ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Θρήσκευμα

Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Λ. Παπαμερκουρίου, Δικαιάρχου 6, Αθήνα, γράφει:
«Οι υπερασπιστές της διατήρησης αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες
προβάλλουν ένα σωρό ανόητα επιχειρήματα, αλλά οι συζητητές τους, σε
ραδιοσταθμούς κ.λπ., δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις, πολύ απλές, από την
πρόσφατη ιστορία, για να τους αντικρούσουν. Μερικά ερωτήματα, στα οποία
χρειάζεται απάντηση από επώνυμους ή όχι υπερασπιστές της αναγραφής του
θρησκεύματος, είναι τα παρακάτω:
1. Πριν από την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες δεν υπήρχε ορθόδοξη
χριστιανική πίστη και η αναγραφή εδραίωσε την πίστη;
2. Όλοι αυτοί, που υπεράσπισαν στην Ελλάδα την εγκληματική καταστροφή μιας
χώρας, που κατοικείται από χριστιανούς ορθόδοξους, δεν είχαν στις ταυτότητές
τους την ένδειξη ”Χριστιανός ορθόδοξος”;
3. Τα τρομακτικά βασανιστήρια στη Μακρόνησο, που ξεπέρασαν όσα κατά καιρούς
επινόησε η κολασμένη φαντασία κατακτητών Τούρκων, Γερμανών, Γάλλων, Άγγλων και
άλλων ”πολιτισμένων” λαών, έγιναν από χριστιανούς ορθόδοξους εναντίον
χριστιανών ορθόδοξων και δεν σταματούσαν ούτε τις ημέρες του Πάσχα. Ποια θα
ήταν η διαφορά εάν στις ταυτότητες των βασανιστών, αλλά και των πολιτικών και
στρατιωτικών, που ίδρυσαν και διατηρούσαν το κολαστήριο της Μακρονήσου, υπήρχε
ή όχι η ένδειξη ”Χριστιανός ορθόδοξος”;».
Ο Ν. Μουφτόγλου, Β.v. Suttner 6, Frankfurt 60598, γράφει:
«Κάνοντας έναν περίπατο κατά την τελευταία μου επίσκεψη στην πόλη μου τη
Θεσσαλονίκη, έφθασα μέχρι τα παλιά ανάκτορα στο Καραμπουρνάκι και θέλησα να
μπω στον περίβολο για να ρίξω μια ματιά στη Skyline της Θεσσαλονίκης. Ο
φρουρός αστυνομικός, πολύ ευγενικά, μου απαγόρευσε την είσοδο, και στην
ερώτησή μου για την αιτιολογία, μου απάντησε ότι αυτό γίνεται για λόγους
ασφαλείας, επειδή στο κτίριο διαμένει ο υπουργός ΜΑ-ΘΡΑ. κ. Πασχαλίδης.
Ομολογώ ότι ως Έλληνας που διαμένει πολλά χρόνια στην Ευρώπη, και συνηθισμένος
σε άλλες συμπεριφορές πολιτικών προσώπων, εξεπλάγην για την επιλογή του
υπουργού να διαμένει εκεί, έστω και αν ex officio το δικαιούται. Θα ήταν κακό
να αναζητήσει μια κατοικία μέσα στην πόλη, ανάμεσα στον λαό που θέλει να
υπηρετεί; Ανατρέχοντας και στην καταγωγή του, εξ Εδέσσης αν δεν κάνω λάθος,
μάλλον δεν πρέπει να είναι εθισμένος από παιδική ηλικία σε διαμονές σε
παλάτια, ώστε να είναι κάτω του επιπέδου του να κατοικήσει κάπου αλλού.
Τα παλιά ανάκτορα θα μπορούσαν να γίνουν ένα ωραίο μουσείο, μια πινακοθήκη, ή
οτιδήποτε άλλο με πολιτιστικό χαρακτήρα. Είναι κρίμα να καταντήσουν κατοικία
του ΥΜΑΘ, και νομίζω ότι οι εποχές που η αλαζονεία της εξουσίας επέτρεπε
τέτοιες προκλητικές επιλογές και συμπεριφορές, θα έπρεπε σήμερα να είναι ξεπερασμένες».













