ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αναδρομικά…

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Γ. Αγραφιώτης, Β. Μελά 28, Χολαργός,
γράφει:

«Κάθε χρόνο παρατηρούμε ότι μετά την κατάθεση του προϋπολογισμού επακολουθεί
υπό μορφή καταιγίδας η προσθήκη νέων ή η αύξηση των παλαιών φόρων. Και η
δικαιολογία είναι να επιτευχθεί το δημοσιονομικό κριτήριο του Μάαστριχτ,
δηλαδή έλλειμμα κάτω από 3% του ΑΕΠ κι έτσι να ανοίξει οριστικά ο δρόμος για
την ΟΝΕ. Αλλά ο ελληνικός λαός που φέρει το βάρος της προσπάθειας αυτής δεν
βλέπει να υπάρχει ανάλογη ευαισθησία από τους εθνοπατέρες και όλους εκείνους
που έχουν “και το μαχαίρι και το πεπόνι”, και που επικαλούμενοι νόμους και
δικαστικές αποφάσεις αυξάνουν τις αποδοχές τους, σε εποχή σκληρής λιτότητας
για το λαό, σε ποσοστά ανεπίτρεπτα, εισπράττοντας κάθε φορά αναδρομικά
δισεκατομμύρια δραχμές, και ανοίγοντας έτσι νέες τρύπες στον Προϋπολογισμό,
τις οποίες και καλείται ο λαός να βουλώσει, για να ζούνε, λένε, με
αξιοπρέπεια.

Εδώ έχουμε “λεόντειο εταιρεία”, δηλαδή ο λαός τις ζημιές και αυτοί τα κέρδη.
Και καλά, τις αυξήσεις θα μπορούσε κανείς να τις συγχωρήσει, αλλά εκείνα τα
αναδρομικά γιατί τα πήραν; Για να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την ήδη μεγάλη
περιουσία τους; Αν τουλάχιστον τα διέθεταν για να αγοράσουμε κανένα F-16 για
να αναχαιτίζουμε τους Τούρκους, που έχουν κάνει το Αιγαίο σουρωτήρι, τη στάση
τους αυτή ασφαλώς και θα την εκτιμούσε ο ελληνικός λαός.

Βλέποντας κανείς όλα αυτά καταφεύγει κατ’ ανάγκην στο παρελθόν. Δύο φορές η
Γερουσία ψήφισε το μισθό που θα πρέπει να παίρνει ο Κυβερνήτης. Και η απάντηση
του Ι. Καποδίστρια προς την Δ’ Εθνική Συνέλευση, στις 4-8-1829, ήταν:

“Είμαι ευτυχής, διότι ηδυνήθην να προσφέρω… διά την εθνικήν ανεξαρτησίαν και
ελευθερίαν τα λείψανα της μετρίας καταστάσεώς μου εις το θυσιαστήριον της
πατρίδος. Διά τον αυτόν λόγον θέλω αποφεύγει και ήδη να δεχθώ την
προσδιοριζόμενην ποσότητα διά τα έξοδα του αρχηγού της Επικρατείας,
απεχόμενος, εν όσω τα ιδιαίτερά μου χρηματικά ποσά εξαρκούν, από το να εγγίσω
μέχρι και οβολόν τα δημόσια χρήματα προς την ιδίαν μου χρήσιν… Ελπίζω ότι
όσοι εξ υμών συμμετέχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μετ’ εμού ότι εις
τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι
δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγους με τον βαθμόν του υψηλού υπουργήματός
των και με τις εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν
ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν
της”.

Και ερωτώ όλους αυτούς τους ανευθυνοϋπεύθυνους: σήμερα με την εξ Ανατολών
απειλή είναι η κατάσταση καλύτερη;».

Αλληλογραφία: Malcolm George, Αντιφίλου 26: Καμιά σχέση με την
πραγματικότητα δεν έχει το τραγούδι μου «Ο Κουταλιανός». Είναι ένα παιχνίδι.
Μιλάει για τους άντρες, που κάνουν τους νταήδες, αλλά τα βάζουν στα πόδια,
όταν οι γυναίκες τους τούς βάζουν τις φωνές. Πράγμα, που, ενίοτε, συμβαίνει
και στη ζωή.