[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Καιρός ήταν! Είχαμε ξεχάσει τη μυρωδιά του ιδρωμένου λιβανιού, χαμένοι
στους καπνούς των πυρκαγιών που κατέκαιαν ολόκληρη τη χώρα. Και είχαμε χάσει
από τα τηλεοπτικά «παράθυρα» τους οργισμένους υφισταμένους, κληρικούς και
«κοσμικούς», του κ. Χριστόδουλου, αλλά, ευτυχώς, μερίμνησε ο υπουργός Δημόσιας
Τάξης Μιχ. Χρυσοχοΐδης.

Υπέγραψε, τελικά, και απέστειλε χθες στις αστυνομικές υπηρεσίες την εγκύκλιο
για τις νέες ταυτότητες. Χωρίς θρήσκευμα, χωρίς άλλα τέσσερα «ευαίσθητα»
προσωπικά δεδομένα, και με την ομάδα αίματος προαιρετική, οι νέες ταυτότητες
θα αρχίσουν να εκδίδονται σύντομα. Η σημαντική καινοτομία που περιλαμβάνεται
στον νέο τύπο ταυτοτήτων (προσωρινό, πάντως, μέχρι να κυκλοφορήσουν οι
ευρωπαϊκές) είναι ότι τα στοιχεία του κατόχου θα αναγράφονται και με λατινικά
στοιχεία, ώστε να κυκλοφορούμε ελευθέρως εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η
Εκκλησία αντέδρασε έντονα στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι θα
παραμείνει σταθερή στην απόφασή της για δημοψήφισμα. Όχι, νέες «λαοσυνάξεις»
δεν ανήγγειλε. Τα μπάνια του λαού είναι απολύτως σεβαστά, ακόμη και για τους
οργισμένους ιεράρχες…

Η κυβέρνηση, πάντως, έχει σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί. Η πρωτοβουλία της να
ανοίξει το εργασιακό πυροδοτεί μεγάλες αντιδράσεις και παράλληλα φέρνει στο
τραπέζι του διαλόγου ζητήματα που πριν από λίγον καιρό κανείς δεν αποφάσιζε να
ανοίξει, ακριβώς λόγω των αντιδράσεων. Κορυφαίο θέμα αυτής της κατηγορίας
θεμάτων, το περίφημο 35ωρο, που πολλοί, από άγνοια προφανώς, το διαιρούν διά
πέντε και βρίσουν το 7, άρα, σου λένε, θα δουλεύουμε 7 ώρες ημερησίως! Αμ δε,
όμως. Το 35ωρο είναι μια πολύ μπερδεμένη ιστορία, η οποία απαιτεί σοβαρή
συζήτηση προτού εφαρμοσθεί. Κατά τα λοιπά, η ΓΣΕΕ δεν αποδέχεται τα πέντε
σημεία για διάλογο που πρότεινε η κυβέρνηση και αντιπροτείνει διάλογο εφ’ όλης
της ύλης, αν είναι να ανοίξει διάλογος για τα εργασιακά. Η ουσία είναι ότι το
επόμενο διάστημα τα εργασιακά θα κυριαρχήσουν απόλυτα στην επικαιρότητα. Και
δικαίως. Αν ευοδωθεί ο διάλογος, θα αλλάξει η ζωή πολλών. Και των ανέργων
κυρίως…

Στη Νέα Δημοκρατία ο Κώστας Καραμανλής έπαιξε, εν μέσω θέρους, το γνωστό
παιδικό παιχνίδι «σας δίνουμε, σας δίνουμε φλουρί κωνσταντινάτο, μας δίνετε,
μας δίνετε» κ.λπ, κ.λπ. Μοίρασε λοιπόν αρμοδιότητες στους βουλευτές, να έχουν
να πορεύονται, και να παινεύονται, στις θερινές εξορμήσεις τους. Ωστόσο η
απόφασή του να μη δώσει τίποτε στη δημογεροντία του κόμματος (Βαρβιτσιώτη,
Κεφαλογιάννη, θείο Αχιλλέα και Δήμα) μπορεί να περιέχει σπέρματα αναταραχής,
πλην όμως έχει από μόνη της ένα στοιχείο γενναιότητας. Το ότι άφησε, επίσης,
εκτός διανομής τον ξάδελφο Μιχάλη Λιάπη υπόκειται σε παντός είδους σχόλια. Α,
σε σχόλια και πολιτικές αναλύσεις υπόκειται και η αναβάθμιση της Ντόρας. Όμως
αυτό μάλλον ως κίνηση στην εσωτερική πολιτική σκακιέρα μπορεί να θεωρηθεί…

Στα εξωτερικά θέματα, την περίοδο των χαμόγελων και της διάχυτης ευφροσύνης
διαδέχεται ο πεσιμισμός, η απογοήτευση και απαισιοδοξία. Οι Τούρκοι ­ τι ‘χες
Γιάννη, τι ‘χα πάντα ­ αποδείχθηκαν «τζαναμπέτηδες» και η ηγεσία του ελληνικού
υπουργείου Εξωτερικών αναπροσαρμόζει την πολιτική της. Οι αρχικές σκέψεις (ή
και προθέσεις), να εισέλθει ο ελληνοτουρκικός διάλογος και στα «σκληρά» θέματα
μεταξύ των δύο χωρών, τοποθετούνται όμορφα όμορφα ­ ή μήπως καταχωνιάζονται ­
στα συρτάρια του Γιώργου Παπανδρέου. Οι εξελίξεις αποδεικνύονται απαγορευτικές
για κάθε είδους πρόοδο επί της ουσίας και ο τουρκο-σκεπτικισμός αναδεικνύεται
ολοζώντανος μετά τις τελευταίες αθλιότητες των Τούρκων στην Κύπρο. Ας προσέχαμε…