ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εκτός τόπου…

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Κ. Στρογγυλάκης, Αμοργού 49, Κυψέλη, γράφει:

«Η Ντόρα Μπακογιάννη, σε συνέντευξή της, σε απογευματινή εφημερίδα των Αθηνών
(28-6-99) και στην ερώτηση “πώς βλέπει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ως πολιτικό”
απάντησε μεταξύ άλλων: “Πιστεύω ότι για ένα πράγμα δεν θα μπορούσε να τον
κατηγορήσει κανείς. Ότι δεν έλεγε (ο Κ.Μ.) αυτά τα οποία σκεφτόταν, έστω και
αν πολλές φορές το τάιμινγκ ήταν παρακινδυνευμένο”. Δηλαδή ο Κ. Μητσοτάκης
αυτά που σκεφτόταν (προφανώς και που πίστευε) τα έλεγε σε “λάθος και
ακατάλληλη στιγμή” (όπως είναι η ελληνική μετάφραση του τάιμινγκ).

Ή όπως θα έλεγε ο λαός “εκτός τόπου και χρόνου”! Που οπωσδήποτε, πολιτικά,
καθίσταται (ιδιαίτερα όταν πρόκειται για εθνικά θέματα) επικίνδυνο (αυτό το
αγγλιστί τάιμινγκ…) με τις τυχόν δυσάρεστες (αν όχι ανεπανόρθωτες) συνέπειες
για τα συμφέροντα της χώρας μας. Και μάλιστα όταν αυτά τα λεγόμενα, σε “λάθος
στιγμή”, εκφράζονται από έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που συνήθως συνομιλεί
με ηγέτες ξένων κρατών, εντός και εκτός της Ελλάδος.

Άρα, με την (από καιρό) αποκαλυπτική παραδοχή της Ντόρας Μπακογιάννη για το
μειονέκτημα αυτό του πατέρα της (αυθορμητισμός, παρά την παροιμιώδη…
ψυχραιμία του!) που έχει ως αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη (σε χρόνο και τόπο)
έκφραση της όποιας άποψής του, ο κ. Μητσοτάκης είναι “ακατάλληλος για το ύπατο
αξίωμα”.

Βέβαια αυτό που η Ντόρα Μπακογιάννη ονομάζει τάιμινγκ δεν διαφέρει και πολύ
από τους (κατά καιρούς) χαρακτηρισμούς (από πολιτικούς και ΜΜΕ) ως γκάφες του
Κ. Μητσοτάκη. Και για να το λέει η κόρη του, και μάλιστα ότι του συμβαίνει
(του Κ.Μ.) “πολλές φορές”, άρα του έχει γίνει “χούι”, που όπως λέγεται
“πεθαίνει τελευταίο!”.

Άρα και δεν διορθώνεται ούτε και βελτιώνεται με τίποτα! Εκτός λοιπόν όλων των
άλλων (αμφιλεγόμενη πολιτική προσωπικότητα και διαδρομή, μικρή δημοτικότητα
κ.λπ.) υπήρχε και ο παραπάνω σοβαρότατος αντικειμενικός λόγος που από μόνος
του απέκλειε την εκλογή του Κ. Μητσοτάκη ως Προέδρου της Δημοκρατίας».

Ο Γιώργος Π. (τα πλήρη στοιχεία του στη διάθεση της εφημερίδας) γράφει:
«Στη γειτονιά μου, στην οδό Χέυδεν, τα όμορφα ισόγεια και διώροφα, όσα δεν
έγιναν πολυκατοικίες, έγιναν σπίτια με κόκκινα φανάρια. Ο κ. Δήμαρχος θέλησε
να μας κάνει Κολωνάκι, να κάνει πεζοδρόμιο τη Χέυδεν από την Αριστοτέλους
μέχρι τη Φυλής. Ξεκίνησε το έργο μέσα Φεβρουαρίου ’99. Οι εργάτες έρχονται
όποτε τους καπνίσει, δουλεύουν 8-10, μετά τσιμπούσι πρωινό και μετά αναχώρηση.
Εν τω μεταξύ το καλοκαίρι μάς έφαγε η σκόνη και τα χώματα, τώρα η λάσπη, διότι
ο δρόμος είναι αδιάβατος. Τηλεφωνούμε στον Δήμο, ρωτούμε πότε θα τελειώσουν
και γιατί οι εργάτες δουλεύουν 2 ώρες, όταν θυμηθούν να έρθουν. Οι αρμόδιοι ή
μας ειρωνεύονται ή μας λένε μια ημερομηνία, η οποία περνά, και εμείς
περιμένουμε μέσα στη σκόνη και στις λάσπες πότε θα τελειώσουν. Σε παρακαλώ, κ.
Παπαδόπουλε, σε θερμοπαρακαλώ, γράψε δυο λέξεις στα “ΝΕΑ” μήπως και τις
διαβάσει ο κ. Δήμαρχος και γίνει κάτι».