης επέκτασης του Μετρό προς τον Νέο Κόσμο και τη
Δάφνη ­ στις αρχές Οκτωβρίου ­ θα διώξει από το Σύνταγμα τις αφετηρίες κάποιων
λεωφορείων που εξυπηρετούσαν το νότια προάστια, ανακουφίζοντας ιδιαίτερα το
καθημερινό κυκλοφοριακό κομφούζιο που δημιουργείται ανάμεσα στους στύλους του
Ολυμπίου Διός και του Φιξ. Το καλό να λέγεται. Μπορεί να μην έχουμε
οικονομικές παροχές, αλλά μία οριακή, έστω, βελτίωση στην απάνθρωπη
καθημερινότητα της πρωτεύουσας είναι κάτι…

Αντίθετα, μηδέν εις το πηλίκον φαίνεται να προέκυψε από τις συνομιλίες Κληρίδη
– Ντενκτάς για το Κυπριακό, στη Γενεύη, οι οποίες ολοκληρώνονται αύριο. Ο
Τουρκοκύπριος ηγέτης επέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια των συνομιλιών στην πάγια
θέση του για συνομοσπονδία στην Κύπρο, δείχνοντας για μία ακόμη φορά πόσο
μακριά από την πραγματικότητα βρίσκονταν όσοι ανέμεναν υποχωρήσεις της
Τουρκίας στο Κυπριακό μετά την ελληνοτουρκική προσέγγιση. Το να μιλήσει κανείς
για το ενδεχόμενο άρσης του αδιεξόδου στον νέο γύρο συνομιλιών, τον Σεπτέμβριο
στη Νέα Υόρκη ­ δύο μήνες πριν από τη λήξη της θητείας του Προέδρου Κλίντον ­
είναι σαν να περιμένει να ανατείλει ο ήλιος από τη Δύση…

Όσες πιθανότητες, δηλαδή, έχει η Νέα Δημοκρατία να εμφανισθεί ως ένα
μονιασμένο κόμμα που υποστηρίζει τις επιλογές του προέδρου του. Να, για
παράδειγμα, χθες ο Κώστας Καραμανλής προκάλεσε την οργή τεσσάρων βασικών
στελεχών της παράταξης (Παυλόπουλου, Μπακογιάννη, Σπηλιωτόπουλου και Λιάπη),
κυρίως για την τοποθέτηση του Β. Μιχαλολιάκου στη Γραμματεία Πολιτικής
Προστασίας του Πολίτη. Εσωκομματική γκρίνια που «έθαψε» την πολιτική
πρωτοβουλία – επίσκεψη του αρχηγού της Ν.Δ. στον πρόεδρο της Βουλής Απόστολο
Κακλαμάνη, κατά την οποία ο κ. Καραμανλής ζήτησε συχνές συνεδριάσεις για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες κατηγορώντας μάλιστα την κυβέρνηση για αδιαφάνεια στα
εκτελούμενα έργα.

Αυτοί οι Νεοδημοκράτες είναι πάντα φοβεροί στο… τάιμινγκ.