[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το δεύτερο πλήγμα ­ μετά την περίπτωση Σουφλιά ­ δέχθηκε η προσπάθεια της
Ν.Δ. να εμφανίσει συστράτευση και ενότητα εν όψει των εκλογών του Απριλίου
μετά την άρνηση και του δημάρχου Αθηναίων να μετάσχει ενεργά (ως υποψήφιος)
στα ψηφοδέλτια του κόμματος.

Αν και η περίπτωση Αβραμόπουλου έχει διαφορετικά «ποιοτικά» χαρακτηριστικά απ’
ό,τι του κ. Σουφλιά, η ουσία είναι ότι ο δήμαρχος Αθηναίων ­ αν και δηλώνει
υποστήριξη προς τη Ν.Δ. ­ τελικά απέχει από την εκλογική μάχη, προβάλλοντας
θέματα αξιοπιστίας του (υπόσχεση περί εξάντλησης της δημαρχιακής του θητείας).

Η (τηλεοπτική) δήλωση του κ. Αβραμόπουλου προκάλεσε παγωμάρα στη Ρηγίλλης, η
οποία είχε επενδύσει πολλά και έτρεφε ελπίδες μέχρι την τελευταία στιγμή για
συστράτευση του δημάρχου, αλλά οι αντιδράσεις ήταν συγκρατημένες, βασιζόμενες
στο εδάφιο της δήλωσης του κ. Αβραμόπουλου ότι στηρίζει τη Ν.Δ.

Στόχος της ηγεσίας ­ παρά τη δυσφορία της ­ είναι να αποφύγει «πηγαίες»
αντιδράσεις εις βάρος του κ. Αβραμόπουλου, ώστε να μην ανοίξει μέτωπο και
δοθεί αρνητική εντύπωση, ανάλογη με αυτήν μετά την ψυχρολουσία με τον κ.
Σουφλιά, ο οποίος είχε αποδοκιμάσει την πολιτική και την πρακτική της Ν.Δ.

Η εξέλιξη αυτή στη Ν.Δ. προκάλεσε μη αποκρυπτόμενη ικανοποίηση στο κυβερνητικό
στρατόπεδο, το οποίο θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τις επόμενες ημέρες το
πρόβλημα.

Την ίδια στιγμή, ανεβαίνει το θερμόμετρο της αντιπαράθεσης των κομμάτων για το
θέμα της τηλεοπτικής κυρίως κάλυψης τής ­ άτυπης, μέχρι στιγμής ­ προεκλογικής
περιόδου.

Μετά τη Ν.Δ. και τα τρία «μικρά» κόμματα της αντιπολίτευσης θέτουν με
διαφορετικό σκεπτικό, αλλά με τον ίδιο στόχο, το ζήτημα της ισοτιμίας και της
αντικειμενικότητας των κρατικών καναλιών, ενώ ειδικά το ΔΗΚΚΙ θίγει ευθέως (με
εξώδικό του) και τη δραστηριότητα ιδιωτικών καναλιών.

Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν στέργει στις διαμαρτυρίες και τις καταγγελίες για τα
κρατικά κανάλια, με το σκεπτικό ότι δεν έχουν ακόμα προκηρυχθεί επίσημα οι
εκλογές και κατά συνέπειαν δεν ισχύουν οι πάγιες ρυθμίσεις για τις
προεκλογικές καλύψεις με βάση τις αποφάσεις της Διακομματικής Επιτροπής για
τον τηλεοπτικό κατά κόμμα χρόνο.

Στο μεταξύ, σε ναυάγιο οδεύει, κατά τα φαινόμενα, και η τηλεοπτική «μονομαχία»
Σημίτη – Καραμανλή, καθώς οι θέσεις τους για τον τρόπο οργάνωσης της συζήτησης
διαφέρουν ριζικά.

Η μεν πλευρά του Πρωθυπουργού υποστηρίζει τη μέθοδο των απαντήσεων των δύο
αρχηγών σε ερωτήσεις που θα θέτει ο παρουσιαστής, χωρίς να έχουν δικαίωμα
άμεσης συζήτησης και αντιπαράθεσης. Η δε πλευρά του κ. Καραμανλή τάσσεται υπέρ
της άμεσης συζήτησης, με τον παρουσιαστή να παίζει ρόλο ρυθμιστή.

Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση ασχολήθηκε χθες σε ειδική σύσκεψη στο Μέγαρο
Μαξίμου, υπό τον κ. Σημίτη, με το γενικότερο θέμα των προεκλογικών δαπανών και
της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων.

Στη σχετική συζήτηση αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι η Ν.Δ. ­ η οποία στην
παρούσα φάση έχει θέσει πιεστικά το ζήτημα ­ μετά τις ευρωεκλογές δαπάνησε 400
εκατ. δρχ. για τηλεοπτική προβολή και διαφήμιση σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ οι
δαπάνες του οποίου δεν ξεπέρασαν τα 280 εκατ. δρχ.