ΜΑΤΙΕΣ Μεταγραφές

Κάνουμε σα να πέσαμε από τον Άρη. Κάνουμε σα να μην ξέρουμε, ότι στην
πολιτική, δεν υπάρχουν και πολλά «απαγορεύεται» και βγαίνουμε στο μεϊντάνι και
«καταγγέλλουμε» τον έναν και τον άλλον, επειδή «άλλα έλεγε χθες και άλλα λέει
σήμερα, που πήγε σε άλλο κόμμα». Λες και οι «μεταγραφές» και η εξ αυτών
διγλωσσία είναι κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά, στην ωραία μας χώρα…

Έγινε μέγας λόγος για τον Β. Κοντογιαννόπουλο, που προσεχώρησε στο ΠΑΣΟΚ.
Πολλοί, από τη Ν.Δ., τον είπαν και προδότη! Αλλά ο Κοντογιαννόπουλος, δεν
έφυγε από το κόμμα του. Τον έδιωξαν. Επειδή ψήφισε κατά συνείδησιν, ένα
νομοσχέδιο για την Παιδεία, αν θυμάμαι καλά. Η στάση αυτή, όμως, έπρεπε να
εξαρθεί. Όπως επίσης πρέπει να πιστωθεί στα υπέρ του και το ότι μπαίνει
οικειοθελώς στη σκληρή μάχη της Β’ Αθήνας, ενώ θα μπορούσε να ξαπλώσει στην
πολυθρόνα του Επικρατείας και να περιμένει την ορκωμοσία του. Και ύστερα:
γιατί να μη δεχθούμε, αυτό που μας λέει; Ότι η πολιτική, δηλαδή, του Σημίτη
τον εκφράζει, εδώ και καιρό;

Κριτική δέχτηκε και δέχεται, από πολλούς, ο Σπύρος Βούγιας, που εγκατέλειψε
τον Συνασπισμό, χάριν του ΠΑΣΟΚ. Ρωτάω: γιατί, σώνει και καλά, έπρεπε να
μείνει ο Βούγιας εκτός Βουλής, αφού είχε τη δυνατότητα να μπει σ’ αυτήν; Δεν
θα είναι χρήσιμος ο πολιτικός αυτός στο Κοινοβούλιο ­ άνθρωπος με ιδέες, με
γνώση, με περγαμηνές; Και ποιος είναι εκείνος που αποφασίζει, εκτός από τον
άμεσα ενδιαφερόμενο, για το «με ποιους θα πάει και ποιους θ’ αφήσει»;

Κατηγορείται ο Στ. Μάνος, επειδή ξαναγύρισε στη Ν.Δ. Οι κατήγοροι, του βάζουν
στο στόμα λέξεις που είχε πει εναντίον του κόμματός του, λίγες μέρες προ της
επιστροφής. Κι εκείνος, σιωπά. Και καλά κάνει. Θα έπρεπε, όμως, όλοι αυτοί που
κατηγορούν, να σκέφτονται ότι ο Μάνος είναι ένας πολιτικός πρώτης στάθμης. Με
προσωπικότητα, με έργο, με άποψη. Δεν θα ήταν πλήγμα για το Κοινοβούλιο η
απουσία του; Όπως και του Γ. Σουφλιά;

Κατηγορούνται διάφορα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που φόρεσαν τη «φανέλα» του ΔΗΚΚΙ. Ο
Δ. Μπέης, ο Μαν. Δασκαλάκης, ο Τ. Παππάς κ.ά. Δηλαδή, ένας πολιτευόμενος, που
διαφωνεί με το κόμμα του, θα πρέπει να μένει σ’ αυτό και να σαπίζει; Δεν έχει
το δικαίωμα να πάει σ’ έναν άλλο φορέα, που πιστεύει ότι τον εκφράζει, και ν’
αγωνισθεί απ’ αυτόν, για τις ιδέες του και τις αρχές του;

Κατηγορείται, τέλος, το ΚΚΕ, που συνεργάζεται με τη Λιάνα Κανέλλη και τον
Κώστα Ζουράρι. Γιατί, οι κατηγορίες, παρακαλώ; Ένα κόμμα τόσο τσιμενταρισμένο,
όπως το ΚΚΕ, ανοίγει πόρτες και παράθυρα, για να μπει φρέσκος αέρας στον
Περισσό. Κι αυτό, θα πρέπει να το καταλογίσουμε εις βάρος του; Κατά τη γνώμη
μου, κάθε «άνοιγμα» που κάνει το ΚΚΕ, προς πρόσωπα που δεν ανήκουν στην
κομμουνιστική ορθοδοξία, είναι κέρδος. Και για το ίδιο και για τον τόπο.