ΜΑΤΙΕΣ Όποιος γυρίζει…

Όποιος γυρίζει, μυρίζει… Είδα προχθές τη νύχτα στην τηλεόραση, σε εκπομπή
τού Κ. Χαρδαβέλλα, τον λαϊκό τραγουδιστή Βασίλη Καρρά. Δεν με ενδιαφέρει το
στυλ των τραγουδιών του. Δεν με ενδιαφέρουν οι στίχοι και η μουσική τους. Ο
ίδιος, όμως, με ενδιαφέρει. Μιλάει καθαρά. Κι έχει μια ντομπροσύνη στη
συμπεριφορά του. Είναι άνθρωπος. Άνθρωπος, που βλέπει παραπέρα: με δικά του
λεφτά ­ αυτά που κερδίζει από τη δουλειά του ­ έχει χτίσει ένα πολιτιστικό
χωριό έξω από τη Θεσσαλονίκη! Όχι για εκμετάλλευση. Αλλά, «για να ζουν εκεί,
να περνάνε καλά, να είναι χαρούμενα και ευτυχισμένα, τα παιδιά… Ήρθαμε και
θα φύγουμε. Κάτι πρέπει ν’ αφήσουμε στον κόσμο, για να γίνει καλύτερος…».
Ένας Πόντιος, που αυτοαποκαλείται «σκυλάς», με μεγάλη καρδιά και οράματα που
καταπλήσσουν. Μπράβο! Πάει ένας χρόνος, που μας έφυγε, από τη μια στιγμή στην
άλλη, ο Γιάννης Ταϊγανίδης. Ο καθηγητής ­ δίδασκε στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο ­ ο
διανοούμενος, το καμάρι του ποντιακού Ελληνισμού. Για τον Ταϊγανίδη δεν υπήρχε
«όχι», όταν επρόκειτο για ποντιακή υπόθεση. Δούλευε ακατάπαυστα, με ιδέες
καινούργιες, για την Ομοσπονδία Ποντιακών Συλλόγων Δυτικής Ευρώπης, της οποίας
ήταν επίτιμος πρόεδρος. Και πετύχαινε θαυμαστά πράγματα! Και ολοένα
δημιουργούσε! Ήταν η ψυχή του φεστιβάλ ποντιακών χορών, που γίνεται κάθε χρόνο
στη Γερμανία, η ψυχή των συνεδρίων της ποντιακής νεολαίας! Πράος,
γλυκομίλητος, ευαίσθητος, αλλά και άνθρωπος της πράξης, του άλματος προς τα
εμπρός, θα υπάρχει πάντοτε ανάμεσά μας, για να μας εμψυχώνει και να μας
εμπνέει. Να είναι καλά, η χήρα του και η κόρη του. Όχι μόνο για να τον
θυμούνται ­ έτσι κι αλλιώς, ο Γιάννης δεν ξεχνιέται. Μα, για να
υπερηφανεύονται, γι’ αυτό τον υπέροχο, τον ξεχωριστό άντρα.

Όποιος γυρίζει, μυρίζει…

Αυτήν τη φωτογραφία, που δημοσίευσε προχθές η «Καθημερινή» στην πρώτη σελίδα
της, με τους 4.000 υποψήφιους για 81 θέσεις στις τράπεζες, δεν πρόκειται να
την ξεχάσω ποτέ! Μια πελώρια σκάλα, από το ισόγειο ώς τον έκτο όροφο ενός
κτιρίου, είχε κατακλυσθεί από νέους, που, πατείς με πατώ σε, μάχονταν να
καταθέσουν τα χαρτιά τους, για να πάρουν μέρος στον διαγωνισμό! Ωραίες είναι
οι τελετές με τα πυροτεχνήματα στην Ακρόπολη, ωραίες είναι οι συζητήσεις για
ανάκαμψη στο Χρηματιστήριο, αλλά η ανεργία ­ ιδίως στους νέους ­ είναι μια
εφιαλτική κατάσταση! Ναι, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, για να πάρουμε το
εισιτήριο για την ΟΝΕ. Αλλά, την ίδια στιγμή, να κάνουμε, επίσης, ό,τι είναι
δυνατόν, για να αντιμετωπίσουμε το τέρας της ανεργίας, που, συνεχώς,
γιγαντώνεται.

Όποιος γυρίζει, μυρίζει….

Θα το μάθατε: η σύζυγος του Βρετανού πρωθυπουργού, η Σερί Μπλερ, δεν
μετακινείται στο Λονδίνο με την κούρσα του άντρα της, αλλά με το μετρό. Στην
τελευταία της έξοδο, δεν είχε ψιλά για το μηχάνημα αυτόματης έκδοσης
εισιτηρίων, δεν βρήκε γκισέ ανοιχτό, βιαζόταν και μπήκε στο τρένο, σαν να
‘μπαινε στο σπίτι της ­ ελεύθερη και ωραία! Την γράπωσε, όμως, ο ελεγκτής, δεν
έδωσε καμία βάση στις δικαιολογίες που του προέβαλε και την υποχρέωσε, βάσει
του κανονισμού για τους λαθρεπιβάτες, να πληρώσει πρόστιμο 5.000 δραχμών.
Πότε, αλήθεια, θ’ αρχίσουν να γίνονται τέτοια θαύματα και στον τόπο μας, όπου
ο μπατζανάκης του τρίτου εξαδέλφου της ιδιαιτέρας του υπουργού συμπεριφέρεται
σαν να ‘χει δέκα ειδών «ασυλίες» στην τσέπη του και όλοι στέκονται σούζα
μπροστά του;