ΡΙΠΕΣ «Φούσκες»

ΜΟΙΑΖΕΙ με ανέκδοτο που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο…

Η ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ φορολογικών ελαφρύνσεων που στην πράξη αποδεικνύεται
«φούσκα».

ΚΑΙ για του λόγου το αληθές, μισθωτοί και συνταξιούχοι που ­ ευλόγως
και κατά παράδοση… ­ χαρακτηρίζονται «υποζύγια» της φορολογίας…

ΣΗΚΩΣΑΝ και το 1999 το μεγαλύτερο βάρος της φορολογίας…

ΟΙ μεν μισθωτοί πληρώνοντας φόρους αυξημένους κατά 16,3% σε σχέση με το
1998…

ΟΙ δε συνταξιούχοι ­ αυτοί πια έχουν καταρρίψει όλα τα ρεκόρ ­ κατά
24,3%.

ΚΑΙ βεβαίως τα φορολογικά έσοδα είναι βασικός πόρος του κρατικού
προϋπολογισμού…

ΜΟΝΟΝ που ­ και ό,τι γράφεται σήμερα ίσχυε και προ δεκαετίας και προ
εικοσαετίας ­ ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός παραμένει αδιόρθωτος…

ΣΤΡΑΜΜΕΝΟΣ στα εισοδήματα που φορολογούνται «στην πηγή» ­ δηλαδή των
μισθωτών και των συνταξιούχων.

ΚΑΙ όσα λέγονται ­ και ξαναλέγονται και υποστηρίζονται με έμφαση ­ για
«ανάσα» και «ανακούφιση» αυτής της βεβαρημένης κατηγορίας φορολογουμένων…

ΑΝΑΙΡΟΥΝΤΑΙ όταν η ίδια και η αυτή εικόνα της δυσαναλογίας εμφανίζεται.

ΚΑΙ κάποια εξήγηση πρέπει ­ επιτέλους ­ να δοθεί για τον «γρίφο» των
ελαφρύνσεων…

ΚΑΙ τα περί δικαίου φορολογικού συστήματος μπορεί να υποστηριχθούν
μόνον όταν η υποδομή είσπραξης φόρων και πάταξης της φοροδιαφυγής θα
λειτουργήσει σε βάση σύγχρονη και αποτελεσματική.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, η ανισορροπία ­ και η αναποτελεσματικότητα ­ θα
διαιωνίζονται με θύματα εκείνους για τους οποίους θεσπίζονται ελαφρύνσεις.